خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل فیزیکالیسم

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فیزیکالیسم :

اتو نویرات، (۱۹۴۵-۱۸۸۲ / Otto Neurath) فیلسوف و جامعه شناس اتریشی و یکی از اعضای اصلی و فعال «حلقه وین »، در مقاله حاضر شرحی موجز و روشن از موضع فیزیکالیستی خود به دست داده است. او که یکی از پرچمداران طرح «وحدت علوم » در نیمه نخست سده بیستم است، سرسختانه از این فکر جانبداری می کند که همه قوانین علوم، از جمله علوم اجتماعی، را می توان در نظامی واحد – علم یکپارچه و وحدت یافته – گرد آورد و سازمان بخشید. زبان علم یگانه و یکپارچه، زبان فیزیک است که تمامی گزاره های تجربی را به صورت قضایایی درباره زمان و مکان تنظیم می کند. نویرات بر آن است که پوزیتیویسم و فایل پاورپوینت کامل فیزیکالیسم را از هرگونه گرایش «مابعدالطبیعی » و «غیرعلمی » بپالاید و انتقادات او از بعضی از اصحاب حلقه وین، از جمله کارناپ و ویتگنشتاین، از همین موضع رادیکال او سرچشمه می گیرد. مقاله حاضر که دربرگیرنده آراء جناح تندرو حلقه وین است، می تواند یاری بخش پژوهندگان به فهم و نقد ژرفتر فلسفه تحلیلی باشد. (ع. م.)

۱. فایل پاورپوینت کامل فیزیکالیسم : موضعی غیر مابعدالطبیعی

در ادامه کارهای ماخ، پوانکاره، فرگه، ویتگنشتاین و دیگران، «حلقه وین برای اشاعه جهان فهمی علمی، (Weltauffassung) »می خواهد جریانی فارغ از مابعدالطبیعه به وجود آورد تا در بستر آن، رشته های گوناگون پژوهش علمی به یاری تحلیل منطقی پرورده شوند. از آنجا که واژه «جهان » در زبان علم جایی ندارد، و از آن رو که جهان فهمی، (world-outlook weltauffassung) اغلب با جهان بینی، (world-view weltanschauung) مشتبه می شود، عنوان «حلقه وین برای فایل پاورپوینت کامل فیزیکالیسم » کمتر گمراه کننده است. تمامی نمایندگان حلقه وین همباورند که فلسفه به مثابه رشته ای همپای علم، با قضایا و مقدمات خاص خود، وجود ندارد: تمامی احکام و گزاره های معنی دار در حوزه قضایای علمی جای می گیرند.

وقتی علوم گوناگون به علمی وحدت یافته یا علمی واحد و یگانه، (unified) تحویل شوند، شیوه مطالعه آنها در حالت اتحاد دقیقا همان است که در حالت انفراد. تاکنون آن طور که باید و شاید بر ویژگی منطقی مشترک و همشکل دانشها تاکید نشده است. دانش یکپارچه محصول کار و تلاش مشترک و گسترده است، چنان که دانشهایی چون شیمی، زمین شناسی، زیست شناسی و حتی ریاضیات هم به همین گونه تکوین یافته اند. علم یگانه به همان شیوه ای مطالعه خواهد شد که دانشهای گوناگون، تابه حال، مستقل از یکدیگر مطالعه شده اند. بدین سان، «متفکر بدون مکتب » اعتبار و اهمیتی بیش از آنچه در زمان جدایی علوم داشت، کسب نخواهد کرد. افراد در این حالت نیز به همان اندازه مفاهیم مجزا و منفرد را درمی یابند که در گذشته درمی یافتند. هر فکر و طرح نوی را باید طوری تنظیم و پیشنهاد کرد که بتواند از پذیرش و مقبولیت عام برخوردار شود. فقط با کوشش مشترک شماری کثیر از متفکران، همه درونمایه آن آشکار خواهد شد. اگر فکر یا طرح جدید نادرست یا بی معنی و بیهوده، یعنی مابعدالطبیعی، باشد بدیهی است که از قلمرو علم یگانه بیرون می افتد. علم یگانه که با هیچ جریان «فلسفی » یا «مابعدالطبیعی » همراه نیست، نه دستاورد این یا آن فرد بلکه دستاورد یک نسل است.

