خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل آشنایی با صفات جمال

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل آشنایی با صفات جمال!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل آشنایی با صفات جمال بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل آشنایی با صفات جمال از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل آشنایی با صفات جمال شامل 56 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل آشنایی با صفات جمال استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل آشنایی با صفات جمال با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل آشنایی با صفات جمال قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل آشنایی با صفات جمال حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل آشنایی با صفات جمال به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آشنایی با صفات جمال :

مقدمه: صفات خداوند متعال به دو دسته تقسیم می شوند; صفات جمال و صفات جلال. صفات جمال یا صفات ثبوتیه صفاتی هستند که ذات خداوند متعال متصف به آنها است برای آشنایی با این صفات، مقاله حاضر از استاد علامه طباطبایی(ره) تقدیم می گردد.

(۱۱۲)سوره اخلاص مکی است و چهار آیه دارد(۴)

ترجمه آیات

به نام الله که رحمان و رحیم است، بگو او الله یگانه است(۱).

که همه نیازمندان قصد او می کنند(۲).

نزاده و زاییده نشده(۳).

و هیچ کس همتای او نیست(۴).

بیان آیات

این سوره خدای تعالی را به احدیت ذات و بازگشت ما سوی الله در تمامی حوائج وجودیش به سوی او و نیز به اینکه احدی نه در ذات و نه در صفات و نه در افعال شریک اونیست می ستاید، و این توحید قرآنی، توحیدی است که مختص به خود قرآن کریم است، وتمامی معارف(اصولی و فروعی و اخلاقی)اسلام بر این اساس پی ریزی شده است.

و روایات وارده از طرق شیعه و سنی در فضیلت این سوره بسیار زیاد است، حتی از هردو طریق رسیده که این سوره معادل با یک ثلث قرآن است، که ان شاء الله روایاتش به زودی ازنظر خواننده می گذرد.

(فرق بین”احد”و”واحد”و معنای احد بودن خدای تعالی)و این سوره هم می تواند در مکه نازل شده باشد و هم در مدینه، و آنچه از بعضی ازروایات وارده در سبب نزول آن ظاهر است این است که در مکه نازل شده.

“قل هو الله احد”کلمه”هو”ضمیر شان و ضمیر قصه است، و معمولا در جایی بکار می رود که گوینده اهتمام زیادی به مضمون جمله بعد از آن داشته باشد، و اما کلمه”الله”مورد اختلاف واقع شده، حق آن است که”علم به غلبه”برای خدای تعالی است، یعنی قبلا در زبان عرب اسم خاص برای حق تعالی نبود، ولی از آنجایی که استعمالش در این مورد بیش از سایر مواردشد، به خاطر همین غلبه استعمال، تدریجا اسم خاص خدا گردید، همچنان که اهل هر زبانی دیگر برای خدای تعالی نام خاصی دارند، و ما در تفسیر سوره فاتحه(اولین سوره قرآن)در باره این کلمه بحث کردیم.

و کلمه”احد”صفتی است که از ماده”وحدت”گرفته شده، همچنان که کلمه”واحد”نیز وصفی از این ماده است، چیزی که هست، بین احد و واحد فرق است، کلمه”احد”در مورد چیزی و کسی بکار می رود که قابل کثرت و تعدد نباشد، نه در خارج و نه درذهن، و اصولا داخل اعداد نشود، به خلاف کلمه”واحد”که هر”واحدی”یک ثانی وثالثی دارد یا در خارج و یا در توهم و یا به فرض عقل، که با انضمام به ثانی و ثالث و رابع کثیر می شود، و اما احد اگر هم برایش دومی فرض شود، باز خود همان است و چیزی بر اواضافه نشده.

مثالی که بتواند تا اندازه ای این فرق را روشن سازد این است که: وقتی می گویی”احدی از قوم نزد من نیامده”، در حقیقت، هم آمدن یک نفر را نفی کرده ای و هم دو نفر وسه نفر به بالا را، اما اگر بگویی: “واحدی از قوم نزد من نیامده”تنها و تنها آمدن یک نفر رانفی کرده ای، و منافات ندارد که چند نفرشان نزدت آمده باشند، و به خاطر همین تفاوت که بین دو کلمه هست، و به خاطر همین معنا و خاصیتی که در کلمه”احد”هست، می بینیم این کلمه در هیچ کلام ایجابی به جز در باره خدای تعالی استعمال نمی شود، (و هیچ وقت گفته نمی شود: جاءنی احد من القوم – احدی از قوم نزد من آمد)بلکه هر جا که استعمال شده است کلامی است منفی، تنها در مورد خدای تعالی است که در کلام ایجابی استعمال می شود.

یکی از بیانات لطیف مولانا امیر المؤمنین(ص)در همین باب است که در بعضی از خطبه هایش که در باره توحید خدای عز و جل ایراد فرموده چنین آمده: “کل مسمی

(معنای اینکه خدا صمد است اینست که هر چیزی در ذات و آثار و صفات محتاج او است و او منتهی المقاصد است) بالوحده غیره قلیل” ^(۱) یعنی – و خدا داناتر است – هر چیزی غیر خدای تعالی، وقتی به صفت وحدت توصیف شود، همین توصیف بر قلت و کمی آن دلالت دارد، به خلاف خدای تعالی که یکی بودنش از کمی و اندکی نیست.

و ما در بحثی که پیرامون توحید قرآنی در جلد ششم این کتاب داشتیم، پاره ای ازکلمات آن جناب را که در باره توحید صادر شده نقل نمودیم.

