خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل به امامت رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای

فایل پاورپوینت کامل به امامت رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل به امامت رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای شامل 120 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل به امامت رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل به امامت رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل به امامت رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل به امامت رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل به امامت رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل به امامت رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای :

خطبه اول

بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین نحمده و نستعینه ونستغفره و نتوکل علیه و نصلی و نسلم علی حبیبه و نجیبه و خیرته فی خلقه حافظ سره و مبلغ رسالاته بشیر رحمته و نذیر نقمته سیدنا و نبینا ابی القاسم المصطفی محمد و علی آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین الهداه المهدیین المعصومین سیما بقیه الله فی الارضین ، اوصیکم عبادالله بتقوی الله. روز ، روز متعلق به امام بزرگوارست و سخن ما درباره ی خصوصیاتی از این مرد بزرگ و این یادگار پیامبران و اولیای الهی در زمان ماست به همه ی برادران و خواهران نمازگزار عرض می کنم که خصوصیت امام بزرگوار ما رعایت تقوا بود همه ی شما تقوا را دستور العمل زندگی خود قرار بدهید، تا همچنان که ابواب رحمت الهی بر روی آن مرد بزرگ باز شد بر روی ما هم باز بشود ، تقوا، رحمت و هدایت الهی را متوجه فرد و جامعه ی باتقوا می کند دستورالعمل اول و آخر پیامبران و جانشینانشان تقوای الهی است. در خطبه ی اول در نظر دارم آن درکی را که در طول زمان به عنوان یک شاگرد و پیرو ای نمرد بزرگ احساس کردم و دیدم و لمس کردم به شما عزیزان – بخصوص جوانان – منتقل کنم درباره ی امام خیلی حرف زده ایم همه از دوستان از دشمنان از ایرانی و غیر ایرانی و مسلمان و غیر مسلمان از این مرد بزرگ تجلیل کردند در اینها هیچ حرفی نیست عظمت و جلال و شان او برای همه مسلم است اما این یک امر اجمالی است من فکر می کنم که نسل جوان ما – که امروز با قدرت و نشاط دارد راه افتخار و عزتی را که این مرد بزرگ در مقابل ما باز کرد طی می کند – مایل است از امام خود چیزهای بیشتری بداند، من دریافتهای خودم را عرض می کنم یعنی آنچه را که به مرور زمان در طول حدود سی سال ما امام را از نزدیک شناختیم و در امام مشاهده کردیم در هر برهه یی چیزی مظهری و بعدی از ابعاد این شخصیت عظیم را از این سی ویک سال – که از دوران جوانی بنده تا رحلت آن بزرگوار طول کشید – البته چهارده سال ایشان در تبعید بودند و ما به ظاهر از ایشان دور بودیم اما در فضای ذهن و مسیر امام بودیم و از او جدا نبودیم همان چهارده سال هم در واقع با امام بودیم. یک نکته را با شما عزیزان عرض کنم ، درست است که شاگردان امام و آشنایان با امام ، امام را در حد بالایی با عشق و محبت دوست می داشتند اما آنچه درباره ی امام گفته شده است منشاءش محبت نیست محبت منشاءش آن خصوصیاتی است که در