خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح ؛ صلح امام حسن علیه السلام (۱)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح ؛ صلح امام حسن علیه السلام (۱)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح ؛ صلح امام حسن علیه السلام (۱) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح ؛ صلح امام حسن علیه السلام (۱) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح ؛ صلح امام حسن علیه السلام (۱) شامل 56 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح ؛ صلح امام حسن علیه السلام (۱) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح ؛ صلح امام حسن علیه السلام (۱) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح ؛ صلح امام حسن علیه السلام (۱) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح ؛ صلح امام حسن علیه السلام (۱) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح ؛ صلح امام حسن علیه السلام (۱) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح ؛ صلح امام حسن علیه السلام (۱) :

آیا – چنانکه برخی از مورخان ادعا کرده اند – حسین بن علی علیه السلام با صلح برادرش امام حسن علیه السلام با معاویه، مخالفت کرد؟

با شهادت امام علی علیه السلام، مردم کوفه با فرزند شایسته آن حضرت، امام حسن علیه السلام به خلافت بیعت ^(۱) نمودند . آن امام پس از اندک مدتی که معاویه بن ابی سفیان (فرمانروای شام از طرف دو خلیفه قبلی) از فرمانبری سر باز زد، دستور تجهیز سپاه صادر فرمود . مردم نخست جوش و خروشی نشان دادند اما به دلایل چندی، حرارت مردم فرو نشست و امام در وضع دشواری قرار گرفت .

دسیسه های حزب امویان، گسیل جاسوسان شام و بدبین نمودن قبایل و مردم نواحی نسبت به سبط پیامبر، استفاده مؤثر از زر و سیم و خریدن بزرگان قبایل و کوفه توسط معاویه و … نهایت اینکه، عدم اطاعت، سست عنصری و تنبلی یاران امام، عرصه را بر آن حضرت تنگ نمود . همان سست عنصری و تنبلی که پدر بزرگوارشان را نیز در تنگنا قرار داده و آن حضرت بارها زبان به انتقاد از یاران خود گشوده بودند:

«… سوگند به خدا دوست دارم معاویه درباره شما با من داد و ستد کند مانند داد و ستد صراف (که یک دینار طلا می دهد و ده درهم نقره می گیرد) او نیز ده نفر از شما را از من بگیرد و یک نفر از لشکریانش را بدهد ^(۲) » .

به هر حال امام حسن علیه السلام در چنان وضعی گرفتار شدند که چاره را در صلح با معاویه یافتند . دلایل و براهین صلح امام بسیار آشکار و شفاف است اما متاسفانه عده ای تحلیلهای اشتباهی در مورد صلح امام ارائه می نمایند از جمله به این مورد توجه فرمائید:

«خلیفه جدید (امام حسن علیه السلام) با وجود انتساب به پدر شرافتمند بزرگواری مانند علی علیه السلام مقابل زحمت اداره امور لشگری و یا مخاطره میدان جنگ، بیشتر در حرم به فراغت می گذراند لذا از قوای مهیای چهل هزار تنی، فقط دوازده هزار تن را پیش قراول به حدود جنگی فرستاد و بقیه را در پشت سر در مداین نگاه داشت و خود در همانجا توقف کرده، اوقاتش را در باغها می گذراند و اندیشه داشت از اینکه بخت خویش را در میدان جنگ آزمایش نماید، هنگامیکه این خبر دروغ را انتشار دادند، جلودار قشون شکست خورده و از هم متفرق شدند، فورا عراقیهای بی حمیت به اردوی خلیفه ریخته و آن را غارت کردند حتی شخص او را که در نظر داشت مطابق مصالح آنان با معاویه صلح کند، کوشش داشتند که دستگیر کنند . او از این پیشامد، هراسان شده نامه ای به عجله دایر بر تسلیم خویش نزد معاویه فرستاد و نوشت که او از خلافت کناره گرفته و مدینه را برای اقامت خود اختیار خواهد نمود … ^(۳) » .

باید توجه داشت که صلح، ناخواسته بر امام تحمیل گشت و حضرت جهت حفظ خون اهل بیت عترت و صحابه پاک و اندک شیعیان وفادار و امکان تداوم خط اصیل تشیع و … صلح با معاویه را پذیرفتند . در صورت برخورد نظامی، لشگر متشتت و درهم و برهم عراق در مقابل لشگر مجهز معاویه شکست می خورد و معاویه پیروز شده و به احتمال قریب به یقین، اهل بیت پیامبر و حسنین به اسارت می افتادند . در این صورت معاویه می توانست به انتقام قتل دائی، برادر و پدربزرگ خویش به دست امام علی علیه السلام، آن دو امام بزرگوار را به قتل رسانده و ریشه تشیع را قطع کند .

معاویه ضمن ارسال نامه ای سفید که مهر کرده بود، از امام حسن علیه السلام درخواست نمود تمام شرایط خود را بنویسد که همه مورد قبول او هست ^(۴) و به نوشته «محمد بن ابی بکر انصاری » ، در کتاب «جوهره » (تالیف به سال ۶۴۵ ه . ق)، «معاویه همه شروط امام حسن علیه السلام را پذیرفت و نزدیک بود از شادی پر درآورد و پرواز کند ^(۵) » . معاویه همه شروط را با خط خود نوشت و پای آن را مهر کرد و پیمانهای مؤکد و وعده های محکمی داد که همه آن را معمول دارد . سپس همه رؤسای شام را بر آن گواه گرفت و آنها نیز پای عهدنامه را مهر کردند ^(۶) .

