خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل برهان وجوب و امکان

فایل پاورپوینت کامل برهان وجوب و امکان؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجوب و امکان شامل 54 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجوب و امکان را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل برهان وجوب و امکان با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجوب و امکان با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجوب و امکان تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل برهان وجوب و امکان را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برهان وجوب و امکان :

برهان سینوی

مقدمه: یکی از براهینی که ابن سینا(ره) بر وجود خداوند متعال اقامه کرده، فایل پاورپوینت کامل برهان وجوب و امکان است. پایه این برهان بر این مسئله استوار است که در نظام هستی واجب الوجود بالذات، ضروری الوجود است; زیرا اگر چنین نباشد تسلسل ممکنات پیش می آید که باطل است.در این مقاله باطل بودن تسلسل ممکنات، اثبات شده و وجود واجب اثبات گردیده است.

ابن سینا برای اولین بار از راه مساله «وجوب و امکان » – که مساله ای در فلسفه است – استفاده کرده است نه از راه حرکت.راهی که ابن سینا رفته است از راهی که ارسطو رفته فلسفی تر است، یعنی بیشتر جنبه عقلانی و محاسباتی دارد.راه ارسطو یک سرش به طبیعیات بستگی دارد(که مساله حرکت است)اما راهی که ابن سینا رفته است چنین نیست.

ما دو مفهوم داریم که در فلسفه مورد استعمال است ولی همه مردم آن را درک می کنند:هستی، نیستی.هستی و نیستی از بدیهی ترین مفهومهای دنیاست و احتیاجی نیست که کسی بخواهد آنها را برای ما تعریف کند.

سه مفهوم دیگر هم داریم که در همین ردیف است،نفس این سه مفهوم بدیهی است(یعنی تصورش احتیاج به تعریف ندارد)، یکی «وجوب » یا ضرورت است، دیگری «امتناع » یامحال بودن است، سومی «امکان » است، یعنی نه واجب بودن و نه ممتنع بودن.اگر شما «الف » را موضوع قرار دهید و «ب » راصفت برای آن فرض کنید، می گویند «ب » برای «الف » حتما یکی از این سه حالت را دارد، شق چهارم ندارد: یا این صفت برای «الف » ضروری است، یعنی نمی شود این صفت را نداشته باشد، مثل اینکه شما می گویید مجموع سه زاویه مثلث نمی تواندمساوی با دو قائمه نباشد.یا این صفت برای «الف » محال است، درست نقطه مقابل[حالت اول]، یعنی اصلا نمی شود «الف » این صفت را داشته باشد، مثل اینکه فرضا مجموع سه زاویه مثلث صد و هشتاد و یک درجه باشد.و یا این صفت برای «الف » امکان دارد، یعنی نه ضرورت دارد که این صفت را داشته باشد، نه ضرورت دارد که این صفت را نداشته باشد(می تواند این صفت را داشته باشد، می تواند این صفت را نداشته باشد)، مثل اغلب حالات طبیعی که هر کسی دارد.مثلا آیا تعداد انسانهای داخل این اتاق باید ده نفر باشد؟نه.محال است که ده نفر باشد؟نه.آیا هم می شود ده نفر باشد، هم می شود نباشد؟بله، افراد انسانهایی که اینجا می آیند، هم ممکن است ده نفر باشند و هم ممکن است ده نفر نباشند.یک مثال دیگر: نفس عدد ۵ طاق است؟فرداست؟یعنی غیر قابل انقسام به متساویین است؟بالضروره و بالوجوب. جفت بودن برایش امتناع دارد، اینکه قابل انقسام به متساویین باشد(مشروط بر اینکه واحدها را همان واحد بگیریم، نه اینکه یک واحد را به دو واحد تقسیم کنیم)[برای آن محال است].اما این شی ء که به نام گردوست، می تواند پنج تا باشد، می تواند شش تا باشد، می تواند طاق

صفحه : ۱۹۷

باشد، می تواند جفت باشد.

اینها یک مفاهیم خیلی واضحی است که نفس تصورآنها برای ما اشکالی ندارد.

هم هستی و نیستی، هم ضرورت و امتناع و امکان از چیزهایی است که هیچ وقت بشر از خودش طرد نکرده و طرد هم نخواهد کرد، بلکه اساس تمام علوم بر پایه همین مفاهیم و معانی است.امروز که شما می گویید «قوانین جبری » یا می گویید «اجتناب ناپذیر» ، این «اجتناب ناپذیر» همان ضرورت است.نقطه مقابل آن را هم می گویید «غیر ممکن » که همان محال بودن است.اینکه این مفاهیم از کجا در ذهن بشرپیدا شده مساله ای است، چون انسان «وجوب » را هیچ وقت با چشم نمی تواند ببیند، «امتناع » را هم با چشم نمی تواند ببیندو نه با هیچ حسی، اینها مفاهیم معقول هستند ولی محسوس نیستند.

حال که ما این پنج مفهوم را دانستیم: وجود و عدم از یک طرف، و ضرورت و امکان و امتناع از طرف دیگر، حرف معروف ابن سینا این است، می گوید موجودات [یعنی]آنهایی که هستند، مسلم محال نیستند، چون اگر محال بودند که نبودند (بودنشان دلیل بر این است که محال نیستند).پس اینهاکه هستند، یکی از دو شق دیگر را دارند: یا ممکن الوجودند یا واجب الوجود.آیا به حسب احتمال عقلی از این دو شق خارج اند؟در اینکه در عالم اشیائی هست که بحثی نیست.آنچه که در عالم هست، مسلم یا ممکن الوجود است یا واجب الوجود، چون ممتنع الوجود نمی تواند باشد.اینجا ما چشمهایمان را می بندیم و تمام هستی را زیر نظر می گیریم و نمی دانیم آنچه که در عالم هست واجب الوجود است یا ممکن الوجود: اگر در میان آنچه که در عالم هست، واجب الوجود هست(یک شق مطلب)فهوالمطلوب، اگر نه، آنچه هست ممکن الوجود است.می گوید ممکن الوجود باید به واجب الوجود منتهی شود، اگر باآن ممکن واجب الوجود نباشد، ممکن الوجودی هم نیست، چرا؟چون ممکن الوجود یعنی آن چیزی که در ذاتش، هم می تواندباشد هم می تواند نباشد، پس خود ذاتش – به تعبیر امروزی – نسبت به هستی بی تفاوت است، چون اگر ما ذات اورا در نظر بگیریم، هستی برایش نه ضرورت دارد نه امتناع(می تواند باشد، می تواند نباشد).پس بودن او به حکم علتی است و آن علت است که وجود را به او داده است و الا اگر وجود ذاتی او باشد، ممکن الوجود نمی شود، واجب الوجود است، همین قدر که وجود برای او ذاتی نیست و شما فرض کردید که او ممکن الوجود است(یعنی وجود داشتن برای او به

صفحه : ۱۹۸

اصطلاح یک امر عرضی است)پس علتی او را به وجودآورده است.فکر نمی کنم در این هم بحثی باشد.می گوید می رویم سراغ آن علت، آن علت یا «واجب » است یا «ممکن »: اگر «واجب » است، پس مطلوب ما که «واجب الوجود در عالم هست » به دست آمد، اگر «ممکن » است، باز آن هم علت می خواهد.همین طور باز سراغ علت علت می رویم و…شما ممکن است بگویید بسیار خوب، همین طور بی نهایت برود جلو، کما اینکه اصلا فرضیات مادیین در عصر اخیر بر همین نظام علت و معلول است، می گویند این شی ء معلول است، معلول چیست؟معلول علتی که آن علت هم باز به نوبه خود معلول است.این معلول چیست؟معلول یک شی ءدیگر که آن باز علت است و معلول، الی غیر النهایه.نتیجه حرف مادیین این است که نظام هستی از بی نهایت ممکن الوجودها تشکیل شده است.

ابن سینا می گوید محال است که تمام نظام هستی از بی نهایت ممکن الوجودها تشکیل شده باشد.چرا محال است؟محال بودن آن را از دو راه بیان کرده است: یکی از راه تسلسل که می گوید نظام علت و معلول نمی تواند غیر متناهی باشد.علت و معلول با یکدیگر همزمان اند، یعنی این شی ء که در اینجا وجود دارد اگر ممکن الوجود باشد، الآن باید یک علتی باشد که نگهدارنده وجود و موجد آن باشد.

آنگاه آن علت هم اگر ممکن الوجود باشد، الآن بایدعلتی در زمان حاضر داشته باشد.

آن هم اگر ممکن الوجود باشد، باید علتی در زمان حاضر داشته باشد، و همین طور…

[در نتیجه]بایدالآن در آن واحد یک سلسله بی نهایت و غیر متناهی وجود داشته باشدو چون با براهینی که در مبحث تسلسل[اقامه شده]ثابت شده است که تسلسل علتهای همزمان – نه علتهایی که زمانا منفک از یکدیگر هستند – محال است، پس این هم محال است.

این راه بر دو مطلب مبتنی شد که ما هر دو مطلب رانمی توانیم اینجا توضیح بدهیم: یکی اینکه باید ثابت کنیم علت هر معلولی باید با خودش همزمان باشد، دوم باید ثابت کنیم که علتهای همزمان، غیر متناهی نمی توانند باشند که همان مساله تسلسل پیش می آید.

بیان دیگر در ابطال تسلسل ممکنات

راه دیگر که ساده تر است – گو اینکه خود ابن سینا توضیح آن را نگفته است و

صفحه : ۱۹۹

دیگران بعد آمده اند گفته اند، شاید هم خواجه نصیر اولین کسی است که این حرف را زده است – این است: ما به اینجا رسیدیم که در دنیا علت و معلول وجود دارد.حتی «مادی » قبول می کند که هر پدیده ای، بلکه هر چیزی که شما در عالم می بینید معلول یک علت است، به زبان ابن سیناممکن الوجودی است که به واسطه علتی وجود پیدا کرده است.چیزی که هست، مادی می گوید هر معلولی – که شما اسمش را «ممکن الوجود» گذاشته اید – معلول یک علتی است که آن هم مثل خودش ممکن الوجود و معلول علت دیگر است و…تابی نهایت، یعنی تمام نظام هستی از مجموع ممکنات به وجود آمده، یعنی از مجموع اشیائی که وجودشان از جای دیگری(علت آنها)به آنها رسیده است، علتشان بوده است که به آنها وجود داده است.

با یک مقدمه ساده ای که احتیاج به آن حرفها نداشته باشد، می شود این مساله را فیصله داد و آن مقدمه ساده این است: شما در فلسفه امروز و در حرفهای مادیی