خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالفرج محمد بن عبیداللّه بن حسن بصری

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالفرج محمد بن عبیداللّه بن حسن بصری :

منبع: محمد بن عبیدالله بصری

محمد بن عبیدالله بصری (م ۴۹۹ هـ.ق) از ادیبان و لغت‌شناسان برجسته عرب بود.
او در بصره ساکن بود و در بغداد و واسط از استادانی چون ابوغالب بن بشران و ابواسحاق شیرازی بهره برد.
وی از فقیهان شافعیه و قاضی بصره بود و در جامع بصره مجلس املای حدیث داشت.
او تألیفاتی چون المقدمه در نحو و المتقعرین داشت و کتابخانه بزرگی در بصره تأسیس کرد که بعدها در آشوب‌ها از بین رفت.
وی در محرم ۴۹۹ (هجری قمری) در بصره درگذشت.

فهرست مندرجات

1 – معرفی محمد بن عبیدالله بصری
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – جایگاه اجتماعی
5 – آثار
6 – وفات
7 – پانویس
8 – منبع

1 – معرفی محمد بن عبیدالله بصری

فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالفرج محمد بن عبیداللّه بن حسن بصری مشهور به ابن ابی‌البقاء

[۱] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۴، ص۳۰۶.

[۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۶۰.

[۳] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۷، ص۹۷.

[۴] ابن اثیر، عزالدین، الکامل فی التاریخ، ج۸، ص۵۲۹.

[۵] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ص۱۷۰.

[۶] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۱۶۶.

[۷] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۱۰.

[۸] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۷.

ساکن بصره و از ادیبان و لغت‌شناسان عرب بود.

[۹] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۷.

در این علوم تخصص بسیاری داشت.

[۱۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۴، ص۳۰۶.

[۱۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۶۰.

زمانی به بغداد و واسط مسافرت کرد.

[۱۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۶۰.

[۱۳] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ص۱۷۰.

[۱۴] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۱۶۶.

[۱۵] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۰، ص۲۷۷.

2 – اساتید

ابن ابی البقاء ادبیات عرب را نزد استادان بزرگی چون ابوغالب بن بشران،

[۱۶] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۴، ص۳۰۷.

[۱۷] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۶۰.

[۱۸] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ص۱۷۰.

[۱۹] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۱۰.

فقه را نزد ابواسحاق شیرازی

[۲۰] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۶۰.

[۲۱] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۴، ص۳۰۶.

[۲۲] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ص۱۷۰.

[۲۳] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۱۰.

و ماوردی آموخت.

[۲۴] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۷، ص۹۷.

[۲۵] ابن اثیر، عزالدین، الکامل فی التاریخ، ج۸، ص۵۲۹.

علم حدیث را از ابوطیب طبری

[۲۶] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۷، ص۹۷.

[۲۷] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۶۰.

[۲۸] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ص۱۷۰.

[۲۹] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۱۶۶.

[۳۰] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۱۰.

و ابوالقاسم تنوخی فرا گرفت.

[۳۱] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۴، ص۳۰۶.

[۳۲] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۷، ص۹۷.

[۳۳] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۱۶۶.

[۳۴] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۱۰.

در اهواز از حسین خوزی،

[۳۵] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۶۰.

[۳۶] سیوطی، عبدال