خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل منصور بر سریر قدرت(۱۳۶ – ۱۵۸)

منصور در روزگار سفاح، قدرت فراوانی داشت. وی بود که در خراسان برای سفاح بیعت گرفت و بر بسیاری از ایالات نظارت داشت. با این قدرت، طبیعی بود که به جانشینی سفاح برگزیده شود. زمانی که سفاح درگذشت، منصور در راه بازگشت از سفر ج بود. بر اساس وصیت سفاح، منصور باید به خلافت می رسید و رسید.

حکومت عباسی در دوره منصور، دوران سختی را پشت سر گذاشت و به رغم مخالفت ها و شورش های فراوان از سوی امویان، مخالفان عباسی و علوی منصور و نیز دشمنان ایرانی، وی توانست پایه های خلافت عباسی را استحکام بخشد. در اصل، منصور را باید مؤسس دولت عباسی دانست. وی شورش های زیادی را در زمانی که هنوز عباسیان قدرت چندانی نداشتند سرکوب کرد و بیت المال خالی را آکنده از ثروت کرد.

این اقدام مورد اعتراض عبد الله بن علی عباسی که فرماندهی نبردها را با مروان بن محمد اموی داشت، قرار گرفت. او که قرار بود با سپاهی عازم جنگ با رومی ها شود، سر به طغیان برداشت. این نخستین درگیری خانگی میان عباسیان بود. طبیعی بود که سفاح خلافت را در خاندان پدرش نگاه دارد و به عمویش وانگذارد. سرکوبی عبد الله بن علی نیز به ابو مسلم واگذار شد. این نشانه آن بود که سپاه خراسانی که در شام بود، نباید از عبد الله دفاع کند. درگیری چند ماه به طول انجامید و عاقبت، پس از شکست عبد الله، وی گریخت. عبد الله بعدها، پس از قتل ابو مسلم در سال ۱۳۷، به بصره آمد و پنهان شد. وی پس از ده سال، در سال ۱۴۷ کشته شد.

حکومت عباسی، به جز خاندان عباس، دو پایه اصلی داشت: یکی ابو سلمه خلال بود که زمان سفاح به تحریک ابو مسلم کشته شد، دوم خود ابو مسلم که در زمان منصور به قتل رسید. منصور، که در هر حال، سیاست حیله و نیرنگ را به عنوان یک اصل، برای خود نگاه داشته بود، ابو مسلم را ن