بعضی از نمایندگان «حلقه وین »، بسان همکارانشان در این حلقه، آشکارا وجود «حقایق فلسفی » مشخص را انکار می کنند; با وجود این هنوز گه گاه واژه «فلسفه » را به کار می برند و البته منظورشان از این واژه «فلسفیدن » است، یعنی «فعالیتی که در طی آن مفاهیم توضیح داده می شوند»، اما گردن نهادن به این کاربرد زبانی سنتی [ فلسفه ] ، گو اینکه دلایل آن قابل درک است، به سهولت مایه کژفهمی و استنباطهای نادرست می شود. در این مقاله، این اصطلاح را به کار نخواهیم برد. قصد نداریم «جهان بینی » نوی را در برابر جهان بینی کهنه پیش نهیم یا با توضیح و تشریح مفاهیم یک جهان بینی کهنه، آن را اصلاح و بازسازی کنیم. در اینجا مسئله عبارت است از تعارض بین تمامی جهان بینی ها و علم به مثابه مقوله ای «فارغ از هرگونه جهان بینی ». به اعتقاد «حلقه وین »، پیکره مابعدالطبیعه و ساختهای مشابه آن کلا از یک سلسله جمله های بی معنی تشکیل شده است، مگر مواردی که گزاره های علمی «تصادفا» در آن گنجانده شده باشد. اما ایراد به اصطلاح «فلسفیدن » صرفا ایرادی واژگانی نیست; «توضیح معنای مفاهیم » از «روش علمی »ای که توضیح معنا در متن آن صورت می گیرد جدا نیست و این دو سخت به هم وابسته اند.

بین کوششهایی که در ایجاد علم یگانه سهم داشته اند ارتباطی نزدیک وجود دارد، خواه تاملاتی که در بررسی گزارشهای مبتنی بر مشاهدات اخترشناس صورت می گیرد، یا پژوهش در آن دسته از قوانین شیمی که در بعضی از فرایندهای گوارشی کاربرد دارند، یا وارسی مفاهیم رشته های گوناگون دانش برای تعیین اینکه علوم تا چه اندازه از قابلیت اتحاد – آن گونه که علم یگانه طلب می کند – برخوردارند. به بیان دیگر، هر قانونی در علم یگانه اصولا باید از قابلیت پیوند با هر قانون دیگری، در شرایط معین، برخوردار باشد تا به صورتبندیهای جدید دست یابد.

واضح است که می توان انواع گوناگون قانون را از یکدیگر بازشناخت، مثلا قوانین شیمی، زیست شناسی یا جامعه شناسی. اما این بدان معنا نیست که پیش بینی هر رویداد مشخص منفرد صرفا متکی بر یک دسته از انواع قوانینی است که در بالا به آنها اشاره کردیم. برای مثال، گسترش آتش سوزی در یک جنگل در نقطه معینی بر روی زمین به همان اندازه به عوامل جوی بستگی دارد که به عوامل انسانی، یعنی اینکه آیا انسانها دست به اقداماتی بزنند یا نه. البته این اقدامات را به شرطی می شود پیش بینی کرد که قوانین رفتار آدمیان معلوم و مشخص باشد. به بیان دیگر، انواع قوانین باید از قابلیت ارتباط با یکدیگر، در شرایط معین، برخوردار باشد. بنابراین تمامی قوانین، اعم از قوانین شیمی، هواشناسی، یا جامعه شناسی را باید به منزله اجزای مقوم یک نظام – علم یگانه – دانست.