امام بود. نکته ی دوم این است که این شخصیت دارای ابعاد گوناگون هیچ اصرار و عجله یی نداشت که آن زیباییها و درخشندگیهای وجود خود را به رخ کسی بکشد هر وقت هر جا تکلیف شرعی او را وادار به حرکتی کرد بعدی از ابعاد او آشکار شد. من از سال ۳۷ شروع می کنم سالی که من خودم به قم رفتم و اول بار امام را از نزدیک دیدم، البته قبل از آن در مشهد شنیده بودیم که در قم یک مدرسی ، یک استاد بزرگی هست که جوان پسند و برجسته است، طلبه ی جوانی که به قم وارد می شود دنبال استاد می گردد، در حوزه های علمیه انتخاب استاد اجباری نیست، هر کسی طبق پسند و سلیقه ی خود استاد را انتخاب می کند استادی که طلاب جوان و مشتاق را در وهله ی اول به خود جلب می کرد همین مردی بود که آن روز در میان شاگردانش به عنوان «حاج آقا روح الله » شناخته می شد مجموعه ی جوانان فاضل و درسخوان و پر شوق در محفل درس او جمع بودند ما در چنین فضایی وارد قم شدیم. اول مظهر نو آوری علمی و تبحر در فقه و اصول بود بنده قبل از ایشان استاد بزرگی را در مشهد دیده بودم – یعنی مرحوم آیت الله میلانی – که از فقهای برجسته بود در قم هم همان وقت رئیس حوزه ی علمیه قم – که استاد امام هم بود یعنی مرحوم آیت الله العظمی بروجردی – بود بزرگان دیگری هم بودند اما آن محفل درسی که دلهای جوان و مشتاق و کوشا و علاقه مند به استعدادهای خوب را جذب می کرد درس فقه و اصول امام بود یواش یواش از قدیمی ترها شنیدیم که این مرد فیلسوف بزرگی هم هست و در قم درس فلسفه ی او، درس اول فلسفه بوده است، لیکن حالا ترجیح می دهد که فقه تدریس کند، شنیدیم که این مرد معلم اخلاق هم بوده است و کسانی در درس اخلاق او شرکت می کردند و او به تقویت فضایل اخلاقی در جوانان همت می گماشته است در خلال درس در طول سالها این را ما از نزدیک هم مشاهده کردیم، اما تااینجا شخصیت این مرد بزرگ – که باطن او سرشار از خصوصیات ناشناخته بود – برای اکثر مردم در ان روز فقط به عنوان یک استاد عالم و شاگرد پرور و یک تهذیب کننده ی اخلاق طلاب و شاگردان شناخته می شد. در سال ۱۳۴۰ مرحوم آیت الله بروجردی – مرجع تقلید – وفات پیدا کرد مراجع بزرگواری بودند که مطرح شدند و دوستانشان نام آنها را می آوردند این جا صحنه یی شد برای این که این مرد به همه نشان داد که این درس اخلاقی که می گفته است فقط زبان و یاد دادن به دیگران نبوده است خود او اولین عامل به درسهای تهذیب نفس بوده است همه دیدند همه فهمیدند و تصدیق کردند که این مرد از مقام از مطرح شدن از ریاست حتی اگر آن ریاست ، مرجعیت باشد، که یک ریاست روحانی و معنوی است رویگردان است و برای مقام و منصب و رتبه و شخصیت هیچ گونه تلاش نمی کند بلکه اگر دیگران هم بخواهند تلاش کنند تا آنجایی که بتواند مانع می شود. بعد از گذشت حدود یک سال و نیم از فوت مرحوم آیت الله بروجردی نهضت اسلامی شروع شد، در نیمه ی دوم سال ۱۳۴۱ بعد دیگری از ابعاد این شخصیت آشکار شد و آن هوشیاری و تیزفهمی و توجه به نکاتی که غالبا به آن توجه نمی کردند از یک طرف و غیرت دینی از یک طرف دیگر بود خیلیها شنیدند که تصویب نامه ی ولت در آن روز قید مسلمان بودن و سوگند به قرآن را فرد در منتخب حذف کرده است اما خیلی توجه نکردند که این چه قدر اهمیت دارد در عین حال خیلی اهمیت داشت دلیل هم این بود که با آن که مجلس