خرید و دانلود فایل ورد کامل پاورپوینت مسیح علیه السلام در عهد عتیق

فایل فایل ورد کامل پاورپوینت مسیح علیه السلام در عهد عتیق دارای ۹۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل پاورپوینت مسیح علیه السلام در عهد عتیق،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن فایل ورد کامل پاورپوینت مسیح علیه السلام در عهد عتیق :

Normal
۰

false
false
false
EN-USX-NONEAR-SA












MicrosoftInternetExplorer4

اشاره

مقاله حاضر گذری است بر بشارت به حضرت عیسی مسیح علیه السلام در عهد
عتیق که به مناسبت سالروز تولد آن حضرت تقدیم می گردد

.

مقدمه

اصل نبوّت برای معتقدان به تورات و تلمود

(۱)

امری مسلّم است. اساس ایمان دانشمندان یهود این است که خداوند اراده و
خواست خود را به وسیله سخنگویانی از میان خود مردم، که پیامبر خوانده می شوند، به
انسان ها اطلاع داده است. در مقابل، انسان ها موظّف و مکلّف به انجام خواست و
اراده او هستند

.

کلمه «نبوت» در کتاب مقدس دارای معانی متفاوتی است. در قاموس کتاب مقدس
چنین آمده است: «نبوّت لفظی است که مقصود از آن اخبار از خدا و امورات دینیه به
تخصیص اخبار از امور آینده است

.»^(۲)

این کلمه به معنای سخنگو
و بازگوینده سخن هم به کار رفته است

.^(۳)

علاوه بر آن، در مورد جادوگران
و مزدبگیرانی که می توانستند آینده افراد را حدس بزنند نیز استعمال شده است

.^(۴)

در متون قدیمی تر عهد عتیق،

(۵)

«

نبوّت» بیش تر به معنای برانگیختن، الهام گرفتن و انذار دادن است،

(۶)

ولی در متون بعدی به معنای فرمان دادن و بیش از
همه، به معنای پیش گویی و اخبار از آینده است، به گونه ای که نبوّت و پیش گویی با
هم آمیخته شده اند. این پیشگویی ها سبب جلب اعتماد مردم به نبی می شد و نبی نیز از
همین عامل برای جلب مردم به خداشناسی و ایجاد ترس از ارتکاب گناه و تقویت روحیه
مؤمنان بهره می گرفت

.^(۷)

بعضی از پیشگویی ها آمیخته ای از وعد و وعید و یا به صورت
تفسیر عباراتی بود که بر تقوی و نیکوکاری دلالت می کرد

.^(۸)

آنچه
در طول تاریخ نبوّت انبیای بنی اسرائیل فوق العاده دارای اهمیت بوده تأکید بر دو
مطلب است

:

۱

یکتاپرستی

از مهم ترین وظایف انبیای الهی اعلام توحید، ترویج یکتاپرستی و مبارزه
با بت و بت پرستی بوده است. انبیای بنی اسرائیل از همان ابتدا و پس از آن، در طول
تاریخ، به این وظیفه خطیر خود جامه عمل پوشانده اند

.^(۹)

در
عصری که فراعنه مصر به پرستش ربه النوع ها مشغول بودند، در یونان، خدایان المپ
سلطه مطلق داشتند؛ در بابل، مردوخ در رأس خدایان دیگر حکومت می کرد؛ در سرزمین
کنعان فینیقی، بعل پرستش می شد و بت و بت پرستی با اشکال متنوع در همه جا رواج
داشت، حضرت ابراهیم علیه السلام صلای یکتاپرستی در داد و خدای یگانه را به عنوان
سلطان زمین و آسمان مطرح کرد

.^(۱۰)

ظاهر
شدن یهوه بر حضرت ابراهیم علیه السلام و پیمان یکتاپرستی او اجتماع دینی جدیدی را
بنیان نهاد، ولی البته کارها به سادگی پیش نرفت

.

پس از حضرت ابراهیم، علیه السلام قوم یهود به مصر مهاجرت کردند و در
دوران حضرت موسی علیه السلام به فلسطین بازگشتند. بدآموزی های همسایگان و خرافات
زمان اقامت در مصر، تغییرات بسیاری در اعتقادات آن ها به وجود آورد. لذا، لازم بود
یک بار دیگر تصفیه شوند. از این رو، حضرت موسی علیه السلام شارع و بانی مذهب، در
کوه طور ده فرمان دریافت داشت. نخستین فرمان این بود: «تو را خدایان دیگر غیر از
من نباشد

.»^(۱۱)

این پایه و اساس اجتماع جدیدی بود که تنها بر پایه فکری
«وجود خدای یکتا» بنا نهاده می شد. دعوت به یکتاپرستی در فرازهای بعدی صراحت
بیش تری به خود گرفت: «ای اسرائیل، بشنو! یهوه خدای ما، یهوه واحد است. پس یهوه،
خدای خود، را به تمامی جان و تمامی قوت خود محبت نما

.»^(۱۲)

این
سخنان به منزله شهادت نزد آن قوم است و همه روزه غالبا آن را تکرار می کنند و در
هنگام مرگ میّت تلقین می نمایند

.^(۱۳)

دعوت
به توحید و یکتاپرستی در سراسر دوران نبوّت اسرائیل ادامه یافت، به خصوص توسط
اشعیای نبی علیه السلام مورد تأکید قرار گرفت: «خداوند به مسیح خود، کورش، چنین
می گوید: … من یهوه هستم و دیگری نیست و غیر از من خدایی نیست. من کمر تو را
بستم، هنگامی که مرا نشناختی تا از مشرق آفتاب و مغرب آن بدانند که سوای من احدی
نیست. من یهوه هستم و دیگری نی؛ پدید آورنده نور و آفریننده ظلمت؛ صانع سلامتی و
آفریننده بدی. من، یهوه، صانع همه این چیزها هستم، دیگری نیست

.»^(۱۴)

همچنین در اشعیاء می خوانیم: «زیرا من قادر مطلق هستم و دیگری
نیست، خدا هستم و نظیر من نی. آخر را از ابتدا و آنچه را که واقع نشده از قدیم
بیان می کنم و می گویم که اراده من برقرار خواهد ماند

.»^(۱۵)

و
«بدانید تنها من خدا هستم و خدای دیگری غیر از من نیست. می میرانم و زنده می سازم،
مجروح می کنم و شفا می دهم و کسی نمی تواند از دست من رهایی بخشد؛ من که تا ابد
زنده هستم

.»^(۱۶) «

من اول هستم و من
آخر هستم و غیر من خدایی نیست

.»^(۱۷)

۲

بشارت به منجی

پس از توحید و یکتاپرستی و شاید در حدّ آن، آنچه در طول تاریخ انبیای
بنی اسرائیل فوق العاده مورد تأکید بوده بشارت به «منجی» است. یهودیان معتقدند که
او برای بنی اسرائیل آینده فرحبخش ایجاد خواهد کرد. تلمود صدها بار به ماشیح

(۱۸)

و مأموریت او اشاره کرده است

.^(۱۹)

این امر تا بدان حد مورد عنایت بوده است که هدف بعثت انبیای
بنی اسرائیل را منحصر در بشارت به منجی و آینده مطلوبی که او فراهم خواهد کرد،
می داند: «کلیه پیامبران فقط درباره خوشی های دوران ماشیح و سعادت توبه کاران
نبوّت کرده اند

.»^(۲۰)

اعتقاد
یهود بر این است که ظهور حضرت مسیح علیه السلام و فعالیت های او درباره بهبو صفحه مرتب و آماده استفاده است.