(Einheitsprache) ^(۱) و دستگاه نحوی واحد است. علت موضعگیریهای خاص بعضی از مکتبها و بعضی از ادوار تاریخی را می توان در نارساییهای نحوی در دوران پیش از ظهور علم یگانه جستجو کرد. ویتگنشتاین و دیگر طرفداران جهان فهمی علمی که به لحاظ انکار مابعدالطبیعه – حذف گزاره های بی معنا – شایسته احترام بسیارند، بر این باورند که برای رسیدن به دانش علمی هر کس موقتا نیازمند یک سلسله کلمات بی معنا برای «توضیح » است (ویتگنشتاین، تراکتاتوس، ۶ ، ۵۴): «قضایای من به این معنا توضیحی اند که هر کس که حرف مرا بفهمد، نهایتا درمی یابد که این قضایا بی معنایند، یعنی هرآن کسی که از این قضایا، بر این قضایا، و از خلال این قضایا صعود کرده باشد. (به بیان دیگر، چنین کسی پس از صعود از نردبان قضایا، باید نردبان را فروافکند.)» از این گفته چنین برمی آید که ما باید عبارات و قضایای مهمل، یعنی مابعدالطبیعی، را پیوسته بپالاییم، قضایایی که بارها از آنها استفاده می کنیم و سپس این نردبان را دور می افکنیم. فقط به یاری شروح و توضیحاتی که بعدا چیزی فراتر از یک سلسله کلمات مهمل نخواهند بود، می توان به زبان عام دانش دست یافت. اما توضیحاتی که به راستی می شود آنها را مابعدالطبیعی شمرد، در نوشته های ویتگنشتاین به تنهایی ظاهر نمی شوند: هستند اصطلاحات دیگری که به آثار او راه یافته اند و بیشتر به اجزای یک آموزه مابعدالطبیعی فرعی و مکمل شباهت دارند تا به پله های نردبان. جمله پایانی تراکتاتوس که می گوید «آنچه درباره اش نمی توان سخن گفت، باید درباره اش خاموش ماند» دست کم از نظر دستور زبان گمراه کننده است، زیرا از آن چنین برمی آید که گویا «چیزی » هست که درباره اش نباید سخن گفت. در واقع باید گفت: اگر می خواهیم از هرگونه موضعگیری مابعدالطبیعی پرهیز کنیم باید «خاموش بمانیم »، نه اینکه «درباره چیزی » خاموش بمانیم.

ما نیازمند هیچ نردبان مابعدالطبیعی توضیحی نیستیم. در این مورد با ویتگنشتاین موافق نیستیم، هرچند که این مسئله به معنای دست کم گرفتن مقام ارجمند او در منطق نیست. تمایز بین «همان گویی ها» و «گزاره های راجع به رویدادهای تجربی » را وامدار او هستیم. منطق و ریاضیات نشان می دهند که کدام تبدیلهای زبانی بدون هرگونه بسط معنایی و مستقل از شیوه ای که برای تدوین و تنظیم امور واقع به کار می گیریم، امکان پذیر است.

منطق و ریاضیات برای تکمیل و تتمیم ساختهای خود از هرگونه گزاره مشاهده ای بی نیازند. خطاهای منطقی و ریاضی را می توان بدون رجوع به منابع بیرونی تصحیح و رفع کرد. این گفته با این واقعیت تناقضی ندارد که از گزاره های تجربی می توان برای تصحیح خطاها بهره گرفت. فرض کنید ناخدایی کشتی را به سوی صخره ای در دریا می راند، هرچند که همه محاسبات درست انجام شده اند و صخره هم بر روی نقشه مشخص شده است. با این شیوه می توان به اشتباهی که در جدول لگاریتم صورت گرفته و منجر به این بداقبالی شده است پی برد، اما کشف این خطا بدون این تجربه (عملی) نیز میسر است.

ویتگنشتاین در «توضیحات » خود که می شود آن را «ملاحظات مقدماتی اسطوره ای » پنداشت، ظاهرا بر آن است که حالت یا وضعیتی ماقبل زبانی را از دیدگاه مرحله ماقبل زبانی در سیر مراحل تکامل بررسی و مطالعه کند. این گونه کارها را نه فقط به این اعتبار که بی معنا هستند باید کنار گذاشت بلکه اساسا به آنها به منزله مرحله مقدماتی علم یگانه نیازی نیست. قطعا بخشی از زبان را می توان برای بحث درباره بخشهای دیگر به کار گرفت اما نمی توان از موضعی «ماقبل زبانی » در باب زبان به نحو عام سخن گفت – موضعی که ویتگنشتاین و بعضی از نمایندگان «حلقه وین » اختیار کرده اند. برخی از این مقولات را، البته بعد از پاره ای اصلاحات، می توان در کارهای علمی به نحوی مناسب به کار گرفت، اما بقیه را باید دور انداخت.