شورای ملی آن زمان مجلس فرمایشی بود خودشان آن را تشکیل می دادند وفقط نامزدهای مورد قبول خودشان به آنجا می رفتند در واقع انتخاب مردم وجود نداشت انتصاب بود با وجود این آن رژیم جراءت نکرد آن مقررات مربوط به انجمنها و این مساءله ی اسلام را در وقتی که مجلس سرپا بود مطرح کند ترسید منعکس بشود گذاشتند در غیاب مجلس ! مجلس را در آن وقت منحل کرده بودند مجلس نبود در محیط دربسته یی آن را تصویب کردند این نشان می داد که پشت سر این قضیه حرفهای فراوان و مقاصد زیادی هست این را کسی نمی فهمید اما امام این را فهمید و ایستاد غیرت دینی او، او را وادار کرد که در این مساله پیشقدم بشود و مبارزه ی برای این زاویه ی علی الظاهر کوچک ضد اسلامی را شروع کند و این کار راه هم کرد. در همین جا یک نکته ی مهم وجود دارد: امام بزرگوار حتی در میدان مبارزه هم نخواست جلو بیفتد،خود ایشان برای ما نقل کردند که در اول شروع نهضت در منزل مرحوم آیت الله حائری ، یا یک نفر از مراجع معروف وقت آن زمان و از همدوره های خودشان صحبت می کردند و به ایشان گفته بودند که شما جلو بیفتید ما هم دنبال شما حرکت می کنیم امام مقصودش این بود که تکلیف انجام بگیرد آن فریضه یی را بر دوش خود احساس می کرد انجام بدهد جلو افتادن مطرح نبود. البته دیگران آن قدر توانایی و جراءت ورود در این میدان را نداشتند و به امام نمی رسیدند امام به طور طبیعی رهبری و سررشته داری این حرکت را برعهده داشت این مبارزه را شروع کرد و به مردم تکیه نمود تا آن روز هیچ کس از بزرگان حوزه های علمیه و مراجع حدس نمی زد که یک حرکت دینی آن هم در آن دوران اختناق این گونه بتواند پشتیبانی مردم را جلب کند اما امام در همان روز گفت من به پشتیبانی این مردم حرکت می کنم مردم را به این بیابان قم دعوت می کنم او می دانست که اگر مردم را دعوت کند از همه ی ایران جمع می شوند و یک اجتماع عظیم غیر قابل علاج برای دولت آن وقت و رژیم فاسد به وجود می آورند. در این جا بعد جدیدی از شخصیت این مرد آشکار شد بعد قدرت رهبری شجاعت سیاسی ، آشنایی با ریزه کاریهای کارهای دشمن هوشیاری نسبت به هدفهای دشمنان این بعد در عمل آشکار شد، سال ۴۲ – یعنی سال دوم مبارزه – رسید که سال شدت عملها و فشارها و کشتارها بود، آنجا امام مثل خورشیدی در آسمان امیدهای ملت ایران ظاهر شد در موضع یک مرد فداکار و یک آتشفشان کسی که همه ی احساسات لازم برای یک مردم جهانی یک مرد میهنی یک مرد اسلامی در او جمع است شجاعت لازم را دارد قدرت بسیج عظیم مردم را دارد صراحت لازم را دارد چه در اول سال ۴۲ که ماجرای حمله ی کماندوها به مدرسه ی فیضیه و حوزه ی قم پیش آمد و چه در پانزده خرداد سال ۴۲ که عظمت امام در آنجا آشکار شد ملت ایران ناگهان احساس کرد که پشت و پناهی دارد قله ی عظیمی وجود دارد که می تواند به او چشم بدوزد و به او توجه کند امام در پانزده خرداد این گونه در صحنه ظاهر شد. بعد از این ماجرا زندان و تبعید و فشارهای فراوان وجود داشت و امام در آن روز جوان نبود برای ماها که آن روز جوان بودیم زندان رفتن و ماجراهای مشکلی که پیش می آمد، خیلی سخت نبود، بیشتر شبیه یک سرگرمی بود اما امام در آن سال – در سال شروع مبارزه – شصت و سه سالش بود در شصت و سه سالگی این مرد با جوشش احساس خود می توانست احساسات یک ملت را به جوشش