خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسن علی بن محمد دمشقی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسن علی بن محمد دمشقی :

منبع: علی بن محمد حنایی

علی بن محمد حنایی (۳۷۰ ـ ۴۲۸ هـ.ق) محدث برجسته‌ قرن پنجم (هجری قمری) بود.
او در جوانی به تحصیل حدیث پرداخت و از محدثان دمشق، مصر و حجاز بهره‌برداری کرد.
وی با آشنایی به احادیث پیامبر و نقد آثار دیگران به عنوان یک حافظ حدیث شناخته شد.
او احادیث را به سبک استادان خود گردآوری کرد.
وی در سال ۴۲۸ (هجری قمری) در دمشق درگذشت.

فهرست مندرجات

1 – معرفی علی بن محمد حنایی
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – آثار
5 – وفات
6 – پانویس
7 – منبع

1 – معرفی علی بن محمد حنایی

ابوالحسن علی بن محمد بن ابراهیم حنایی دمشقی سال ۳۷۰ (هجری قمری) به دنیا آمد.

[۱] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۶۶.

[۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۲۳۹.

[۳] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۳، ص۱۴۸.

در جوانی در زمینه حدیث به کسب علم پرداخت.
ابتدا در محضر محدثان دمشق شاگردی کرد، سپس برای آموختن احادیث بیش‌تر به مصر

[۴] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۵۹.

[۵] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۷۶.

[۶] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۳۸.

و حجاز

[۷] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۳، ص۱۴۶.

سفر نمود و از محدثان آن دیار نیز بهره برد.
به علت استفاده از آن محدثان، خود نیز محدثی بزرگ گشت

[۸] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۲۳۹.

[۹] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۵۹.

[۱۰] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۷۶.

[۱۱] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۳۸.

و با احادیث پیامبراکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) و راویان موجود در اسناد روایات آشنایی پیدا کرد و بدین ترتیب از حافظان حدیث

[۱۲] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۳، ص۱۹۱.

[۱۳] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۶۵.

[۱۴] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۲۳۹.

[۱۵] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۵۹.

[۱۶] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۷۶.

[۱۷] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۳۸.

و از منتقدان این عرصه گردید.

[۱۸] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۳۸.

[۱۹] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۷۶.

2 – اساتید

ابوالحسن استادانی داشت که عبدالوهاب کلابی

[۲۰] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص