خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالفضل خزاعی جرجانی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالفضل خزاعی جرجانی :

منبع: محمد بن جعفر خزاعی

محمد بن جعفر خزاعی (۳۳۲ ـ ۴۰۸ هـ.ق) مورخ و قاری قرآن از آمل بود.
او در علوم قرائت از استادانی چون حسن بن سعید مطوعی و ابوعلی بن حبش بهره برد و در بغداد از یوسف بن یعقوب نجیرمی بصری و احمد بن عبیداللّه نمیری روایت کرد.
آثار او شامل الواضح فی التاریخ و تهذیب الاداء فی القرائات السبع است.
وی در سال ۴۰۸ (هجری قمری) درگذشت.

فهرست مندرجات

1 – معرفی محمد بن جعفر خزاعی
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – آثار
5 – وفات
6 – پانویس
7 – منبع

1 – معرفی محمد بن جعفر خزاعی

ابوالفضل محمد بن جعفر بن عبداللّه لکریم بدیلی خزاعی جرجانی

[۱] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۱۶.

[۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۵۱.

[۳] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۱۰۷.

[۴] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۲۲۷.

در آمل سکونت می‌کرد.

[۵] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۱۸۰.

او مورخ

[۶] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۱۵۳.

و از دانش آموختگان علم قرائت بود.

[۷] سهمی، حمزه بن یوسف، تاریخ جرجان، ص۴۵۸.

[۸] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۱۶.

[۹] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۵۱.

[۱۰] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۱۰۷.

[۱۱] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۲۲۷.

برای تحصیل در این رشته

[۱۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۵۱.

[۱۳] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۱۶.

[۱۴] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۷.

به بلاد گوناگون همچون شام، عراق، مصر، فارس، خراسان سفر کرد.

[۱۵] سهمی، حمزه بن یوسف، تاریخ جرجان، ص۴۵۸.

واسطی گفته بود محمد خزاعی کتابی را در حروف جعل نموده و او را به ابوحنیفه نسبت داده است؛ سپس معلوم گردید موضوع جعل کتاب به دست خزاعی حقیقت نداشته است.

[۱۶] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۲۲۷.

[۱۷] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۱۰۷.

از این‌رو این موضوع بر خزاعی بسیار سنگین آمد و از بغداد به جبل مهاجرت نمود.

[۱۸] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۱۵۶.

[۱۹] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۱۰۷.

برخی از ترجمه‌نویسان وی را ضعیف و غیرقابل اعتماد دانسته‌اند.

[۲۰] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۲۲۷.

[۲۱