“الله الصمد”اصل در معنای کلمه”صمد”قصد کردن و یا قصد کردن با اعتماد است، وقتی گفته می شود: “صمده، یصمده، صمدا”از باب”نصر، ینصر”معنایش این است که فلانی قصدفلان کس یا فلان چیز را کرد، در حالی که بر او اعتماد کرده بود. بعضی از مفسرین این کلمه را – که صفت است – به معانی متعددی تفسیر کرده اند که برگشت بیشتر آنها به معنای زیر است: “سید و بزرگی که از هر سو به جانبش قصد می کنند تا حوایجشان را برآورد”وچون در آیه مورد بحث مطلق آمده همین معنا را می دهد، پس خدای تعالی سید و بزرگی است که تمامی موجودات عالم در تمامی حوائجشان او را قصد می کنند.

آری وقتی خدای تعالی پدید آورنده همه عالم است، و هر چیزی که دارای هستی است هستی را خدا به او داده، پس هر چیزی که نام”چیز”صادق بر آن باشد، در ذات وصفات و آثارش محتاج به خدا است، و در رفع حاجتش او را قصد می کند، همچنان که خودش فرموده: “الا له الخلق و الامر” ^(۲) ، و نیز به طور مطلق فرموده: “و ان الی ربک المنتهی” ^(۳) ، پس خدای تعالی در هر حاجتی که در عالم وجود تصور شود صمد است، یعنی هیچ چیز قصد هیچ چیز دیگر نمی کند مگر آنکه منتهای مقصدش او است و بر آمدن حاجتش به وسیله او است.

از اینجا روشن می شود که اگر الف و لام بر سر کلمه”صمد”در آمده، منظور افاده حصر است، می فهماند تنها خدای تعالی صمد علی الاطلاق است، به خلاف کلمه”احد”که الف و لام بر سرش در نیامده، برای اینکه این کلمه با معنای مخصوصی که افاده می کند درجمله اثباتی بر احدی غیر خدای تعالی اطلاق نمی شود، پس حاجت نبود که با آوردن الف و

……………………………………..

(۱)نهج البلاغه فیض الاسلام، ص ۱۵۵، خطبه ۶۴.

(۲)آگاه باشید که ایجاد و تدبیر تنها به دست او است.سوره اعراف، آیه ۵۴.

(۳)محققا منتهای هر چیزی به سوی او است.سوره نجم، آیه ۴۲.

لام حصر احدیت را در جناب حق تعالی افاده کند، و یا احدیت معهودی از بین احدیت ها رابرساند.

و اما اینکه چرا دوباره کلمه”الله”ذکر شد، با اینکه ممکن بود بفرماید: “قل هو الله احد و صمد”؟ظاهرا این تکرار برای اشاره به این معنا بوده که هر یک از دو جمله”هو الله احد”و”الله الصمد”مستقلا کافی در تعریف خدای تعالی است، چون مقام، مقام معرفی خدا به وسیله صفتی است که خاص خود او باشد، پس معنا چنین است که معرفت به خدای تعالی حاصل می گردد چه از شنیدن جمله”هو الله احد”و چه از شنیدن”الله الصمد”چه آنجور توصیف و تعریف شود و چه اینجور.

و این دو آیه شریفه در عین حال هم به وسیله صفات ذات، خدای تعالی را معرفی کرده، و هم به وسیله صفات فعل.جمله” الله احد”خدا را به صفت احدیت توصیف کرده، که احدیت عین ذات است.و جمله”الله الصمد”او را به صفت صمدیت توصیف کرده که صفت فعل است، چون گفتیم صمدیت عبارت از این است که هر چیزی به سوی او منتهی می شود.

بعضی ^(۱) از مفسرین گفته اند: کلمه”صمد”به معنای هر چیز توپری است که جوفش خالی نباشد، و در نتیجه نه بخورد و نه بنوشد و نه بخوابد و نه بچه بیاورد و نه از کسی متولدشود.که بنابر این تفسیر، جمله”لم یلد و لم یولد”تفسیر کلمه”صمد” خواهدبود.

……………………………………..

(۱)روح المعانی، ج ۳۰، ص ۲۷۴.

“لم یلد و لم یولد و لم یکن له کفوا احد”این دو آیه کریمه از خدای تعالی این معنا را نفی می کند که چیزی را بزاید.و یا به عبارت دیگر ذاتش متجزی شود، و جزئی از سنخ خودش از او جدا گردد.چه به آن معنایی که نصاری در باره خدای تعالی و مسیح می گویند، و چه به آن معنایی که وثنی مذهبان بعضی ازآلهه خود را فرزندان خدای سبحان می پندارند.

و نیز این دو آیه از خدای تعالی این معنا را نفی می کنند که خود او از چیزی متولد ومشتق شده باشد، حال این تولد و اشتقاق به هر معنایی که اراده شود، چه به آن نحوی که وثنیت در باره خدایان خود گفته اند، که بعضی اله پدر و بعضی دیگر اله مادر و بعضی دیگر اله فرزند است، و چه به نحوی دیگر.

……………………………………..

(۱)روح المعانی، ج ۳۰، ص ۲۷۴.

(بیان اینکه نزائیدن، زاده نشدن و کفو نداشتن خدا فرع بر صمد بودن و یگانگی او در ذات و صفات و افعال است)و نیز این معنا را نفی می کنند که برای خدای تعالی کفوی باشد که برابر او در ذات ویا در فعل باشد، یعنی مانند خدای تعالی بیافریند و تدبیر نماید، و احدی از صاحبان ادیان و غیرایشان قائل به وجود کفوی در ذات خدا نیست، یعنی احدی از دین داران و بی دینان نگفته که واجب الوجود(عز اسمه)متعدد است، و اما در فعل یعنی تدبیر، بعضی قائل به آن شده اند، مانند وثنی ها که برای خدایان خود الوهیت و تدبیر قائل شدند، حال چه خدای بشری مانندفرعون و نمرود که ادعای الوهیت کردند، و چه غیر