خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل پاسخهای دینی و اقناعهای عقلانی / گفتگو با محمد مجتهد شبستری

با فایل فایل پاورپوینت کامل پاسخهای دینی و اقناعهای عقلانی / گفتگو با محمد مجتهد شبستری یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل پاسخهای دینی و اقناعهای عقلانی / گفتگو با محمد مجتهد شبستری شامل 50 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل پاسخهای دینی و اقناعهای عقلانی / گفتگو با محمد مجتهد شبستری را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل پاسخهای دینی و اقناعهای عقلانی / گفتگو با محمد مجتهد شبستری با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل پاسخهای دینی و اقناعهای عقلانی / گفتگو با محمد مجتهد شبستری بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل پاسخهای دینی و اقناعهای عقلانی / گفتگو با محمد مجتهد شبستری با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل پاسخهای دینی و اقناعهای عقلانی / گفتگو با محمد مجتهد شبستری وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل پاسخهای دینی و اقناعهای عقلانی / گفتگو با محمد مجتهد شبستری با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل پاسخهای دینی و اقناعهای عقلانی / گفتگو با محمد مجتهد شبستری مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پاسخهای دینی و اقناعهای عقلانی / گفتگو با محمد مجتهد شبستری :

چکیده:

اصلاحات دینی و اصلاحات سیاسی و اجتماعی در جامعه ما دچار خلا نظری است; زیرا اصلاحات دینی نیازمند تبیین نظریه ای در باب روش قرائت متون دینی است و اصلاحات اجتماعی نیازمند یک فلسفه اجتماعی و سیاسی است. متاسفانه در جامعه ما، در اصلاحات دینی و سیاسی، هنوز هیچ سخن و نظریه روشنی در باب روش قرائت متون دینی و فلسفه اجتماعی مدون نشده است. در دنیای امروز، پیامهای دینی را (در حوزه دین یا در اصلاحات دینی) نمی توان صرفا با آتوریته و صدور یک فتوای تعبدی به مخاطبان ارائه داد. اصلاحات بدون «عقلانیت » ممکن نیست. البته این عقلانیت با عقلانیت خودبنیاد متفاوت است.

ارتباط اصلاحات دینی با اصلاحات اجتماعی و سیاسی موضوعی است که در پاره ای از ادیان و جامعه های دیگر هم سابقه دارد و اختصاص به کشور ما ندارد. گاهی اصلاحات در حوزه دین مقدمه و موجبی برای اصلاحات در حوزه سیاسی و جامعه بوده است و گاهی برعکس. برای مثال، اصلاحاتی که در دین مسیحیت به وقوع پیوسته (پروتستانتیسم) در درجه اول اصلاحاتی بود که در حوزه دین رخ داد و پیشرفت این اصلاحات موجب تحولاتی در حوزه های اجتماعی و سیاسی شد، به طوری که فرهنگ جدید و واقعیات صنعتی و اقتصادی جدید تا حدود زیادی ناشی از همان رفورماسیون بوده است.

اصلاحات دینی، مستلزم داشتن یک روش برای قرائت متون دینی است، همان طور که اصلاحات سیاسی و اجتماعی مستلزم داشتن یک فلسفه اجتماعی و سیاسی است. کسی نمی تواند از اصلاحات در حوزه دین سخن بگوید بدون اینکه مشخص کند از چه موضعی و چگونه و به چه معنا می خواهد به این اصلاحات بپردازد. مشخص شدن این موضع در صورتی امکان پذیر است که شخص مصلح روش قرائت خود را از متون دینی، معین کند و برتری آن روش قرائت را بر سایر روشهای قرائت روشن گرداند. همان طور که مصلح اجتماعی و سیاسی هم باید بتواند تا حدودی مدلل کند که چرا فلسفه اجتماعی و سیاسی خود را بر سایر فلسفه های اجتماعی و سیاسی برتری می دهد و چگونه اصلاحات سیاسی و اجتماعی مورد نظر خود را معنا می کند. متاسفانه در جامعه ما، در اصلاحات دینی و سیاسی، هنوز هیچ سخن و نظریه روشنی در باب روش قرائت متون دینی و فلسفه اجتماعی مدون نشده است.

برای مثال، هم اکنون در مورد اصلاحات در مقررات جزایی اسلام سه نظریه عمده وجود دارد. یک نظریه این است که این حدود اختصاص به زمان پیامبر اسلام یا امام معصوم دارد; زیرا اجرای حدود، اجرای مجازات به نام خداوند است و اجرای حدود به نام خداوند در صورتی مجاز است که به دست پیامبر یا امام معصوم انجام بگیرد. نظر دیگر این است که حق اجرای حدود پس از امامان معصوم به مجتهد جامع الشرایط (ولایت فقیه) داده شده است و او می تواند به نام خداوند آنان را اجرا کند. نظریه سوم این است که اصلا این حدود از باب احقاق حق خداوند و اجرای مجازات به نام خداوند نیست; بلکه اغلب این مقررات جزایی قبل از اسلام هم بوده است. پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم نمی خواست از اجرای مجازات به نام خداوند سخن بگوید بلکه حتی در همان مقررات هم تصرف چندانی نکرد، بلکه آن را اخلاقی تر و انسانی تر و عادلانه تر نمود و هویت عرفی آنها را تایید کرد. بنابراین اگر به مردم گفته نشد که خداوند اجرای اینها را از شما می خواهد به این دلیل است که خداوند هم می خواسته این جامعه تعادل و نظمی داشته باشد. البته مقتضای این نظریه آن است که باید همه دستورات و احکام اجتماعی و سیاسی و اقتصادی را در چارچوب تاریخی خودش دید و این که چه اهدافی داشته است و این که اگر الان مسلمانان بخواهند همان اهداف را برآورده سازند، چه تغییراتی در آن قوانین باید بدهند و چه نوع مقررات دیگری باید داشته باشند.