گذشته از این، زبان را نمی توان به نحو کلی در برابر «تجربه به نحو عام » یا «جهان »، یا «داده های خاص » قرار داد. بدین سان، گزاره هایی نظیر «امکان تحقق علم، وابسته و متکی به واقعیت نظم در کائنات است »، بی معنا هستند. چنین گزاره هایی را نمی توان تلقی به «توضیحات » کرد و با رواداشتن معیارهایی سهلتر، آنها را [ از ورطه بی معنایی ] نجات داد. بین این گزاره ها و عبارات و گزاره های مابعدالطبیعی به معنای متعارف، چندان فرقی نیست. وجود علم، خود گواه امکان تحقق آن است. با افزودن قضایایی بر مجموعه قضایای علمی و با مقایسه و تطبیق قضایای نو با آنچه از دانشمندان پیشین به ما رسیده است، می توانیم دامنه علم را گسترش دهیم و نظامی همساز از علم یگانه پدید آوریم که به شایستگی از عهده پیش بینی برآید. نمی توانیم در مقام شاهد از شهادتنامه خود برکنار بمانیم و همزمان در جایگاه شاکی و متهم و قاضی بایستیم.

اینکه حوزه علم حوزه قضایا است و آغاز و پایان مباحث علمی را قضایا تشکیل می دهد، قولی است که جملگی، حتی اصحاب مابعدالطبیعه، به آن معترف اند; البته با این توضیح که می گویند علاوه بر حوزه علم حوزه دیگری هم هست که دربرگیرنده گزاره هایی کم وبیش مجازی است. در برابر احتجاجات بسیاری که درباره پیوند علم و مابعدالطبیعه صورت گرفته، جدایی این دو حوزه (البته بدون حذف و نفی مابعدالطبیعه) به دست راینینگر، (Reininger) ^(۲) تحقق یافته است که او هم در مباحث علمی، موضعی نسبت به رفتارگرایی اختیار می کند که بسیار نزدیک به موضع حلقه وین است.

علم یگانه گزاره هایی را تنظیم می کند، به اصلاح آنها می پردازد و پیش بینیهایی را ارائه می کند، اما نمی تواند درباره وضع خودش در آینده پیشگویی کند. هیچ نظام «اصیل و صادقی » از گزاره ها سوای نظام پذیرفته شده کنونی وجود ندارد. سخن گفتن از نظامی متفاوت، حتی به معنایی محدود، بی معناست. فقط می توانیم به تحقیق بگوییم که امروزه با دستگاهی از زمان و مکان سروکار داریم که با دستگاه زمان و مکان فیزیک مطابقت دارد و بدین سان به پیش بینیهایی توفیق آمیز دست می یابد. این نظام، همان نظام گزاره های علم یگانه است، و این دیدگاه را می توان دیدگاه فایل پاورپوینت کامل فیزیکالیسم، (physicalism) ^(۳) نامید. اگر این اصطلاح ثبیت شود آنگاه به درستی می توانیم صفت «فیزیکالیستی » را در مواردی به کار بریم که مرادمان ارائه توصیف و تبیینهایی زمانی – مکانی مطابق با روح فیزیک معاصر باشد، نظیر تبیینهای رفتارگرایانه. در این صورت واژه «فیزیکی »، (physical) را به «گزاره های فیزیکی در معنای محدود» اختصاص می دهیم، مثلا برای مکانیک، الکترودینامیک و جز اینها. با کنار گذاشتن گزاره های بی معنا و مهمل، علم یگانه که با دوران تاریخی معینی تناسب دارد، قضیه به قضیه راه خود را می گشاید و آنها را در نظامی همساز ادغام و یکپارچه می کند، نظامی برای پیش بینیهای درست و در نتیجه در خدمت حیات.

