خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شرف الدین عاملی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شرف الدین عاملی :

تولد
سید عبدالحسین شرف الدین در یکی از روزهای سال ۱۲۹۰ ق . در شهر کاظمین دیده به جهان گشود.^(۱) وی در دامان پر مهر مادر پاکدامن و مهربانش ((زهرا صدر)) و تحت نظارت پدر عالم و روحانی اش ((سید یوسف شرف الدین )) پرورش یافت . یک ساله بود که پدرش تصمیم گرفت برای گذراندن مراحل عالی تحصیل به نجف اشرف مهاجرت کند، و به این ترتیب ، سید عبدالحسین به همراه پدر و مادر راهی آن دیار شد. شش سال داشت که در نجف اشرف به مکتب خانه گذاشته شد تا قرآن را از معلمان متدین و عالم فرا گیرد. در هشت سالگی پس از بازگشت خانواده به جبل عامل ، در محضر پدر عالم و روحانی خود، به خواندن ادبیات عرب پرداخت و سالها به فراگیری صرف ، نحو، لغت ، معانی ، بیان ، بدیع ، شعر، انشا، تاریخ و خط مشغول شد و با تمرین و ممارست ، معلوماتش را به کمال رسانید. پس از آنکه در ادبیات ، منطق و اصول فقه معلومات لازم و ضروری را کسب کرد در محضر پدر به تحصیل فقه پرداخت و با عزمی جزم ، کتابهای فقهی نجاه العباد، المختصر النافع فی فقه الامامیه و شرایع الاسلام را به نحو شایسته ای فرا گرفت .^(۲) سید علاوه بر این کتابها در زمینه های ادبیات ،تاریخ ، تفسیر، فقه ، اصول ، منطق ، اخلاق ، اعتقادات ، و… با شور و شوق جوشانی به مطالعات دامنه دار و عمیقی دست زد، استعداد درخشان خویش را پروراند و به دانستنیهای سرشاری نائل آمد. در همین سالها بود که وی به پیشنهاد پدر و مادر، با دختر عموی خویش پیمان زناشویی بست .^(۳)

در سال ۱۳۱۰ ق . به همراه مادر، همسر و برادرش رخت سفر به عراق بربست و در پی توصیه پدربزرگش آیه الله سید هادی صدر و دیگر آشنایانش ، به همراه خانواده اش به سامرا رفت . شرف الدین پس از گفتگو و تبادل نظر با دایی فرزانه و عالم خود آیه الله سید حسن صدر، تحصیلات فقهی و اصولی خویش را در نزد دو استاد معروف حوزه علمیه سامرا، شیخ حسن کربلایی (متوفی ۱۳۲۲ ق .) و شیخ باقر حیدر (متوفی ۱۳۳۳ ق .) آغاز کرد.^(۴) همچنین هر صبح جمعه ، وی با شور و رغبت وصف ناپذیری ، پای درس اخلاق حکیم الهی آیه الله شیخ فتحعلی سلطان آبادی حضور می یافت .^(۵) و دل عطشناکش را از آن سرچمشه عشق حق سیراب می ساخت .
پس از گذشت یک سال و در هنگامی که مرجع تقلید شیعیان جهان آیه الله میرزای شیرازی بنا به عللی سامرا را به قصد نجف ترک کرد، شرف الدین نیز با دیگر عالمان و مدرسان حوزه عملیه سامرا، راهی نجف ، دیار عشق و قبله طالبان علم شد.^(۶) وی برای تحصیل دوره های عالی فقه ، اصول ، حدیث ، کلام و… سالها پای درس عالمان و فقیهان بزرگ حوزه علمیه نجف از جمله :
آقا رضا اصفهانی (متوفی ۱۳۲۲ ق .)
شیخ محمد طه نجف (متوفی ۱۳۲۳ ق .)
آخوند خراسانی (متوفی ۳۲۹ ق .)
شیخ الشریعه اصفهانی (متوفی ۱۳۰۳ ق .)
شیخ عبدالله مازندرانی (متوفی ۱۳۳۰ ق .)
سید محمد کاظم طباطبایی یزدی (متوفی ۱۳۳۷ ق .)
میرزا حسین نوری (متوفی ۱۳۲۰ ق .) نشست .^(۷)

