خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بقای روح بعد از مرگ; از معارف بزرگ اسلامی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بقای روح بعد از مرگ; از معارف بزرگ اسلامی :

آیات متعدد قرآن مجید، به صراحت حکایت از بقای روح پس از مرگ می کند

در مقالات گذشته این مسائل مطرح شد که انسانها با توجه به دیدگاه قرآن و احادیث و تایید دانشمندان اسلامی و حکماء و متکلمین و حتی دانشمندان غربی در باطن خود موجودی به نام روح و نفس دارند .

این موجود غیر از بدن و اعضاء و جوارح او بوده، حاکم و مدبر و مدیر و دارای شعور و درک بوده، اعمال بدن و جوارح و اعضاء را اداره می کند . نفس و روان انسانی موجود مجرد بوده، ویژگی های جسم و ماده را ندارد بلکه موجودی مستقل می باشد گرچه در بدن در رابطه نزدیکی با جسم و اعضاء و جوارح بدن قرار دارد .

حال این مسئله در اینجا مطرح است که گرچه نفس و روح با بدن و جسم در رابطه نزدیکی قرار دارند ولی بعد از مردن انسان و جداشدن روح از بدن آیا روح فانی می گردد؟ و از بین می رود؟ یا اینکه بقاء داشته، به زندگی خود ادامه می دهد؟ .

غزالی در مورد علاقه نفس یا بدن چنین می گوید:

«نفس در بدن غریب است زیرا بدن از عالم فانی ملک است و نفس از عالم سرمدی ملکوت، نفس، مدبر بدن است و بدن آلت نفس، نفس انسانی در بدن به مثابه حاکمی است که در شهر و در مملکت خویش فرمان می راند ^(۱) » .

و باز می گوید: «این جسم نسبت به نفس چون جامه است نسبت به تن، و تن است که جامه را به واسطه اعضای خود حرکت می دهد، قوای نفس در مواضعی از بدن ظاهر می شود در حالیکه نفس ذاتا واحد است .

سمع و بصر و ذوق و لمس به منزله آلت اند . نفس مدرک است … ^(۲) » .

پس نفس موجود مستقلی است در بدن و همراه بدن بوده، اعضاء و جوارح را اداره می کند . حال پاسخ سؤال بالا این است که روح بعد از مرگ انسان و جداشدن از بدن بقا دارد . و بقای روح پس از مرگ بدن از معارف بلند اسلامی است که مرگ را پایان زندگی ندانسته بلکه آنرا روزنه ای به زندگی دیگر آنهم در جهان برتر تلقی می کند .

قرآن برخلاف اندیشه عرب جاهلی که معتقد بودند:

«… ما هی الا حیاتنا الدنیا نموت و نحیی و ما یهلکنا الا الدهر …» ^(۳).

«جز زندگی دنیا، زندگی نیست می میریم و زنده می شویم و ما را زمان و گذران زندگی نابود می سازد» . می گوید: که رشته زندگی پس از مرگ باقی است و هرگز از هم گسسته نمی شود و این حقیقت ضمن آیاتی بیان شده که ما در اینجا به برخی از آنها اشاره می کنیم:

شهیدان زنده اند!.

قرآن با صراحت هرچه کامل تر شهیدان راه حق را زنده می خواند و می فرماید:

«و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله اموات بل احیاء و لکن لا تشعرون » ^(۴).

«به افرادی که در راه خدا کشته می شوند مرده نگوئید! آنان زندگانند اما شما نمی دانید» .

باز در جای دیگر می فرماید: «قل یتوفاکم ملک الموت الذی وکل بکم ثم الی ربکم ترجعون » ^(۵).

«بگو فرشته مرگ که بر شما مامور است (روح) شما را می گیرد سپس به سوی پروردگارتان باز می گردید» . در این آیه تعبیر جالب، کلمه «یتوفاکم » از ماده «توفی » است و به گفته «راغب » در «مفردات » کلمه «وافی » در اصل به معنای چیزی است که به حد کمال برسد یعنی گرفتن چیزی است به طور کامل . این تعبیر به وضوح این حقیقت را می رساند که مرگ به معنای فنا و نابودی نیست، بلکه قبض و دریافت و گرفتن روح آدمی به طور کامل است و این خود دلیل بر این است که روح آدمی بعد از مرگ باقی می ماند: بسیاری از مفسران نیز به این نکته تاکید کرده اند . جالب این است که این آیه پاسخ به کسانی است که قیامت را انکار می کردند چنانکه در آیه قبل از این آیه، چنین آمده است:

«و قالوا ااذا ضللنا فی الارض ائنا لفی خلق جدید» .

«آنها گفتند آیا هنگامی که مردیم و در زمین گم شدیم آفرینش تازه ای می یابیم » . آیه بعد در پاسخ آنها چنین می گوید: وجود شما تنها جسم شما نیست که با مرگ، به طور کلی گم شوید بلکه گوهر اصلی که روح است از سوی فرشتگان الهی گرفته می شود و در قیامت به سوی خدا باز می گردد (و جسم شما نیز در کنار روح محشور می گردد) .

حاصل این آیه و آیات مربوط به مساله بقای روح این است که هرگز به مرگ از دریچه چشم دنیاپرستان مادی نگاه نکنید که آنرا به معنای نابودی انسان و نقطه پایان زندگی او می شمرند! و می گویند: «ان هی الا حیاتنا الدنیا نموت و نحیا» ^(۶). یعنی: «جز زندگی دنیا، زندگی نیست، می میریم و زنده می شویم » . بلکه مرگ انتقال از «حیات ادنی » و زندگی پست تر به «حیات اعلی » و زندگی بالاتر است، آن هم توسط فرشتگان الهی که وسیله این نقل و انتقال اند، صورت می گیرد .

در برخی از آیات قرآن خداوند کلمه «توفی » را به خودش نسبت داده است آنجا که می فرماید:

«الله یتوفی الانفس حین موتها …» ^(۷).

«خداوند جانها (ارواح) را به هنگام مرگ می گیرد و دریافت می کند» .

و باز در جای دیگر می فرماید: «… ولکن اعبد الله الذی یتوفاکم …» ^(۸). یعنی: «… ولی من خدائی را پرستش می کنم که روح شما را به هنگام مرگ می گیرد» .

نکته قابل تذکر در اینجا این است که بین این سه تعبیر در مورد کلمه «توفی » در قرآن مجید (یکی به معنای اینکه خ