خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دولت طولونی در مصر و شام

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دولت طولونی در مصر و شام :

(۲۵۴ ۲۹۲ ه)

دولتهای مصر پس از اسلام

سال (هجری) /حکومت/رخدادها

۲۲/خلفای راشدین/تصرف مصر

۴۱/بنی امیه/حکام اموی به قدرت رسیدند.

۱۳۲/بنی عباس/حکام عباسی به قدرت رسیدند.

۲۵۴/بنی طولون/احمد بن طولون حاکم عباسی مصر، خود را مستقل اعلام کرد.

۲۹۲/بنی عباس/بنی عباس با منقرض ساختن دولت بنی طولون، بار دیگر مصر را تصرف کردند.

۳۲۸/بنی اخشید/محمد اخشید حاکم عباسی مصر، خود را مستقل خواند و شام را نیز تصرف کرد .

۳۵۸/فاطمیان/فاطمیان از شمال افریقا به مصر حمله و آن کشور را تصرف کردند.

تصرف شام به وسیله فاطمیان

۵۶۷/فاطمیان/دولت فاطمیان به واسطه اختلاف میان نزار و مستعلی دچار انشعاب شد.

۵۷۰/فاطمیان/اسماعیلیان ایران پیرو نزار شدند.

۵۸۳/ایوبیان/تصرف دمشق به وسیله صلاح الدین

۵۸۹/ایوبیان/صلاح الدین بیت المقدس را باز پس گرفت.

۶۴۸/ایوبیان/پس از مرگ صلاح الدین، دولت ایوبیان تجزیه شد.

۶۵۸/مملوکان/بیبرس مغولان را در جنگ عین جالوت شکست داد.

۶۹۱/مملوکان/سیف الدین قلاوون با تصرف عکا به جنگهای صلیبی پایان داد.

۹۲۲/مملوکان/انقراض دولت مملوکان به دست سلطان سلیم عثمانی

مقدمه: زمانی که مصر فتح شد تا سال ۲۵۴ بیش از ۹۰ حاکم اموی و عباسی بر مصر حکومت کردند .

بعد از قیام دولت اموی، مصر بحال ضعف افتاده بود و تنها در فرصتهای کوتاه که ولایتداران کوششی در راه پیشرفت آن میکردند وضع بهتر میشد، از جمله ولایتدارانی که دورانشان در کار مصر بهبود آورد مسلمه بن مخلد (۴۷ ۶۲) و عبد العزیز بن مروان (۶۵ ۸۶) و موسی بن عیسی را که از ۱۷۱ تا ۱۷۹ سه بار حکومت مصر داشت نام توان برد.

از آن هنگام که دولت طولونی در مصر استقرار یافت کارها بهتر شد.دوره طولونی بیش از ۳۸ سال نبود اما در همین مدت کوتاه پیشرفت های بسیار در اوضاع رخ نمود.

احمد بن طولون بنیانگزار دولت طولونی ترک نژاد بود.طولون پدر احمد از جمله غلامان ترک بود که ولایتداران ماوراء النهر جزو هدایای خویش برای خلیفه بغداد فرستاده بودند.از هنگام خلافت معتصم (۲۱۸) شمار ترکان فزونی گرفت و منصبهای بزرگ یافتند، معتصم اشناس ترک را ولایتدار مصر کرد (۲۱۹ ۲۲۹) و واثق ایتاخ را که نیز ترک بود همین منصب داد (۲۳۴ ۲۳۵) و اینان برسم زمان مقیم پایتخت بودند و یکی را از جانب خویش بحکومت مصر میفرستادند و بر منبرها و هم به سکه نامشان قرین نام خلیفه میشد و چنان شد که از پس دوران معتصم دیار مصر بجز عنبسه ابن اسحاق (۲۳۸ ۳۴۲) ولایتدار عرب نداشت.

وقتی باکباک ترک از جانب خلیفه بغداد ولایتدار مصر شد احمد بن طولون را نایب خویش کرد و او بسال ۲۵۳ با سپاهی فراوان بمقر حکومت رسید.در این دوران رسم چنان بود که ولایتدار از جانب خویش تنها یکی را نمیفرستاد بلکه منصبهای مختلف را بچند کس میداد که در کارها مراقب همدیگر باشند و هوس استقلال و تمرد نکنند و هنگامی که ابن طولون نیابت مصر یافت اسحاق بن دینار حکومت اسکندریه و احمد بن عیسی صعیدی فرمانروائی برقه داشت و قضای مصر با بکار بن قتیبه بود شفیر خادم منصب برید داشت و احمد بن مدبر عهده دار خراج بود و طبعا کار ابن طولون در میان این کسان استقرار نداشت که وی تنها بر پایتخت حکومت میکرد و این حکومت را نیز به نیابت باکباک داشت که هر وقت میخواست او را عزل توانست کرد.ابن مدبر عامل خراج نیز رقیب وی بود و پیوسته میکوشید تا او را از نظر خلیفه بیندازد و هم در آن ایام در مصر از جانب خوارج شورشها بود و ابو احمد موفق که بیشتر قدرت دولت بدست او بود با ابن طولون دل صاف نداشت و فرصت میجست تا او را از مصر بردارد از اینرو ابن طولون برای هموار کردن راه قدرت خویش مشکلها داشت و زحمتها برد تا جای پای فرزندان خویش را در مصر محکم کرد.