بازگشت
شرف الدین پس از دوازده سال تحصیل ، تحقیق و مناظرات علمی و اعتقادی و در نهایت شوق و تلاش و پشتکار ویژه طلبگی ، به مرتبه بلند فقاهت و اجتهاد دست یافت و از سوی فقهای طراز اول نجف ، صاحب اجازات و تاءییدات اجتهادی شد و در سی و دو سالگی ، اجتهاد مطلق او مورد قبول و تاءیید همه مجتهدان بزرگ حوزه علمیه نجف ، کاظمین ، کربلا و سامرا قرار گرفت . او در این مدت ، در کنار تحصیلات علمی و فقهی ، با جدیت تمام به فعالیتهای ادبی و تلاش در جهت تسلط کامل بر رموز بلاغت ، صنایع ادبی و شیوه های سخنوری ، نویسندگی و بحث دست زد و در این فنون نیز ممتاز گشت .
در تاریخ نهم ربیع الاول سال ۱۳۲۲ ق . همراه با خانواده اش نجف اشرف را ترک کرد و از راه دمشق رهسپار جبل عامل شد^(۸) و در میان امواج خروشان احساست و عواطف پاک هموطنانش ، به وطن قدم نهاد.
ابتدا در ((شحور)) اقامت کرد و در کنار پدر بزرگوارش به ارشاد مردم و تدریس ، تعلیم و تربیت نسل جوان همت گماشت ،^(۹) پس از سه سال ، به دعوت مردم صور، راهی آنجا شد. وی با تاءسیس حسینیه صور^(۱۰) آنجا رابه مرکزی برای برگزاری برنامه های گوناگون دینی واجتماعی تبدیل کرد.
چاووش وحدت
شرف الدین ، به مثابه عالمی آگاه به زمان ، روشن بین و آشنا به حقایق اصیل مکتب آسمانی اسلام ، از روزگار جوانی ، از اوضاع نابسامان و آشفته آن روز جوامع اسلامی و اختلافات بیهوده و تاءسف بار مسلمانان رنج می برد. او نه تنها به اصلاح و سازندگی جوامع شیعی می اندیشید، بلکه از آغاز اقدامهای اجتماعی و دینی خود، در اندیشه اصلاح و عزت بخشی به همه ممالک اسلامی و ایجاد اتحاد و برادری در بین فرقه های مختلف مسلمانان بود.
وی نیم قرن تمام با همه توان علمی و معنوی اش و با قلم ، بیان و عمل صادقانه اش ، در متحد ساختن امت محمد(ص ) کوشید و از هیچ سعی و تلاش دریغ نورزید.^(۱۱)

