خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مجموعه اشعار درباره غدیر

رسم عاشق نیست با یک دل، دو دلبر داشتن

یا ز جانان یا زجان بایست، دل برداشتن

ناجوانمردیست چون جانوسپار و ماهیار

یار دارا بودن و دل با سکندر داشتن

بندگی کن خواجه را تا آسمان بر خاک تو

از پی تعظیم خواهد پشت، چنبر داشتن

ای که جویی کیمیای عشق، پرخون کن دو چشم

هست شرط کیمیا، گوگرد احمر داشتن

تا کی از نقل کرامت های مردان بایدت

عشوه ها همچون زنان در زیر چادر داشتن

خود کرامت شو، کرامت چند جویی زان و این

تا توانی برگ بی برگی میسّر داشتن

از نَبی باید نُبی را خواست کز بوجهلی است

چشم اعجاز و کرامت از پیمبر داشتن

گنج شو نه گنج جو، خوشتر کدام؟انصاف ده

طعم شکّر داشتن یا طَمْع شکّر داشتن

در سر هر نیشِ خاری صد هزاران جنّت است

چند باید دیده نابینا، چو عَبْهر داشتن

مردم چشم جهان شو تا توان، در چشم خلق

خویش را در عین تاریکی منوّر داشتن

دیدن خلق است فرض و دیدن حق فرض تر

دیده باید گاه احْوَل گاه اَعْوَر داشتن

ظِلّ یزدان بایدت بر فرق، نه ظلّ همای

تا توانی عرش را در زیر شهپر داشتن

پرتو حقّ است در هر چیز، ماهی شو به طبع

تا ز آبِ شور، یابی طعم کوثر داشتن

تن رها کن تا چو عیسی بر فلک گردی سوار

ورنه عیسی می نشاید شد ز یک خر داشتن

میخ مرکب را به گِل زن نه به دل، کاسان بود

در لباس خسروی خود را قلندر داشتن

دل سرای حق بود با سروبالایان مبند

سرو را پیوند نتوان با صنوبر داشتن

غوطه گه در آتش دل زن، گهی در آب چشم

خویش باید گاه ماهی،گه سمندر داشتن

گوهر جان را به دست آور، که زنگی بچّه را

می نیفزاید بها از نام جوهر، داشتن

هم دو جعفر بود کاین صادق بُد آن کذّاب بود

نیست تنها صادقی در نامِ جعفر داشتن

رستگاری جوی تا در حشر گردی رستگار

رستگاری چیست؟ در دل مِهر حیدر داشتن

همچو احمد پای تا سر گوش باید شد تو را

تا توانی امتثال حکم داور داشتن

امر حق فوری است باید مصطفی را در غدیر

از جهاز اشتران ناچار منبر داشتن

بایدش دست خدا را فاش بگرفتن به دست

روبهان را آگه از سهم غضنفر داشتن

نفس حیدر، افسر لولاک را زیبد گهر

تاج را نتوان شبَه بر جایِ گوهر داشتن

از تعصّب چند خواهی بر سپهر افتخار

نحس اکبر را به جای سعد اکبر داشتن

نیستی معذور باللّه گرْت باید زابلهی

عیسِیِ جانبخش را همسنگ عاذر داشتن

ای کم از سگ تا کی این آهوکه خواهی ازخری

شیر را همسایه با روباه لاغر داشتن

شیر مردی چون علی را تاج سلطانی سزاست

وان زنان را یک دو گز شلوار و معجر داشتن

طفل هم داند یقین کاندر مصاف پور زال

پیرزالی را نشاید دِرع و مِغفر داشتن

خجلتَتْ ناید ربودن خاتم از انگشت جم

وانگه آن را زیب دست دیو ابتر داشتن

در برِ داود کز مزمار، کوه آرد به وجد

لولیان را کی سزد در دست، مِزمَر داشتن

زشت باشد نُزل های آسمانی پیش روی

همچو بیماران نظر سوی مزوّر داشتن

چون صراط المستقیمت هست تا کی زابلهی

دیده در فحشاء و دل در بغی و منکر داشتن

نعشت ار در گِل رود خوشتر گرت بایست چشم

با فروغ مِهر خاور در سه خواهر داشتن

گر چو کودک وارهی از ننگ ظُلمات ثلاث

آفرین ها بایدت بر جان مادر داشتن

یک جهان مرگ است تیغ حیدری بر جان تو

برنتابی مرگ را از گرز و خنجر داشتن

برزمین، نام علی از نوک ناخن بر نگار

تا توانی نقش دل بر گل مصوّر داشتن

ذرّه ای از مِهر او روشن کند آفاق را

چند باید منّت از خورشیدِ خاور داشتن

رقصد از وجد و طرب خورشید در وقت کسوف

زآن که خواهد خویش را همرنگ قنبر داشتن

علم از او آموز کاسان است با تعلیم او

نُه صحیفه آسمان را جمله از برداشتن

مِهر او سرمایه آمال کن گر بایدت

خویش را در عین درویشی توانگر داشتن

طینت خویش ار حَسَن خواهی بباید چون حسین

در ولای او زخون در دست، ساغر داشتن

پشت بر وی کرد روزی مِهر در وقت غروب

تا ابد باید زبیمش چهره اَصفَر داشتن

زورق دین را به بحر روزگار از بیم غرق

زاهنین شمشیر او فرض است لنگر داشتن

روی خود را روزی او از شرق سوی غرب تافت

رجعت خورشید را بایست باور داشتن

ای خلیفه مصطفی، ای دست حق، ای پشت دین!

کافرینش را ز توست این زینت و فر داشتن

خشم با خصمت کند مرّیخ یا سرمست توست

کز غضب یا سُکْر خیزد دیده احمر داشتن

غالیان گویند هم خود موسیی هم سامری

بَهر گاوِ زر چه باید جنگ زرگر داشتن

چرخ هشتم خواست مدّاحت چو قاآنی شود

تا تواند ملک معنی را مسخّر داشتن

عقل گفت این خرده کوکب های زشت خود بپوش

نیست قاآنی شدن صورت مجدّر داشتن

گیتی ار کوهی شود از جُرم باللّه می توان

کاهی از مُهر تو با آن کُه برابر داشتن

کی تواند جز تو کس در نهروان هفتاد نهر

جاری از خون بداندیشان کافر داشتن

کی تواند جز تو کس یک ضربت شمشیر او

از عبادت های جنّ و انس برتر داشتن

کی تواند جز تو کس در روز کین افلاک را