خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل برخی از فضایل اخلاقی آیت الله العظمی اراکی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برخی از فضایل اخلاقی آیت الله العظمی اراکی :

آیه الله مصباح یزدی درباره شخصیت اخلاقی آیه الله العظمی اراکی فرمودند:

«ایشان بسیار ساده زندگی می کردند، موارد زیادی پیش آمده بود که وجوهی به ایشان تقدیم کرده بودند و ایشان از گرفتنش اجتناب داشتند و به اندازه ای که حداقل نیاز زندگیشان را تأمین کند، آن هم تحت عناوین خاصی استفاده می کردند و یک زندگی توأم با قناعت و زهد و سادگی داشتند و عمری را به نزاهت از آلودگی به دنیا و هوسهای مادی و دنیوی سپری کردند و همچنین در تهذیب اخلاق و مبارزه با هوای نفس زبانزد عام و خاص بودند و کسی که با ایشان کمترین معاشرتی داشت متوجه می شد که ایشان موفق شده اند بر هوای نفس غالب شوند و نفس خودشان را مهار کنند و آرزوهای دنیوی را دنبال نکنند البته اینها گفتنش آسان است ولی کسی که بخواهد عمر یکصد و سه ساله را با نزاهت، پاکی، پاکدامنی و وارستگی زندگی کند که دامنش به حب دنیا و پیروی از هوای نفس و حب ریاست آلوده نشود بسیار کار بزرگی است و خدای متعال به ایشان این توفیق را ارزانی داشت.

از دیگر برجستگیهای شخصیت ایشان این بود که در عمل به وظایف شرعی اعم از وظایف فردی و وظایف خانوادگی و وظایف اجتماعی به هیچ وجه غفلت نمی کردند. در وظایف فردی و عبادی شان از انواع عبادات و نوافل و مستحبات و رعایت آداب شرعی فروگذار نمی کردند و در وظایف خانوادگی و رعایت حقوق همسر و فرزندان و همسایگانشان بسیار کوشا بودند و همینطور آنچه مهمتر است اهتمام ایشان به مسائل اجتماعی و سیاسی است با اینکه از همه علمای هم دوره خودشان مسن تر بودند و سوابق تحصیلی و علمی ایشان بیشتر بود ولی آنجا که مصلحت جامعه اسلامی و مصلحت سیاسی اسلامی اقتضا می کرد در برابر حضرت امام مثل یک فرد عادی رفتار می کرد.

آنچنان در مقابل حضرت امام خضوع داشتند، احترام می کردند، دعا می کردند که انگار نه انگار که خودشان از مراجع بزرگ هستند» ^(۱)

آیه الله سبحانی نیز به نکاتی چند از ویژگیهای اخلاقی آیه الله العظمی اراکی اشاره کرده و فرمودند: «چند ویژگی در این بزرگوار بود: اولا انسان کم حرفی بود، مادامی که الزامی نبود سخن نمی گفت، که حاکی از یک نوع حساب در زندگی است و ثانیا ساده زندگی می کرد و زندگی زاهدانه عجیبی داشت و همه علما و شخصیتهای بزگ از جمله آیه الله خوانساری، مرحوم حضرت امام، آیه الله سید احمد زنجانی، مرحوم آیه الله داماد و دیگر بزرگان در پشت سر ایشان نماز می خواندند و در عدالت و تقوای او همگی متفق بودند.

از شمار دو چشم یک تن کم  
و از شمار خرد هزاران بیش» ^(۲)

پرهیز از نام و عنوان

زندگی مرحوم آیه الله العظمی اراکی همه پند و اندرز برای مؤمنان و معادباوران بود، برای خدا از مقام و ریاست و مرجعیت گذشت و خداوند هم در عوض، او را در سن ۹۸ سالگی به مرجعیت شیعیان رسانید.

یکی از بزرگان می فرمود: روزی در مدرسه فیضیه به ایشان گفتم: آقا با این سادگی که شما می آیید و می روید و با این وضعی که شما دارید هیچوقت مرجع نمی شوید!

ایشان در پاسخ عبایشان را تکان داده و فرموده بودند: من گرد مرجعیت را از عبایم ریخته ام .

قدر شناسی و سپاسگزاری

معظم له هر سخنی را به نام صاحب سخن باز می گفت. روزی در درس اصول خویش اشکالی را بر مرحوم استادش حاج شیخ عبدالکریم حائری مطرح کرده و فرمود: این اشکال را آقای گلپایگانی در درس حاج شیخ مطرح کرد و استاد این گونه جواب فرمود و ما از همان زمان این پاسخ را نپسندیدیم.

نیز یکی از علمای حوزه فرمودند:

آیه الله اراکی را مدتها می دیدم که پس از نماز مغرب و عشا، از مدرسه فیضیه به طرف صحن مطهر حضرت معصومه علیها السلام آمده و بر سر گوری نشسته و فاتحه می خواند.

پرسیدم: آیا ایشان از بستگان شما هستند؟

فرمودند: خیر! این آقا منقبتی از دریای مناقب امیرالمؤمنین علیه السلام را برای من بازگفت که من نشنیده بودم، اکنون به پاس حرمت وی هر شب برایش فاتحه می خوانم.

دائم الذکر بودن

مرجع فقید هماره از اوقات خویش بهره می برد. مطالعه، تدریس، عبادت بخشی از کارهای روزانه او را تشکیل می دادند. ایشان از خانه که به مدرسه فیضیه برای تدریس می آمدند در طول راه یا به پاسخ پرسشهای شاگردان می پرداختند و یا به ذکر خداوند مشغول می شدند و هیچ کاری ایشان را از ذکر الهی باز نمی داشت.

نظم و ترتیب

ایشان در زندگی فرد بسیار منظمی بودند، اهل زیاده روی و افراط و تفریط نبوده و تا چند سال پیش لب به چای نمی زدند و تا حد امکان از دارو استفاده نمی کردند و از پدرشان نقل می کردند که گفته بود: حتی المقدور باید از داروهای شیمیایی پرهیز کرد. معظم له بین دو وعده غذا مطلقا چیزی نمی خوردند و خوراکشان را غذاهای ساده ای چون نان و ماست و آبگوشت تشکیل می داد و به اندکی قناعت می کرد.

انس با قرآن

معظم له با قرآن و تفسیر جوامع الجامع انس غریبی داشت و پنج جزء اول قرآن را حفظ بودند، هر روز یک جزء قرآن و در ماه مبارک رمضان روزی سه جزء تلاوت می کردند.

عبادت و تهجد

تهجد، گریه و زاری و مناجات نیمه شب، مداومت بر نوافل و دعای کمیل از عادات مستمر ایشان بود. در هنگام اقامه جماعت، نماز را طول می دادند، بسیاری از مأمومین می گفتند: رعایت حال اضعف مأمومین لازم است، قنوت و رکوع و سجود را مختصر کنید. آقا می فرمودند: من اضعف از خود سراغ ندارم، این نماز مختصر ایشان بود که در جماعت می خواند، اما در خانه نمازشان خیلی طولانی بود.

پرهیز از افتا

زهد و تقوای ایشان به