بیاورد زندان رفتن و تبعید شدن برای کسی در آن سنین کار آسانی نبود اما این فداکاری و از خودگذشتگی و خطرپذیری در این مرد آشکار شد ای نهم بعد جدیدی بود یعنی مردی که در راه آرمانهای بزرگ و در راه تکلیف شرعی هیچ مشکلی نمی توانست مانع راه او بشود این جریان در سال ۴۲ و ۴۳ به تبعید چهارده ساله ی امام اول به ترکیه بعد هم به عراق منتهی شد. در دوران تبعید امام ابعاد تازه یی از شخصیت این مرد کم نظیر و حقیقتا استثنایی در زمان ما بروز کرد چیزهایی که انسان در زندگی شخصیتهای بزرگ بعضی از آنها را بندرت مشاهده می کند. اولا، او در موضع یک طراح فکری – و به قول معروف مذاکرات سیاسی ، یک تئوریسین – قرار می گیرد که طرح یک حکومت را طرح یک نظام را طرح یک بنا و دستگاه جدید را می ریزد آن هم طرحی که هیچ گونه سابقه ی موجود و محسوسی در مقابل چشم ندارد،بنای اسلامی ، با توجه به نیازهای دنیای جدید و مسائلی که در دنیا مطرح است ترکیب این مسائل می شود طراحی یک نظام. ثانیا، این مرد با این که در ایران نبود، اما از راه دور مدت چهارده سال قضایای مبارزات اسلامی و نهضت اسلامی در ایران را به معنای واقعی کلمه رهبری کرد، در طول ای نمدت چهارده سال و بخصوص چند سال اخیر – یعنی از سالها ۵۰ و ۴۹ تا ۵۴ و ۵۵ – شدت اختناق و فشار زیاد بود، گروهها ، گروهکها، احزاب سیاسی گوناگون ، مخفی ، مبارز، سیاسی ، غیر سیاسی به وجود می آمدند و همه در زیر فشارهای رژیم مضمحل می شدند و از بین می رفتند و یا بی خاصیت می شدند با این که بعضی از آنها پشتیبانهای سیاسی بین المللی هم داشتند به بلوک شرق و غرب بخصوص به شرق – متصل بودند و از آن جا هدایت و کمک می شدند اما نهضت امام متکی به تشکیلات حزبی نبود اما هیچ تشکیلات حزبی در داخل کشور نداشت عده یی شاگردان و دوستان و آشنایان به فکر او و متن مردم بودند امام هم وقتی در اعلامیه ها پیام می داد مخاطب او آن عده دوستان و آشنایان مخصوص او نبودند مخاطب او متن مردم بودند، او با متن مردم و توده ی مردم حرف می زد و آنها را هدایت می کرد و توانست در طول چهارده ، پانزده سال ، از راه دور این مایه ی فکر اسلامی و نهضت اسلامی را. اولا، در ذهنها عمیق کند. ثانیا، در سطح جامعه توسعه بدهد دلهای جوانان و ذهنها و ایمانها را به آن متوجه بکند تا زمینه برای آن انقلاب عظیم آماده بشود خیلیها در داخل کشور کارهای بزرگ و مخلصانه و فداکارانه یی انجام می دادند اما اگر مرکزیت امام نبود هیچکدام از این کارها نبود همه ی این تلاشها شکست می خورد و همه ی این انسانها از نفس می افتادند آن کسی که از نفس نمی افتاد او بود و دیگران هم به نیروی او قوت و نیرو گرفتند. بعد هم هدایت حقیقی یک حرکت انقلابی و یک نهضت بزرگ در طول مدت چهارده سال و عبور دادن آن از آن همه عقبات گوناگون توسط آن بزرگوار بود طوری شد که افکار غیر اسلامی و ضد اسلامی به انزوا کشیده شدند و به حاشیه رانده شدند روز به روز فکر اسلامی و این تفکر منطقی و مستحکم و قوی غلبه ی خود را بر افکار دیگر ثابت و آشکار کرد، در همه ی قضایای مهم حضور امام محسوس بود، در سال ۱۳۴۷ امام در نجف – مرکز فقاهت – فکر ولایت فقیه را با اتکاء به به مایه های محکم فقهی از آب درآورد. البته ولایت فقیه جزو مسلمات فقه شیعه است این که حالا بعضی نیمه سوادها می گویند امام ولایت