وقتی باکیاک کشته شد یارجوخ که داماد احمد بن طولون بود ولایتدار مصر شد و نامه باحمد نوشت که ولایت از خویش بگیر و بخویش ده و او را در مقام خویش بجا گذاشت و قدرتش را بیفزود و همه ولایت مصر را بدو سپرد و ابن مدبر که در کار خراج سختگیر بود و فزون طلبی او مصریان را سخت خشمگین داشت از قدرت ابن طولون بهراسید و در عزل وی بکوشید و چون کاری از پیش نبرد از عاقبت خویش بیمناک شد و خواست تا او را از خراج مصر برداشتند و خراج دمشق و فلسطین و اردن دادند (۳۵۷) و از پس وی خراج مصر را به احمد بن خالد سپردند.

بسال ۳۵۹ یارجوخ بمرد و ابن طولون از جانب خلیفه ولایتدار مصر شد بسال ۳۶۳ که خلیفه نامه نوشت و از او خواست که در فرستادن مال خراج تسریع کند پاسخ داد که این کار از من ساخته نیست که خراج بدست من نیست و خلیفه خراج مصر را نیز بدو سپرد و مرزهای شام را نیز بدو داد و بدینسان همه کارهای اداری و قضائی و سپاهی و مالی مصر بدست وی افتاد.

تا اینجا قسمتی از مشکلات از راه ابن طولون برخاست اما مشکلی بزرگ بجا بود که ابو احمد موفق با او یکدل نبود و قدرت موفق چنان بود که از خلافت همه بجز اسم با او بود در شورش زنگان که موفق از ابن طولون کمک خواست وی مال بسیار فرستاد اما موفق پاس او را نداشت و نامه ای خشن بدو نوشت و جوابی سخت دریافت، از اینرو با آنکه خلیفه به ابن طولون توجه داشت باصرار موفق ناچار شد مرزهای شام را از او باز ستاند اما چیزی نگذشت که آن ناحیه آشفته شد و ناچار بار دیگر حکومت آنجا را به ابن طولون دادند در این اثنا ماجور ولایتدار شام بمرد و ابن طولون که موفق را بجنگ زنگان سرگرم دید فرصت را برای اشغال آن ولایت مناسب دید و با سپاهی آهنگ شام کرد و شهرهای بزرگ را بگرفت و خطبه بنام او شد (۲۶۴ ۲۶۵) اما چون پسرش عباس در مصر آشوب کرد بناچار بازگشت و بار دیگر بسال ۲۶۹ آهنگ شام کرد که لؤلؤ والی رقه بر او شوریده و بصف موفق پیوسته بود.در این سفر ابن طولون پسر خود خمارویه را در مصر به نیابت برگزید و چون در راه خبر یافت که مردم طرسوس شوریده اند آهنگ آنجا کرد اما چون بدمشق رسید از خلیفه نامه رسید که راه سوی وی دارد و بدو پناه میبرد و ابن طولون سخت خرسند شد که این کار شوکت او را فزون میکرد اما عامل موصل باشاره موفق خلیفه را بسامره باز برد و فرمان حکومت مصر را بپاداش گرفت.

ضدیت موفق با ابن طولون مؤثر افتاد که خلیفه را بعلن او واداشت و هم از رقابت لؤلؤ و ابن کنداج عامل موصل که فرمان حکومت مصر و شام گرفته بود کار وی چنان سستی گرفت که سپاهش در مکه بشکست و در مسجد الحرام لعن او گفتند و متعاقب آن برای نخستین بار در طرسوس از دشمنان شکست خورد و بیشتر سپاهش از سرما بمرد و از آنجا به مصیصه رفت و در آنجا بیمار شد و از همان بیماری جان داد.

کندی گوید: «بیماری احمد بن طولون سخت شد و فرمان داد تا مردم برای او دعا کنند، کسان در مسجد محمود بدامنه کوه المقطم دعای او گفتند و شب را بدعا سر کردند و یهودان و مسیحیان نیز جداگانه دعا میگفتند و مراسم دعا روزها ببود و عاقبت از بیماری بمرد و این بسال ۲۷۰ بود.» ابن طولون مردی دور اندیش و بلند همت و شجاع بود و ملکی وسیع یافت که قلمرو او از عراق تا برقه و از نوبه تا آسیای صغیر بود و امپراطور روم از قدرتش هراس داشت و مصحفها هدیه او