خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شناخت بزهکاری و سیاست جنایی

مقدمه
این مقاله موضوع کنفرانسی است که توسط پروفسور رنالد اتنف ^{(۱) (۲)} در تاریخ نهم اردیبهشت ماه ۱۳۷۲ در دارالعلم مفید قم ایراد گردیده است و همزمان به وسیله آقای دکتر حسین نجفی ابرندآبادی به فارسی برگردانیده شده و پس از تصحیح و تحقیق چاپ شده است. ضمنا با توجه به تخصصی بودن موضوع کنفرانس جهت تبیین بیشتر موضوع (در موارد لازم) توضیحاتی در پاورقی آورده شده است. ^(۳) فایل پاورپوینت کامل شناخت بزهکاری و سیاست جنایی
برای درک صحیح این عنوان ابتدائا به تعریف جرم شناسی و بعضی از مفاهیم کلیدی آن می پردازیم:
جرم شناسی در یک تعریف ساده عبارت است از: «مطالعه علمی پدیده مجرمانه » این پدیده مجرمانه باید مطابق با متدها و روشهای معمول در این رشته و در سه سطح مورد مطالعه قرار گیرد: بزه، بزهکار و بزهکاری. ^(۴) مرحله نخست: بزه یا جرم
جرم شناس برای تعریف جرم، طبیعتا به آنچه که منابع قانون را تشکیل می دهد; اعم از این که این منابع عرفی باشند و یا شرعی و مذهبی [اخلاقی]، مراجعه می کند. پس تعریف جرم در جرم شناسی وسیع تر است از جرمی که در قانون جزا مطرح است; چرا که پدیده جرم یا مجرمانه علاوه بر جرم به معنای قانونی، انحراف اجتماعی – اخلاقی را نیز در بر می گیرد (پدیده ای که در قانون پیش بینی نشده است به طوری که دارای ضمانت اجرای کیفری نیست). بنابراین می بینیم که این تعریف وسیع از جرم به موضوع جرم شناسی هم وسعت می بخشد. پس جرم شناسی تنها به ضمانت اجرای کیفری که در قانون پیش بینی شده نمی پردازد، یعنی علاوه بر مجازات و سرکوبی، جرم شناسی به مساله پیشگیری هم توجه دارد. مرحله دوم: مجرم یا بزهکار
مجرم یا بزهکار، فردی است که از نظر جرم شناسی مرتکب جرم می شود ^(۵) (که باید به طور فردی مطالعه شود). مرحله سوم: بزهکاری
یعنی تفسیر بزهکاری به عنوان یک پدیده کلی (مجموع جرایم ارتکابی در زمان و مکان معین).
اگر جرم شناسی راجع به این سه مرحله صحبت می کند به خاطر این است که در تبیین «پدیده مجرمانه » بین این سه سطح نباید اختلاط ایجاد کرد. البته گفتنی است که جرم شناسی معاصر، موضوع جدید و دیگری هم دارد که مربوط به نحوه واکنش پیکره اجتماع یا نحوه اعمال واکنش اجتماعی (با توجه به آنچه که ما به آن مجازات یا اقدامهای تامینی و تربیتی می گوییم) در مقابل جرم است. ^(۶) اما طبیعی است که در مورد جرم شناسی چه جرم شناسی نوع اول (جرم شناسی بالینی) و یا جرم شناسی نوع دوم (جرم شناسی واکنش اجتماعی) چه در زمان و چه در مکان اختلاف نظر وجود دارد. بنابراین ما در اینجا فقط به بعد کاربردی جرم شناسی (که در نهایت منتهی به مطالعه مفهوم سیاست جنایی می شود)، می پردازیم.
بنا به تعریفی که قاضی عالی رتبه فرانسوی «مارک آنسل » ^(۷) ارائه داده است سیاست جنایی، که هم علم است و هم هنر، سیاست اجتماعی را در زمینه مبارزه با جرم بیان می کند; به عبارت دیگر سیاست جنایی، نحوه سازمان دادن به واکنش های اجتماعی در مقابل پدیده مجرمانه است. ^(۸)
از آنجایی که سیاست جنایی هم جنبه علمی دارد و هم جنبه هنری، لذا در مورد اصول سیاست جنایی هم دیدگاهها متفاوت است. با وجود این باید گفت که یک سیاست جنایی جرم شناختی ^(۹) زمانی موفق خواهد بود که با توجه به پژوهشها و اطلاعاتی که با روشها و ابزارهای قابل اعتماد در تبیین و تفسیر پدیده مجرمانه در سطوح مختلف به دست می آید تنظیم شده باشد; اما پژوهشها و مطالعاتی که در مورد بزهکاری انجام گرفته نادرست بوده است و شاید دلیل این امر فقدان یک ابزار شناخت دقیق و یک مرکز نظارتی لازم در پژوهشهای جرم شناختی بوده است و آن نیاز به مرکز و ابزاری است تا با استفاده از آنها بتوان یک سلسله داده ها و اطلاعات دقیقی را کسب نمود که در تهیه و تدوین سیاست جنایی مورد استفاده قرار گیرد; بنابراین وقتی که شناخت کافی و دقیقی از بزهکاری وجود نداشته باشد، معمولا گرایش بر این خواهد بود که یک سلسله تئوریهای ناقص جایگزین آنها گردد. با بود که ضرورت ایجاد یک «مرکز دایمی نظارت بر تحول بزهکاری و پیشگیری از آن (ابسرواتوار)» ^(۱۱) در فرانسه احساس گردید. بنابراین با توجه به محدودیتهای موجود در قلمرو مطالعات جرم شناختی و ضرورت نقش این مرکز، محور اصلی بحث خود را در دو بخش زیر خلاصه می کنیم:
الف – ضرورت ایجاد مرکز نظارت بر تحول بزهکاری و پیشگیری از آن;
ب – چگونگی اداره و مکانیزم عملکرد «ابسرواتوار». بخش اول: چرا ایجاد این مرکز ضروری تشخیص داده شد؟
در این زمینه باید بگوییم که ضرورت ایجاد این مرکز ناشی از نواقص و معایبی بوده است که مربوط به ابزارهای شناخت بزهکاری می باشد. برای مثال، آمارهای جنایی که تبیین جهات مختلف پدیده مجرمانه با توجه به آنها صورت می گیرد به دلایل زیر نمی توانستند ما را در اتخاذ یک سیاست جنایی پیشگیرانه کمک کنند:
۱ – از یک سو به دلیل فاصله ای که بین زمان تهیه و زمان انتشار آنها وجود دارد موجب تاخیر در شناخت بزهکاری می شود;
۲ – از طرف دیگر آمارهای جنایی از نظر محتوا بندرت در مطالعات جرم شناختی قابل استفاده می باشند; چرا که این آمارها بیشتر بیانگر میزان فعالیتها و کار مراجع و ارگانهای تهیه کننده آنهاست تا بیانگر ارقام جرایم ارتکابی; بنابراین آمارها که فاقد خصوصیات تفسیری (مثلا زمان و مکان ارتکاب جرم) و به طور کلی ویژگیهایی از این قبیل که در مطالعات جرم شناختی مورد استفاده قرار می گیرد،