فقیه را ابتکار کرد و دیگر علما آن را قبول نداشتند ناشی از بی اطلاعی است کسی که با کلمات فقها آشناست می داندکه مساله ی ولایت فقیه جزو چیزهای روشن و واضع در فقه شیعه است کاری که امام کرد این بود که توانست این فکر را باتوجه به آفاق جدید و عظیمی که دنیای امروز و سیاستهای امروز و مکتبهای امروز دارند مدون کند و آن را ریشه دار و مستحکم و مستدل و با کیفیت سازد به شکلی در بیاورد که برای هر انسان صاحب نظری که با مسائل سیاسی روز و مکاتب سیاسی روز هم آشناست قابل فهم و قابل قبول باشد. عزیزان من! در ایران ، در آن دوران چهارده ساله – بخصوص در این سالهای آخر – مبارزان اسلامی احساس تنهایی نمی کردند همیشه احساس می کردند که امام با آنها مرتبط و متصل است در ماجرای درگذشت فرزندش یک بعد دیگر از ابعاد این شخصیت عظیم آشکار شد خیلیها بزرگ اند عالمند شجاعند اما آن کسانی که این عظمتها در درون عواطف و در زوایا و اعماق دل آنها امتداد داشته باشد خیلی زیاد نیستند مرد مسنی در سنین نزدیک به هشتاد سال در آن زمان وقتی که فرزند فاضل و برجسته اش از دنیا رفت – که در واقع پسر او هم یک پسر برجسته ویک فاضل ویک عالم ممتاز و یک امید آینده بود – جمله یی که از او نقل شد و شنیده شد این بود که مرگ مصطفی از الطاف خفیه ی الهی است، او این را مهربانی الهی و لطف پنهانی خدا تلقی کرد این طور فهمید که خدا به او لطف کرده است آن هم لطفی پنهانی ! ببینید چه قدر عظمت می خواهد در یک انسان ! این مصیبتها و این سختیها و این شدتهایی که در دوران انقلاب بر این مرد بزرگ وارد آمد و او مثل کوه استواری آنها را تحمل کرد ریشه اش در همین عظمت روحی است که در مقابل مرگ عزیزی این چنین، چنین برخوردی پیدا می کند. بعد هم قضیه ی تبعید ایشان از عراق و شروع هجرت آن بزرگوار به کویت و سپس به فرانسه بود که فرمود اگر به من اجازه ی اقامت در کشوری ندهند فرودگاه به فرودگاه خواهم رفت و پیامم را به همه ی دنیا خواهم رساند آن عظمت آن شجاعت آن شرح صدر آن استقامت کم نظیر آن قدرت رهبری الهی و پیامبرگونه باز خودش را در این جا نشان داد این هم بعد جدیدی از ابعاد شخصیت آن بزرگوار بود بعد هم که جریان آمدن ایشان به ایران و مواجهه ی با آن قضایا و تشکیل نظام جمهوری اسلامی بود. آنچه که در دوره ی بعد از تشکیل نظام اسلامی از ابعاد وجودی امام مشاهده شد به نظر من به مراتب مهمتر و عظیمتر بود از آنچه که قبلا دیده شده بود در این دوران امام – این شخصیت برجسته و ممتاز – در دو بعد و دو چهره مشاهده می شود در دوران حکومت یک چهره چهره ی رهبر و زمامدار است یک چهره چهره ی یک زاهد و عارف ترکیب این دو باهم از آن کارهایی است که جز در پیامبران جز در مثل داود و سلیمان جز در پیامبری مثل پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله و سلم انسان نمی تواند دیگر پیدا بکند اینها حقایقی است که ملت ایران در طول سالهای متمادی آنها را لمس کرده ما هم که از نزدیک شاهدش بودیم و دیدیم تربیت اسلامی و قرآنی این است امام به چنین چیزی همه را دعوت می کرد نظام اسلامی را برای تربیت انسانهایی از این قبیل می خواست و می پسندید همان طور که خود او مظهر اعلای آن بود. در چهره ی یک حاکم و زمامدار و رهبر امام بزرگوار مردی هوشیار با شهامت با تدبیر با ابتکار و دریادل