نخستین گام بلند و سنگین وی در راه وحدت امت اسلامی ، تاءلیف کتاب گرانقدر ((الفصول المهمه فی تاءلیف الامه )) بود که در سال ۱۳۲۷ ق . در شهر صور به زیور طبع در آمد.^(۱۲) از این تاریخ تا پایان عمر (۱۳۷۷ ق .) همواره به دنبال تحقق این آرمان الهی خویش حرکت کرد و به نتایج درخشان و ثمر بخشی دست یافت .
در اواخر سال ۱۳۲۹ ق . برای دیدار از مصر و آشنایی با علمای دینی ، دانشمندان ، متفکران و نویسندگان آن دیار و مساعد کردن زمینه ایجاد اتحاد ملت اسلام ، راهی آن دیار شد وی دریافته بود که بهترین نقطه حرکتش دانشگاه الازهر، بزرگترین مرکز علمی و دینی مسلمانان اهل سنت است .
دست تقدیر شرف الدین را با مفتی بزرگ و استاد معروف دانشگاه الازهر، شیخ سلیم بشری مالکی ، آشنا کرد. ثمره این آشنایی علمی و مذهبی ، مباحثات و مکاتبات شورانگیز و شگفتی زایی بود که در تاریخ اسلام می تواند در راه اتحاد ملل مسلمان و دست یافتن به حقایق و وقایع تاریخ ، سرمشق عالمان و متفکران مسلمان باشد.
بیست و پنج سال بعد از آن واقعه ، در سال ۱۳۵۵ ق . شرف الدین مجموعه مکاتبات خود را شیخ سلیم را که ۱۱۲ نامه بود. به همراه مقدمه ای روشنگر، به صورت کتابی با نام المراجعات ، در شهر صیدا به چاپ رساند.^(۱۳)

از ویژگیهای این کتاب ، کاربرد واژه های نو و پرمعنا، جملات کوتاه و آهنگین ، تعبیرات بدیع و دلنشین و پربار کردن مطالب از اشعار و امثال عرب ، افزون بر جنبه های علمی و استدلالی کتاب بود که این اثر را در نوع خود بی نظیر ساخته است .
در مصر، شرف الدین ضمن مکاتبه با شیخ سلیم بشری ، با دیگر عالمان و دانشوران اهل سنت نیز ملاقات و مباحثات علمی ، دینی و فلسفی داشت و بزرگان آنان مانند مانند شیخ محمد نجیب ، شیخ محمد سلموطی ، شیخ محمد عبده و شیخ عبدالکریم الکتانی ادریسی ، با نوشتن اجازات و تاءییدات علمی ، مقام علمی و فکری شرف الدین را گرامی داشتند و از او تجلیل کردند.
دوران جهاد و مبارزه
در اواخر سال ۱۳۳۰ ق . وی پس از انجام رسالت خویش و فتح دلهای مخالفان ، از مصر عازم لبنان شد. در آن زمان مردم لبنان نیز بسان دیگر مردم سرزمینهای اسلامی خواستار استقلال کشورشان و رهایی از زیر سلطه عثمانیها بودند.
برای اولین بار و با تاءیید حرکت گروههای استقلال طلب ، شرف الدین وارد میدان مبارزانت سیاسی و درگیریهای اجتماعی شد. در دوران جنگهای استقلال لبنان ، وی در کنار مدرم ماند و رهبری دینی و سیاسی و پناه دادن به مردم بی پناه جبل مال را تقبل کرد. او برای شکل دادن به قیام همگانی و هماهنگ کردن حرکتهای ضد فرانسوی در سرتاسر کشور، علما و رهبران جبل عامل را برای تشکیل یک کنگره عمومی در شهر وادی الحجیر – در مرز لبنان و سوریه – فرا خواند و در ضمن سخنرانی در این کنگره ، علیه فرانسویان فتوای جهاد داد.^(۱۴)

در پی جستجوی فرانسویان برای دستگیری شرف الدین ، وی ابتدا به جبل عامل و سپس به دمشق هجرت کرد. و در اجتماعات سیاسی ، علمی و دینی دمشق حضور یافت . چون آوازه علمی و سیاسی اش آفاق کشورهای اسلامی را پر کرده بود، هر جا می رفت قدر میدید و بر صدر می نشست . او علما، دانشمندان ، سیاستمداران ، روشنفکران و مبارزان را راهنمایی می کرد و راه درست مبارزات سیاسی را به آنان نشان می داد. فرانسویان که به شرف الدین دست نیافتند، خانه و کتابخانه اش را آتش زدند و بسیاری از آثار خطی او را سوزاندند!^(۱۵)