جمع بندی نوشته های منابع تاریخی در مورد مقررات صلح چنین است:

۱ . واگذاری خلافت به معاویه به شرطی که به کتاب خدا و سنت پیامبر و روش خلفای شایسته عمل کند .

۲ . معاویه حق ندارد برای خود جانشین برگزیند و پس از او خلافت به حسن و بعد از او به حسین باید برسد .

۳ . همه مردم در هر رنگ و نژادی که هستند از امنیت کامل برخوردار باشند .

۴ . معاویه حق ندارد خود را امیرالمؤمنین ^(۷) بنامد .

۵ . در حضور معاویه، اقامه شهادت نشود .

۶ . معاویه به امیرمؤمنان علی علیه السلام دشنام ندهد .

۷ . حق هر ذی حقی را به او برساند .

۸ . شیعیان ^(۸) علی علیه السلام در هرکجا هستند در امان باشند و معاویه متعرض آنها نگردد .

۹ . بین فرزندان مقتولینی که در جنگهای جمل و صفین جزء سپاهیان علی بوده اند، یک میلیون درهم تقسیم کند .

۱۰ . موجودی بیت المال ^(۹) کوفه (یا عراق) را به حسن بن علی بپردازد و هر سال صد هزار درهم (و به قولی یک میلیون درهم) به او بدهد . .

۱۱ . هرگز به حسن و برادرش حسین و هیچ یک از خاندان پیامبر در آشکار و نهان ستمی نرساند و در امنیت هیچ یک از آنان در هیچ منطقه ای اخلال نکند ^(۱۰)

معاویه بعد از به دست آوردن خلافت و قدرت، به هیچ یک از شرایط صلح عمل ننمود . اگر معاویه به این شرایط عمل می نمود، صلح امام حسن علیه السلام عین پیروزی می بود و اندک مدتی بعد از صلح خلافت به اصل خود برمی گشت .

سخن در بررسی صلح امام حسن علیه السلام موضوع اصلی این مقاله نیست و علاقمندان می توانند به کتبی که به صورت مبسوط در مورد صلح امام نوشته شده اند، مراجعه فرمایند ^(۱۱) .

اعتراض یا مخالفت امام حسین علیه السلام

در برخی از کتب تاریخی، به موضوع اعتراض یا مخالفت امام حسین علیه السلام نسبت به صلح برادر بزرگشان اشاره شده مانند تاریخ ایران مرحوم دکتر عباس اقبال ^(۱۲) . در کتاب علی و فرزندانش تالیف دکتر طه حسین در این مورد چنین می خوانیم:

«می گویند حسین بن علی با نظر برادر موافقت نداشت و به برادر اصرار کرده بود از صلح با معاویه خودداری کند و به جنگ ادامه دهد، ولی حسن نپذیرفت و گفت اگر مطیع نباشد، او را دربند خواهد کرد!» ^(۱۳) .

در تعدادی از منابع اصلی تاریخ اسلام، موضوع اعتراض یا مخالفت حسین بن علی علیه السلام چنین بازگو گردیده است .

محمد جریر طبری مورخ معروف، متوفای ۳۱۰ه ق) می نویسد:

«در آن اثنا که حسن به مداین ^(۱۴) بود یکی از میان اردو ندا داد: بدانید قیس بن سعد (فرمانده پیش قراولان سپاه امام) کشته شد، بروید . و نیز گوید کسانی رفتن آغاز کردند و سراپرده حسن را غارت نمودند، چنانکه در باره فرشی که زیر خود داشت، با وی درآویختند، حسن برون شد و وارد مداین شد . «عثمان بن عبدالرحمان » نیز روایتی چنین دارد با این افزایش که گوید: حسن به معاویه درباره صلح نامه نوشت و امان خواست . وی به حسین و عبدالله بن جعفر (پسرعموی خود) گفت: به معاویه درباره صلح نامه نوشته ام . حسین گفت تو را به خدا قسم می دهم که قصه معاویه را تایید و قصه علی را تکذیب نکنی . حسن به او گفت: خاموش باش که من کار را بهتر از تو می دانم ^(۱۵) » .

ابوالقاسم علی بن حسن معروف به ابن عساکر (متوفای ۵۷۱ ه . ق) در کتاب تاریخ خود می نویسد: «حسن به برادرش حسین گفت می خواهم به مدینه بروم و در آنجا اقامت گزینم و خلافت را به معاویه واگذارم زیرا فتنه ها به درازا کشید و خونها ریخته شد و پیوندها گسسته و مرزها ناآرامی یافت . حسین خشمگین شد و گفت: پناه به خدا، اگر پدرت را در آرامگاهش تکذیب کنی و سخن معاویه را بپذیری . حسن گفت: به خدا قسم هرچه گفتم با آن مخالفت کردی، به خدا قسم می خواهم که تو را در خانه ای بیندازم و درش را گل کنم تا اینکار تمام شود . حسین چون عصبانیت برادر را دید به نرمی گفت: «تو بزرگترین پسران علی و جانشین او هستی و ما پیرو اندیشه تو هستیم، آنچه می خواهی بکن ^(۱۶) » .

ابن اثیر (متوفای ۶۳۰ ه . ق) در «الکامل فی التاریخ » می نویسد:

«حسن به برادر خود حسین و به عبدالله بن جعفر گفت من با معاویه درباره بستن پیمان آشتی، به نامه نگاری پرداخته ام . حسین به او گفت تو را سوگند می دهم که افسانه معاویه را تصدیق و داستان پدرت دروغ فرا ننمایی! حسن به او گفت: ساکت باش من در اینکار از تو آگاهترم ^(۱۷) » .