خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل حامی و پشتیبان وفادار ولایت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حامی و پشتیبان وفادار ولایت :

ابو ایوب از طرق گوناگونی ولایت علی علیه السلام را اظهار می کرد و سخنان پیامبر را در این زمینه در مواقع لازم بازگو می نمود تا حقایق روشن گردد و جای عذر و بهانه برای کسی باقی نماند .

گواهان عادل

در سال ۳۵ هجری که امیر مؤمنان علی علیه السلام وارد کوفه شد، در همه جا سخن از فضایل علی علیه السلام بود و این که پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله او را بر تمام صحابه مقدم می شمرد، ولی گروهی در این مورد شک نموده تقدم علی علیه السلام را بر دیگران باور نمی داشتند، و تا حدی حق با آنها بود زیرا شهر کوفه پس از دوران رسالت (در زمان خلافت عمر) احداث شده بود و سکنه آن را تیره های مختلفی تشکیل می دادند که مثل مردم حجاز، ارتباط نزدیکی با مرکز حکومت اسلامی نداشتند و از این رو سطح آگاهی آنان در این گونه مسائل پائین بود . امیر مؤمنان علیه السلام در همان سال گروهی از مردم را در «رحبه » (محلی در کوفه) گرد آورد و خطاب به آنان چنین فرمود:

«هرکس در روز غدیر حاضر بوده و سخنان پیامبر را شنیده است، برخیزد و شهادت دهد» آنگاه افزود: «تنها کسانی گواهی دهند که خود شخصا سخنان پیامبر را شنیده اند» .

در این هنگام گروهی متجاوز از ده نفر بپا خاستند و گفتند: ما گواهی می دهیم که پیامبر اسلام در روز غدیر دست تو را گرفت و بلند کرد و فرمود: «من کنت مولاه فعلی مولاه »: «هرکس که من مولا و رهبر او هستم، علی مولا و رهبر اوست » ^(۱) یکی از این گروه، ابو ایوب انصاری بود ^(۲).

البته چند تن از یاران پیامبر که آن روز در رحبه بودند، از جمله «انس بن مالک » و «براء بن عازب » از ادای شهادت خودداری کردند و علی علیه السلام آنان را نفرین کرد و بر اثر آن گرفتار برص یا کوری شدند .

سلام بر مولای مؤمنان

او یکبار دیگر نیز ولایت و رهبری علی علیه السلام را در میان مردم اعلام کرد و با اشاره به مضمون حدیث غدیر، به آن حضرت به عنوان «مولا» و رهبر، سلام و عرض ادب نمود که مورخان آن را به صورت زیر نقل کرده اند:

در دوران خلافت علی علیه السلام در کوفه، روزی گروهی عرب بیابانی که صورتهای خود را پوشانده بودند، به حضور آن حضرت رسیدند و چنین گفتند:

«السلام علیک یا مولانا» حضرت فرمود: مگر شما عرب بیابانی نیستید؟ (چگونه مرا می شناسید و به عنوان مولا سلام می کنید؟!) .

گفتند: بلی، ما بیابان نشین هستیم، از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله شنیدیم . فرمود: «هرکس که من مولا و رهبر او هستم، علی مولا و رهبر اوست، خدایا با دوستان او دوست و با دشمنان او دشمن باش » ^(۳).

علی علیه السلام از شنیدن این سخنان چنان خوشحال شد که به شدت خندید و فرمود: مردم ! شاهد باشید! .

راوی می گوید: آن گروه نزد اثاث و لوازم سفر خود برگشتند، من به دنبال آنان رفتم و از یکی پرسیدم: شما چه کسانی هستید؟ گفت: ما گروهی از انصار هستیم، و آنگاه یکی از آن گروه را نشان داد و گفت: این، ابو ایوب انصاری میزبان پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله است ^(۴).

این داستان که در تاریخ به حدیث «الرکبان » معروف است و به صورت های مختلفی نقل شده، گواهی می دهد که ابوایوب با پدید آوردن این صحنه در صدد تبلیغ وصایت و ولایت علی علیه السلام بوده است .

باری اگر ابوایوب از دل و جان به علی علیه السلام سلام می کرد، آن را وظیفه خود می دانست زیرا او از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله شنیده بود که می فرمود:

فرشتگان، مدت هفت سال به من و علی درود فرستادند زیرا هنگامی که من و علی نماز می خواندیم، کسی غیر از ما نماز نمی خواند! ^(۵)

فرمانده سواره ها در جنگ جمل

چنانکه اشاره کردیم، ابوایوب که در زمان حیات رسول خدا صلی الله علیه و آله، در جبهه های جنگ با شرک و کفر، شمشیر می زد، پس از رحلت آن حضرت نیز در رکاب جانشین او علی علیه السلام در جنگ با دشمنان داخلی اسلام در جبهه مقدم شمشیر می زد و از هیچ گونه جانبازی و فداکاری فروگذاری نمی کرد . او در جنگ نهروان در جناح مقدم سپاه امیر مؤمنان علیه السلام قرار داشت ^(۶). و فرمانده سواره ها بود ^(۷).

او در این جنگ یکی از خوارج بنام «زید بن حصین طائی » را به قتل رسانید ^(۸). و شخص دیگری به نام «عبدالله بن وهب راسبی » را نیز به کمک «صعصعه بن صوحان » کشت ^(۹).

حامل پرچم امان برای خوارج

ابو ایوب در اثنای جنگ جمل، به منظور اتمام حجت، و به امید آن که خوارج کج اندیش، آگاه و بیدار گشته دست از جاجت بردارند، آنان را دعوت به ترک جنگ و خونریزی کرد و گفت:

«بندگان خدا! ما و شما هر دو مثل گذشته مسلمانیم، آیا جز این است که در میان ما و شما اختلافی وجود دارد؟ ، آیا این، باعث می شود که کمر به جنگ با ما ببندید؟! .

خوارج پاسخ دادند: اگر امروز از شما پیروی کنیم، فردا باز حکمیت را برقرار می کنید!

ابو ایوب پاسخ داد: شما را به خدا، از ترس فتنه فردا، خود را گرفتار فتنه امروز نکنید! ^(۱۰). ولی متاسفانه این سخنان منطقی در آنان اثر نبخشید و به لجاجت ادامه دادند، لکن از آنجا که علی علیه السلام می خواست به قدر امکان آتش فتنه خوارج بدون خونریزی خاموش گردد، و از طرف دیگر می دید خوارج بر اثر جمود و لجاجت، هنوز ایستادگی می کنند، راه دیگری به روی آنان گشود و به ابوایوب دستور داد به آنان امان بدهد تا خود را تسلیم کنند ^(۱۱). ابوایوب پرچم امان را بلند کرد و صدا زد:

«هرکس از شما که زیر این پرچم بیاید، در امانست، هرکس به مصر برود یا به عراق برگردد و یا از این سپاه جدا شود، در