شرف الدین علاوه بر فعالیتهای سیاسی و اجتماعی در دمشق ، به اوضاع تبعیدیان مسلمان لبنانی و غیر لبنانی رسیدگی می کرد. او و دیگر مبارزان لبنانی ، مدتی را در دمشق گذراندند، تا اینکه فرانسویان توطئه طلب و تجاوز کار، دامنه تجاوزات خود را گسترش دادند و خاک سوریه را نیز اشغال کردند. شرف الدین به همراه خانواده اش به فلسطین رفت و در شهر ((حیفا)) سکنی گزید. چندی بعد در سال ۱۳۳۸ ق . با لباس مبدل و برای دومین بار عازم مصر شد. وی علاوه بر حضور در مساجد و محافل علمی ، سیاسی و ادبی هر روز با افراد و محافل علمی ، سیاسی و ادبی هر روز با افراد و گروههای مختلفی دیدار و گفتگو می کرد و اکثر سخنانش در نشریات آن روز مصر به چاپ می رسید.
در یکی از سخنرانیهای پر شور خود جمله پر محتوا و عمیقی گفت که حقیقت وحدت اسلامی را بیان می کرد. سید رشید رضا، عالم و نویسنده مشهور مصری که در آن محفل حضور داشت ، آن جمله را با خط درشتی در مجله خود ((المنار)) چاپ کرد و آن جمله این بود:
شیعه و سنی را روز نخست ، سیاست (و مطامع سیاسی ) از هم جدا کرده است و اکنون نیز باید سیاست (و مصالح سیاسی اسلام و مسلمانان ) آن دو را در کنار هم بنشاند و متحدشان کند.^(۱۶)

شرف الدین مدتی در مصر ماند. سپس بر آن شد تا در نزدیک ترین نقطه لبنان حضور یابد، و از نزدیک برای آزادی کشور و ملتش تلاشی شایسته را به انجام رساند.
وقتی وارد بیروت شد، فرانسویان خواستند مقدمات عزیمت او را به شهر صور زودتر فراهم کنند، ولی شرف الدین در بیروت توقف کرد تا برای آزادی دیگر مبارزان و آزادیخواهان مهاجر، تبعیدی و متواری ، با حاکمان مذاکره و گفتگو کند. به هر تقدیر، با آزادی و بازگشت دیگر مبارزان و آزادیخواهان موافقت به عمل آمد و شرف الدین با خیالی آسوده ، آهنگ صور کرد.
روز بازگشت شرف الدین به وطن ، از ایام بیادماندنی ، تاریخ لبنان است . مردم مبارز و مسلمانی که حدود یک سال از نعمت حضور عینی رهبر دینی و انقلابی خود محروم بودند، به هنگام بازگشت شکوهمند او، تمام احساسات درونی خویش را با شور و هیجان و تظاهرات و شعر و خطابه اظهار می کردند.^(۱۷)

شرف الدین مردانه با استیلای بیگانگان غربی به مخالفت برخاست و تا خروج آخرین عمال آنان از لبنان و به رسمیت شناختن استقلال این کشور در سال ۱۹۴۵ م مبارزه کرد. در دورانی که او با سلطه فرانسه در لبنان مبارزه می کرد فلسطین تحت سیطره انگلستان قرار داشت و هنوز مساءله فلسطین به صورتی که بعد از سال ۱۹۴۸ م . مطرح شد. در نیامده بود، ولی زمینه آن آماده می شد. در آن دوران ، شرف الدین مهاجرت یهودیان جهان به خاک فلسطین را برای آینده آن کشور خطرناک می دانست و به همین جهت ، همواره خطر می دانست و به همین جهت ، همواره خطر یهودیان صهیونیست را برای فلسطین تذکر می داد.^(۱۸)

سفرهای زیارت
حج سال ۱۳۴۰ ق . از باشکوه ترین مراسم حج بود که تاریخ به یاد دارد. حضور شرف الدین در این کنگره عظیم جهانی مسلمانان ، جلوه و صفای