خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل حرم حضرت اباالفضل(ع) [۱]

با فایل فایل پاورپوینت کامل حرم حضرت اباالفضل(ع) [۱] یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل حرم حضرت اباالفضل(ع) [۱] شامل 31 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل حرم حضرت اباالفضل(ع) [۱] را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل حرم حضرت اباالفضل(ع) [۱] با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل حرم حضرت اباالفضل(ع) [۱] بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل حرم حضرت اباالفضل(ع) [۱] با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حرم حضرت اباالفضل(ع) [۱] وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل حرم حضرت اباالفضل(ع) [۱] با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل حرم حضرت اباالفضل(ع) [۱] مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حرم حضرت اباالفضل(ع) [۱] :

عکسی که از هوا برداشته شده است نشان از دو مرقد می دهد که هر دو را واقع در این منطقه متبرک می دادند؛ آن دو بسیار شبیه [به یکدیگرند] زیرا هر یک مناره ها، یک برج ساعت و عمارت وسیع سر پوشیده ای داشته و دارای یک صحن یا حیاط همراه با تعدادی اتاق شبیه اتاق های یک کاروانسرا می باشد؛ دو بنای مرکزی دارند که تقریبا هم شکل و هم اندازه اند و فضایی که به زایر اجازه می دهد تا مزار را طواف کند. اما جنبه های متمایز کننده ای نیز میان این دو مرقد وجود دارد که فی الفور به چشم می آید؛ مرقدی که در جلوی نما قرار دارد به جای دو مناره، سه مناره دارد، این مرقد امام حسین علیه السلام است که گنبدش در زیر نور خورشید و بر اثر تلألو آن به روکش طلایی اش می درخشد. مرقد دوم را به احترام حضرت عباس علیه السلام ، برادر ناتنی امام حسین علیه السلام ، بنا کرده اند.[۲] و گنبدش از کاشی آبی لعاب دار است که در مقابل آسمان صاف منظره ای بسیار جالب دارد «چون آن را زیر ابر بنگری، بسان توده ای فیروزه ای، می نماید». روایت کرده اند که این عباس در نبرد بسیار شجاع بوده و این سخن رواج دارد که خطرناک ترین محل برای قسم دروغ خوردن، مرقد اوست، زیرا چنان که دوستی شیعه می گفت: او امام نبود که از وی انتظار شفاعت برود، اما صداقت بسیاری داشت.
بهترین راه برای درک اهمیت این دو مرقد، مطالعه گزارشی درباره آخرین مصایب امام حسین علیه السلام و یاران نزدیکش تواند بود. اگر روایات صریح دینوری[۳] را (م ۸۹۵م/۲۸۲ق) که یکی از قدیمی ترین و بهترین مورخان شیعه است، دنبال کنیم، ملاحظه می کنیم که اصحاب امام از کشتن و کشته شدن باز نایستادند تا این که فقط اهل بیت حضرت باقی ماند؛ نخستین کسی از ایشان که پیش رفت و جنگید[۴] پسر امام حسین علیه السلام ، علی اکبر، بود که پیوسته جنگید تا به شهادت رسید؛ [دشمنان] نیزه ای به او زدند که بر زمین افتاد، سپس با شمشیر به قتلش رساندند. بیش از ۶ نفر از آنان یکی پس از دیگری به تنهایی در جنگ کشته شدند و عبداللّه پسر مسلم و قاسم و ابوبکر دو پسر امام حسین علیه السلام نیز در میان شهدا بودند.
می گویند وقتی عباس بن علی علیه السلام این صحنه را دید، به برادرانش عبداللّه و جعفر و عثمان گفت: همراه من حمله برده و از آقایتان دفاع کنید تا قبل از او بجنگید و کشته شوید! پس همه با هم حمله کرده و خود را میان امام حسین علیه السلام و دشمن انداختند تا شخصا از او حفاظت کنند. عبداللّه ، جعفر و عثمان یکی پس از دیگری کشته شدند، ولی عباس هنوز نزدیک امام ایستاده بود تا به دفاع از او بجنگد و هر جا که امام می رفت همراه وی حرکت می کرد تا او را نیز به شهادت رساندند. آن گاه امام حسین علیه السلام تنها شد؛ مالک بنِ بشْر کندی به او حمله برده و با شمشیر ضربه ای بر سر او زد؛ گویا امام برنسی[۵] (= ردایی بافته شده از ابریشم و پشم) بر سر انداخته بود که شمشیر این پوشش را پاره کرد و سر او را مجروح نمود. پس امام ردا را به کناری نهاده و کلاهی[۶] خواست و آن را با عمامه ای بر سر گذاشت و نشست و طفلی را شاید کسی را که برایش کلاه آورد صدا زد و او را در کنار خود بر صخره ای نشانید، اما در حالی که این پسربچه کنار امام بر صخره نشسته بود مردی از بنی اسد تیری سرپهن به سویش پرتاب کرد و او را به شهادت رساند؛[۷] امام حسین علیه السلام مدتی طولانی نشسته در آن جا ماند، زیرا هر قبیله ای کشتن او را به دیگری وا می نهاد و از اقدام بدین کار ابا می کرد. امام تشنه بود، پس ظرفی آب طلبید، ولی موقعی که می خواست آب بنوشد مردی به نام حُصَین بن نُمَیْر، تیری به سوی او پرتاب کرد که وارد دهانش شد و او را از نوشیدن باز داشت، امام حسین علیه السلام ظرف را بر زمین گذاشت. وقتی جماعت این صحنه را دیدند عقب نشستند، اما چون امام برخاست تا به جانب رودخانه برود میان او و آب موضع گرفتند و حضرت به جای قبلی اش بازگشت؛ یکی از آن افراد تیری انداخت که به پشت او اصابت کرد؛ امام تیر را بیرون آورد، ولی زُرعَه بن شریک[۸] ضربت شمشیری به وی زد، حسین علیه السلام کوشید تا با دست جلوی این ضربه را بگیرد، لیکن شمشیر برق آسا بر دستش فرود آمد. سرانجام سِنان بن اَوْس نخعی پیش آمد و نیزه ای به وی زد و امام فرو افتاد، آن گاه حَولیّ بن یزید اصبحیّ یورش برد تا سر از تن حضرت جدا کند، ولی دستانش لرزید، لذا برادرش شِبْل سر امام را جدا کرده و آن را به حولی داد.[۹]
بیش از هزار سال از زمانی که این فاجعه در کربلا رخ داده، گذشته و هنوز ده ها هزار زایر هر ساله به کربلا می آیند. زوار عمدتا ایرانی اند، اما تعداد زیادی نیز تقریبا از تمام نواحی جهان اسلام برای زیارت این مزار متبرک [به کربلا] می آیند. آنان اغلب اجساد خویشانشان را که در وصیت نامه های خود شرط نموده اند تا در کربلا به خاک سپرده شوند، همراه دارند. در سمت راست مدخل مرقد امام حسین علیه السلام پلکانی وجود دارد ک