خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ابن حوقل و ایرانگردی

«ابن حوقل» که از مشهورترین جهانگردان قرن چهارم هجری به شمار می‎رود، ایران را از هر سو زیر پا گذاشته و در تمام نقاط مهم آن مدتی طولانی توقف کرده است. این سیاح جا به جا ضمن ذکر فاصله میان شهرها، توصیف جالبی از آنها به دست داده و از تأسیسات اقامتی مسافران نیز در آن قرن سخن گفته است. به طوری که از نوشته‎های او استفاده می‎شود، در قرن چهارم هجری رباط‎های متعددی در سراسر ایران در اختیار مسافران و جهانگردان قرار داشته است. «در آن دوران به سبب کثرت رباط‎هایی که به همت ابوالحسن محمد بن ماه در نواحی شرقی ایران ساخته شده بود، رباطهای ایران را بیشتر به نام «رباط‎ ماهی» می‎خواندند. همان گونه که چند قرن بعد، کاروانسراهای ایران را «شاه عباسی» خوانده‎اند و هنوز هم می خوانند.» (نوربخش، ۱۳۷۰، ص ۶۹)
ابن حوقل گزارش جالبی نیز از خصلت‎ نیکوی مهمان نوازی شرقی به ثبت رسانده است: «اما بخشش مردم ماوراء‎النهر چنان جالب است که گویی همه افراد یک خانه‎اند و کسی که به خانه دیگری وارد شود گویی به خانه خود درمی آید. بسیار مهمان نوازند و از مهمانی که شبانه بدانان وارد شود ناخرسند نیستند، بلکه از وی پذیرایی می کنند، بی آنکه وی را بشناسند یا توقع پاداش داشته باشند. در ماوراء‎النهر هر مالک و توانگری کوشش می کند که قصر بزرگی بسازد و مهمانسرایی بزرگ نیز ترتیب دهد. آنگاه تمام روز را در اندیشه تأمین نیازمندی های مهمان به سر می برد و با شوق فراوان از مهمان پذیرایی می کند، و هنگامی که مهمانی به ناحیه‎ای وارد شود، مردم آنجا در پذیرایی او بر یکدیگر پیشی می جویند و در این باره به نزاع برمی‎خیزند و گاهی در مهمان نوازی رقابت بدانجا می کشد که اموال و املاک آنان از میان می‎رود، به خلاف سایر مردم که در گردآوردن مال رقابت می‎ورزند و به ملک و فراوانی مال