موضوع دیگر این است که امروز اگر کسی بخواهد در یک حوزه دینی – اجتماعی سخن از اصلاحات بگوید، بایستی به یک فلسفه اجتماعی و سیاسی رسیده باشد. ولی متاسفانه برای جاانداختن یک نظر دینی یا اصلاحی در حوزه فقهی یا دینی فقط از آتوریته [ اقتدار و مرجعیت] و فتوای فقهی استفاده می شود، در حالی که در جهان امروز اگر پیامهای دینی با اقناع و اقتناع عقلی همراه نباشد، به درستی شنیده نمی شود. منظور این نیست که اقناع و اقتناع عقلی ایمان می آورد، ایمان از جای دیگر تغذیه می کند. اما معارضه های عقلانی، از استقرار و گسترش ایمان جلوگیری می کند. البته آتوریته دینی در هر جامعه ای وجود دارد، ولی میزان موفقیت آتوریته های دینی در قبولاندن نظریه های خود به جامعه در گرو این مساله است. در غرب هم کلیسا به عنوان یک نهاد مستقل درباره واقعیتهای سیاسی و اجتماعی جامعه، آنجا که احساس کند یک واقعیت در معارضه با پیام مسیحیت است، موضع می گیرد، اما از او می خواهند که در این مورد استدلال کند. در دنیای کنونی میزان عقلانیت در میان توده های مردم بالا رفته است و گونه ای استقلال برای خود قائل هستند; اکثر انسانها می خواهند انسانهای خودبنیاد شوند و با دستگاه عقلانی مسائل را بسنجند. بنابراین عالمان دینی باید معقول بودن و مفید بودن آن اعمال را هم به مردم بگویند. اشتباه است که ما فکر کنیم که در جریان پیروزی انقلاب اسلامی و در دوران دفاع مقدس، مردم به صورت تعبدی به آتوریته دینی تکیه کرده بودند، اصلا اینطور نیست. عقلانیت پشتوانه آتوریته دینی بود، به طوری که اگر عقلانیت نبود قطعا این انقلاب پیروز نمی شد اصلا در میان شیعه و تفکر شیعی به دوره هایی برنمی خوریم که در مسائل اجتماعی و سیاسی صرفا آتوریته دینی کارگر باشد، آن گونه که در کلیسای قرون وسطی معمول بود. متکلمان معتزله و شیعه پذیرفته بودند که باید و نبایدها در اصل یک امور عقلانی یا عقلایی هستند. ارزشها، ارزشهای خود انسان هاست و دین تنها پشتوانه آنهاست. در تفکر شیعی، اخلاق یا فتواهای سیاسی و اجتماعی، نوعی تایید دینی بر دریافتهای عقلایی بوده است.

درست است که مردم ما، وارد مدرنیته نشده اند و سکولاریزاسیون در شکل غربی، در اینجا تحقق نیافته است، ولی مردم در حوزه زندگی سیاسی و اجتماعی، خواهان آزادی و مشارکت هستند و به دنبال اقناع و اقتناع عقلی هستند.

مدتی است در این مورد فکر می کنم که در بررسی مسائل جامعه خودمان حتی الامکان خوب است آنها را به حوادثی که در جاهای دیگر اتفاق افتاده است، تشبیه نکنیم. البته باید از تجربه های تاریخی دیگران استفاده کرد، ولی بنده مدتی است که از این گونه شبیه سازی ها خودداری می کنم; چون به این نتیجه رسیده ام که تحولات اجتماعی غرب واقعا محصول و معلول تاریخ طولانی آن و در بطن تاریخ همانجا اتفاق افتاده است. تاریخ و سنت ما با تاریخ و سنت جامعه های غربی بسیار متفاوت است. برای مثال، در مساله سکولاریسم هم کسانی که نواندیشی دینی را متهم به سکولاریسم می کنند و هم کسانی که سکولاریسم را تنها راه نجات جامعه ما می دانند، هر دو گرفتار همین خطای «شبیه سازی » شده اند. سکولاریسم و سکولاریزاسیون فقط در جامعه های غربی با آن سابقه تاریخی قابل تحقق است.

کلیسا در قرون وسطی، واقعیات سیاسی و اجتماعی را زاکرال، [Sacral] یا آسمانی و فوق عقلانی کرده بود. سکولاریسم یا سکولاریزاسیون عکس العملی در برابر این قضیه بود که می خواست مسائل اجتماعی را عرفی و عقلانی کند. اما در جامعه ما، هیچ گاه امور مربوط به مدیریت و مسائل اجتماعی، فوق عقلانی و دینی تلقی نشده است. فقه اگر در این گونه مسائل (قوانین حکومتی، جزائی، خانوادگی و…) دخالت کرده است، آنها را از مدیریت عقلی و عقلایی بیرون نبرده است. دینی بودن احکام و مسائل اجتماعی و سیاسی در گذشته ما، با دینی بودن این مسائل در گذشته غرب از زمین تا آسمان تفاوت می کند. نواندیشی دینی معتقد نیست که در گذشته یک فرهنگ زاکرال و فوق عق