۲. زبان عام فایل پاورپوینت کامل فیزیکالیسم:

علم یگانه دربرگیرنده تمامی قوانین علمی است و این قوانین، بدون استثنا از قابلیت همپیوندی برخوردارند. قوانین [ علمی ] گزاره نیستند بلکه فقط عبارت اند از دستورالعملهایی برای رسیدن از گزاره های مشاهده ای به پیش بینیها، . (Schlick) علم یگانه هر موضوعی را به زبان یگانه خود بیان می کند، زبانی که برای بینا و نابینا، شنوا و ناشنوا، مشترک است: زبانی «میان حسی »، (intersensual) و «میان ذهنی »، . (intersubjective) دانش یکپارچه تک گوییهای امروز آدمی را با تصدیقهای دیروز او، و گفته های او را در حالت تنهایی و ناشنوایی با احکام او در حالتی که گوشی شنوا یافته است، پیوند می زند. تنها نکته اساسی در زبان، ترتیب، (ordering) است، چیزی که حتی در پیام رسانی با علایم مورس نیز وجود دارد. زبان «میان ذهنی » یا «میان حسی » بیش از هر چیز وابسته به ترتیب است («کنار»، «بین » و جز اینها)، یعنی وابسته و متکی است به آنچه به صورت توالی نشانه ها در منطق و ریاضیات بیان می شود.

زبان یگانه علم یگانه که روی هم رفته از شکل منقح زبان روزمره برگرفته می شود، زبان فیزیک است. در این خصوص، فرقی به حال وحدت زبان فیزیکالیستی نمی کند که فیزیک در یک دوره خاص چه زبانی را به کار می برد. فرق نمی کند که فیزیک آشکارا از پیوستار چهاربعدی با صورتبندیهای کاملا پیراسته استفاده می کند، یا نوعی نظم زمانی – مکانی را شناسایی می کند که در آن جای وقوع هر رویدادی به دقت تعیین شده است، یا [ برعکس ] جفت شدن تمرکز و رسوب مواد با پراکندگی سرعت را، که اصولا دقت محدودی دارد، عناصر اصلی و مبنایی می گیرد. نکته اساسی صرفا این است که مفاهیم علم یگانه، هم در مواردی که این مفاهیم مورد بررسیهای موشکافانه قرار گرفته است و هم در مواردی که توصیف آنها از دقت کافی برخوردار نیست، در سرنوشت کنونی مفاهیم بنیادین فیزیک شریک و سهیم باشند. دقیقا همین نکته است که دیدگاه فایل پاورپوینت کامل فیزیکالیسم را بیان می کند. اما تمامی پیش بینیهایی را که قبول یا ردشان مبتنی بر موازین علمی است می شود به گزاره های مشاهده ای تقلیل داد، گزاره هایی که تنظیم آنها مستلزم وجود موجودات و افراد هوشمند و نیز اشیاء و موجوداتی است که موجد و منبع محرکهای رفتاری، (stimuli) اند.

بعضی را تصور بر این است که با دست کشیدن از آرمان دقت تام، همانند وضع فیزیک جدید، با روابطی کم وبیش پیچیده روبه رو می شویم و در نتیجه تصویری از واقعیت پدید می آید که در قیاس با حالتی که بنا را بر مسیرهای فرضی الکترونها بگذاریم، از وضوح و صرافت کمتری برخوردار است. اما احتمالا این تصور ناشی از طرز فکر خاصی است که به مرور ایام به صورت عادت درآمده است.

هر جا که بر مبنای قوانین دست به پیش بینی علمی بزنیم با زبان یگانه فایل پاورپوینت کامل فیزیکالیسم روبه رو می شویم. اگر به فرض کسی بگوید که با دیدن فلان رنگ فلان صدا را می شنود، یا به عکس، اگر از «لکه قرمز» چسبیده به «لکه آبی » سخن بگوید که در شرایط معینی ظاهر می شود، در واقع او در حوزه فایل پاورپوینت کامل فیزیکالیسم سخن می گوید. چنین کسی در مقام موجودی هوشمند، خود نوعی ساختار فیزیکی است: او باید درک و دریافت خود را مکان یابی، (localize) کند، مثلا در شبکه مرکزی اعصاب یا در جایی دیگر. فقط از این راه است که می تواند پیش بینی کند و با دیگران و با خودش در زمانهای متفاوت به توافق برسد. هرگونه زمانبندی یا نشان گذاری زمانی از پیش نوعی صورتبندی فیزیکی است.

علم در پی تغییر و تبدیل گزارشها و گزاره های زندگی روزمره است