بود امواج سهمگین در مقابل او چیز کم اهمیتی محسوب می شدند هیچ حادثه ی سنگینی نبود که بتواند او را شکست بدهد او را به خضوع در مقابل آن حادثه وادار کند، همه ی حوادث تلخ و سختی که در زمان ده ساله ی رهبری آن بزرگوار پیش آمد – که خیلی زیاد هم بود – اما از همه ی آنها بزرگتر بود ، هیچکدام از این حوادث – آن جنگ آن جمله ی آمریکا آن توطئه های کودتا آن ترورهای عجیب و غریب آن محاصره ی اقتصادی آن کارهای عظیم و عجیب و غریبی که دشمنان با شکلهای مختلف می کردند نمی توانست این مرد بزرگ را دچار احساس ضعف و شکست بکند از همه ی این حوادث قویتر و بزرگتر بود او معتقد به مردم بود حقیقتا به آراء مردم اعتقاد داشت او به نظر و به راءی مردم اعتقادداشت – که من در خطبه ی دوم در این باره مختصری صحبت خواهم کرد – به مردم از صمیم قلب علاقه داشت به مردم عشق می ورزید و آنها را دوست می داشت . آنچه در زمامداران مختلف عالم مایه ی امتیاز آنها می شد اغلب آن صفات را – تا آن جایی که من بررسی کردم و به ذهنم رسیده – ما در امام مجتمع می دیدیم او ، هر عاقل بود هم دوراندیش بود هم محتاط بود هم دشمن شناس بود هم به دوست اعتماد می کرد هم ضربه ای را که به دشمن وارد می کرد ضربه ی قاطع وارد می کرد همه ی آن چیزهایی که برای یک انسانی لازم است تا بتواند در چنین جایگاه حساسی و خطیری انجام وظیفه کند و خدا و وجدان خود را راضی بکند در این مرد جمع بود. امام به مردم اعتماد داشتند، انقلاب که پیروز شد، امام می توانستند اعلان کنند که نظام ما، یک نظام جمهوری اسلامی است از مردم هم هیچ نظری نخواهند هیچکس هم اعتراضی نمی کرد اما این کار را نکردند درباره ی اصل نظام و کیفیت نظام رفراندم راه انداختند و از مردم نظر خواستند مردم هم گفتند جمهوری اسلامی و این نظام تحکیم شد برای تعیین قانون اساسی امام می توانست یک قانون اساسی مطرح کند همه ی مردم یا یک اکثریت قاطعی از مردم هم یقینا قبول می کردند می توانست عده ی را معین کند و بگوید اینها بروند قانون اساسی بنویسند هیچکس هم اعتراض نمی کرد اما امام این کار را نکرد امام انتخابات خبرگان را به راه انداختند حتی عجله داشتند که این کار هرچه زودتر انجام بگیرد در انقلابهای دنیا آن کسانی که در راس کار قرار می گیرند و زمامدار انقلابند – که البته غالبا هم کودتاست انقلاب نیست – برای خودشان یک سال ، دو سال فرصت قرار می دهند و می گویند تا وقتی آماده ی برای راءی گیری بشویم باید این مدت بگذرد اما همان را هم غالبا تمدید می کنند! امام دو ماه از پیروزی انقلاب نگذشته بود که اولین انتخابات – یعنی همان رفراندم جمهوری اسلامی – را به راه انداخت ، یکی دو ماه بعد انتخابات خبرگان قانون اساسی بود چند ماه بعد انتخابات ریاست جمهوری بود چند ماه بعد انتخابات مجلس بود در یک سال – که همان سال ۵۸ باشد – امام چهار بار از آراء مردم برای چیزهای گوناگون استفسار کرد: برای اصل نظام برای قانون اساسی نظام – که قانون اساسی یک بار خبرگانش انتخاب شدند یک بار خود قانون اساسی به رای گذاشته شد – برای ریاست جمهوری برای تشکیل مجلس شورای اسلامی. امام به معنای واقعی کلمه معتقد به آراء مردم بود یعنی آنچه را که مردم می خواهند و آرائشان بر آن متمرکز می شود البته در این کارها هیچ وقت سررشته ی کار را هم به دست سیاست بازان