خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت اِبْن (مفردات‌قرآن)

فایل پاورپوینت فایل کامل و عالی پاورپوینت اِبْن (مفردات‌قرآن)؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اِبْن (مفردات‌قرآن) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 33 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اِبْن (مفردات‌قرآن):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اِبْن (مفردات‌قرآن) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل کامل و عالی پاورپوینت اِبْن (مفردات‌قرآن) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اِبْن (مفردات‌قرآن) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اِبْن (مفردات‌قرآن)، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت اِبْن (مفردات‌قرآن) :

منبع: اِبْن (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: اِبْنَ‌ (لغات‌قرآن)، اِبْن (مفردات‌نهج‌البلاغه)، إبْن (صرف و نحو).

اِبْن (به کسر الف و سکون باء) از واژگان قرآن کریم به معنای پسر است.
مشتقات اِبْن که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

بُنَیَ‌ (به ضم باء و فتح نون) به معنای پسرم؛
اَبْناءُ (به فتح الف و سکون باء) به معنای فرزندان؛
بَنُونَ‌ (به فتح باء) به معنای فرزندان است.

فهرست مندرجات

1 – معنای اِبْن
2 – کاربردها
2.۱ – ابْنَ‌ (آیه ۸۷ سوره بقره)
2.۲ – ابْنَ‌ (آیه ۱۷۷ سوره بقره)
2.۳ – ابْنُ‌ (آیه ۳۰ سوره توبه)
2.۳.۱ – نکته اول
2.۳.۲ – نکته دوم
2.۳.۳ – نکته سوّم
2.۴ – بُنَیَ‌ (آیه ۴۲ سوره هود)
2.۵ – اَبْناءُ (آیه ۱۸ سوره مائده)
2.۶ – بَنُونَ‌ (آیه ۸۸ سوره شعراء)
3 – پانویس
4 – منبع

1 – معنای اِبْن

اِبْن

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۲۳۳.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۴۷.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۶۵.

به معنای پسر است.
اصل آن بنو است.
به پسر از آن جهت ابن گویند که بنای پدر است.
خدا پدر را در ایجاد فرزند بَنَّا قرار داده است.
با عنایت نیز به کار می‌رود مثلا به مسافر گویند: ابن السبیل. ابن العلم، ابن اللیل و ابن البطن نیز گفته‌اند.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۴۷.

جمع ابن، ابناء و بنون است.

2 – کاربردها

به مواردی از اِبْن که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

2.۱ – ابْنَ‌ (آیه ۸۷ سوره بقره)

(وَ آتَیْنا عِیسَی‌ ابْنَ‌ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ)

[۵] بقره/سوره۲، آیه۸۷.

«به عیسی بن مریم آیات روشن دادیم»

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۴۸۹.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۳۱۱.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۴۹.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۰۷.

2.۲ – ابْنَ‌ (آیه ۱۷۷ سوره بقره)

(وَ الْیَتامی‌ وَ الْمَساکِینَ وَ ابْنَ‌ السَّبِیلِ)

[۱۰] بقره/سوره۲، آیه۱۷۷.

«و یتیمان و مسکینان و واماندگان در راه‌»

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۶۵۰.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۴۲۸.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۷۸.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۴۷۷.

ابن سبیل چنانکه اهل تفسیر گویند مسافری است که از خانواده و مال خود دستش کوتاه شده باشد. از ابن عباس، قتاده و ابن جبیر نقل شده که آن را میهمان گفته‌اند. چون در قرآن همه جا جز آیه ۳۶ سوره نساء

[۱۵] نساء/سوره۴، آیه۳۶.

در ردیف اهل زکوه و اهل انفاق شمرده شده است می‌دانیم که ابن سبیل؛ فقیر، اهل استحقاق و درمانده است.
علّت این تسمیه شاید آن باشد که چنین کسی جز سبیل معرّفی ندارد و فقط پسر راه بودنش را می‌دانیم و شاید آن باشد که چون از اهلش منقطع است گویی: سبیل، پدر و مادر اوست.

2.۳ – ابْنُ‌ (آیه ۳۰ سوره توبه)

(وَ قالَتِ الْیَهُودُ عُزَیْرٌ ابْنُ‌ اللَّهِ وَ قالَتِ النَّصاری‌ الْمَسِیحُ‌ ابْنُ‌ اللَّهِ ذلِکَ قَوْلُهُمْ بِاَفْواهِهِمْ یُضاهِؤُنَ قَوْلَ الَّذِینَ‌ کَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قاتَلَهُمُ اللَّهُ اَنَّی یُؤْفَکُونَ)

[۱۶] توبه/سوره۹، آیه۳۰.

(یهود گفتند: «عُزیر پسر خداست.» و نصارى گفتند: «مسیح پسر خداست.» این سخنى است که آن‌ها به زبان مى‌آورند، در حالى که همانند گفتار کافران پیشین و مشرکان است؛ خدا آنان را بکشد، چگونه از حق انحراف مى‌یابند!)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۹۱.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۳۲۳.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۲۴۳.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۷۰.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۶.

این آیه از سه جهت قابل دقّت است.

2.۳.۱ – نکته اول

عزیر است که یهود او را عزرا خواند، این کلمه به هنگام تعریب تغییر یافته چنانکه «یسوع» به «عیسی» و یوحنّا به «یحیی» تغییر یافته است، و عزرا همان است که دین یهود را تازه کرد و اسفار تورات را پس از آنکه در غائله بخت‌نصر از بین رفت، جمع کرد و نوشت و از کوروش پادشاه ایران اجازه خواست و بنی‌اسرائیل را به فلسطین باز گردانید و آن در حدود ۴۵۷ سال قبل از میلاد بود علی هذا در مقابل این خدمت او را پسر خدا خواندند.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۲۴۳.

2.۳.۲ – نکته دوم

ظاهر آن است که یهود عزیر را پسر حقیقی خدا می‌دانستند و به عنوان شرافت این سخن نمی‌گفتند! زیرا این مطلب در ردیف ابن اللَّه بودن عیسی آمده و عیسی را، نصاری پسر واقعی خدا می‌دانند.
به طور کلّی در باره عیسی گفته‌اند که او خدا، پسر خدا و یکی از سه خداست، قرآن می‌گوید:

(لَقَدْ کَفَرَ الَّذِینَ قالُوا اِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِیحُ‌ ابْنُ‌ مَرْیَمَ)

[۲۳] مائده/سوره۵، آیه۱۷.

[۲۴] مائده/سوره۵، آیه۷۲.

(کسانى که گفتند: «خداوند همان مسیح فرزند مریم است»، به یقین