خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت از سمرقند تا سارد: نگرشی تازه به امپراتوری سلوکی

۱
ساختار۲
گزارش کتاب۳
پانویس۴
منابع مقاله۵
وابسته‌ها

از سمرقند تا سارد: نگرشی تازه به امپراتوری سلوکی تألیف سوزان شروین ـ وایت، آملی کورت، ترجمه حمیدرضا پیغمبری، مریم شفیعیان، این کتاب یکی از متون جامع و مهم تاریخ سیاسی سلوکیان در آسیای غربی و به ویژه سرزمین‌های ایرانی است و جنبه‌های مختلفی از شکل‌گیری امپراتوری سلوکی در سده‌ سوم پ.م. تا به قدرت‌رسیدن اشکانیان را با استفاده از تمام منابع موجود اعم از کتیبه‌ها و متون تاریخی و ادبی و همچنین یافته‌های باستان‌شناسی بررسی می‌کند و با نگاهی نو به مسئل فرازوفرود فرهنگ «یونانی‌مآبی» (هِلِنیسم) در شرق و برهم‌کنش تمدن‌های ایرانی و یونانی در امپراتوری سلوکی می‌پردازد.

کتاب در هشت فصل به نگارش درآمده است.

پژوهش در تاریخ، دین، هنر و فرهنگ سلوکیان در سای اقبال عمومی هخامنشیان و ساسانیان حتی بسیار بیشتر از جانشینان پارتی‌شان در مطالع تاریخ ایران باستان به غفلت و فراموشی سپرده شده و از این‌رو عمد همان پژوهش‌های جدی و اندک غربی نیز نزد دانشجویان و پژوهشگران در ایران مهجور و گاه ناشناخته مانده‌اند.

سلوکیان (۶۳ ـ ۳۱۲ ق.م) گروهی از جانشینان اسکندر بودند که امپراتوری گسترده‌ای در جنوب غربی آسیا شکل دادند و بخش بزرگی از قلمرو آنها را ایالت‌های ایرانی تشکیل می‌داد. این امپراتوری در زمان نخستین پادشاهان آن یعنی سلوکوس یکم و آنتیوخوس یکم بهره‌مندی‌های نظامی بزرگی داشت؛ اما اندکی بعد از مرگ آنتیوخوس یکم روند استقلال بلخ و پارت در شرق آغاز گردید و این افزون بر ایالاتی چون پارس و ارمنستان است که آغاز استقلال آنها از سلوکیان تاکنون به‌خوبی مشخص نشده است. ماد نیز به دو بخش کوچک و بزرگ تقسیم شده بود؛ ماد کوچک (آذربایجان) را خادانی ایرانی اداره می‌کردند و در مرکز ماد بزرگ یعنی شهر همدان هم با وجود آنکه از نظر اداری، مرکز «ساتراپی‌های علیا» به شمار می‌رفت، شورش‌هایی ضد دولت مرکزی رخ می‌داد. افزون بر این سلوکیان در غرب هم دو دشمن نیرومند داشتند؛ یکی دولت بطلمیوسیان مصر که در واقع همتای آنها در این گوشه از قلمرو سابق اسکندر بود و جنگ‌های مدام این دو که به جن‌های سوری معروف است، با موفقیتی نهایی برای هیچ‌یک همراه نشد. دیگری دولت روم که سرانجام به عمر دودمان سلوکی پایان داد.

دودمان سلوکی با وجود مشکلات، تا زمان سقوط‌شان در انطاکیه، ۲۵۰ سال دوام آوردند. بنابراین می‌توان با نویسندگان این کتاب هم‌نظر بود که امپراتوری سلوکی آن‌چنان که در گذشته تصور می‌شد، ضعیف و ناپایدار نبوده است. سلوکیان وارث قلمرویی بودند که به وسیل هخامنشیان به‌خوبی سازماندهی شده بود و خود آنها نیز از طریق رسمی مبتنی بر حمایت اقتصادی و دینی از شهرها، روابط‌شان را با رعایا تقویت می‌کردند؛ اما اتکای آنها بیش از همه بر پای نیروی نظامی ورزیده و پرشمار بود و افزون بر این، شهرهای خودمختار یونانی‌مآب که با عنوان کلنی