خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت آبکار (کلارا)

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت آبکار (کلارا) :

منبع: کلارا آبکار

آبکار bkr، کلارا، از نگارگران معاصر ایران است.

فهرست مندرجات

1 – نسب
2 – تحصیلات
3 – کسب مهارت‌های هنری
4 – استخدام در وزارت فرهنگ
5 – دریافت درج استادی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
6 – آثار
7 – ویژگیهای آثار آبکار
8 – دیگر فعالیتهای آبکار
9 – شرکت در نمایشگاههای داخلی و خارجی
10 – اهداء آثار و خانه به سازمان میراث فرهنگی
11 – درگذشت
12 – مستندات مقاله
13 – پانویس
14 – منبع

1 – نسب

کلارا آبکار در ۱۲۹۴ ش/ ۱۹۱۵ م در تهران چشم به جهان گشود. خانواد او از ارمنیان جلفای اصفهان بودند.

[۱] اقبال، فرشید، مقدمه بر اثری چند از کلارا آبکار، ص ۱، تهران، ۱۳۷۹ ش.

[۲] دانشنام ایرانیان ارمنی، به کوشش ژانت. د. لازاریان، ص ۳۳۸، ( که سال تولد او را ۱۳۰۱ ق ذکر کرده است)، تهران، ۱۳۸۲ ش.

پرورش در خانواده‌ای فرهنگی و هنردوست، از آغاز کودکی، سبب گرایش وی به هنر نقاشی شد.

[۳] دانشنام ایرانیان ارمنی، به کوشش ژانت. د. لازاریان، ص ۳۳۸، تهران، ۱۳۸۲ ش.

[۴] بربریان، لیدا، «کلارا آبکـار»، ترجم هرمیک آقاکیان، پیمـان، ص ۱۸، تهران، ۱۳۷۵ ش، شم‌ ‌۲.

2 – تحصیلات

او تحصیـلات مقدماتی خود را در مدرس ارامن داوتیان که بعدها کوشش نام گرفت، آغاز کرد. استعداد هنری کلارا طی دوران تحصیل در دبیرستان با راهنماییهای مارکار قرابگیان، نقاش و شاعر ارمنی و از شاگردان کمال‌الملک، و همچنین آموزشهای هاکوب وارتانیان شکوفا شد. آبکار در ۱۳۱۴ ش/ ۱۹۳۵ م، به هنرستان نسوان (هنرستان دختران) وارد شد.

[۵] اقبال، فرشید، مقدمه بر اثری چند از کلارا آبکار، ص ۱، تهران، ۱۳۷۹ ش.

[۶] افتخاری، محمود،«نقشبند خیـال»، کتاب تهران، ص ۴۴۳، تهران، ۱۳۷۶ ش.

[۷] افتخاری، محمود، «گوشه‌نشین خلوت هنر»، فصلنام هنـر، ص ۱۵۵، تهران، ۱۳۶۸- ۱۳۶۹ ش، شم‌ ‌۱۸.

[۸] دانشنام ایرانیان ارمنی، به کوشش ژانت. د. لازاریان، ص ۳۳۸، تهران، ۱۳۸۲ ش.

ورود آبکار به هنرستان نسوان نقط عطف زندگی هنری او بود. این هنرستان که وابسته به مدرس صنایع قدیمه بود، در ۱۳۰۹ ش، به کوشش حسین طاهرزاد بهزاد تأسیس شده بود. آبکار در این هنرستان رشت نگارگری را به‌عنوان فعالیت اصلی خود برگزید و در آنجا به مدت ۳ سال تحصیل کرد. او در این مدت مبانی هنر نگارگری را نزد هادی تجویدی، سرپرست کارگاه نگارگری، و علی درودی، سرپرست کارگاه تذهیب این هنرستان فراگرفت.

[۹] افتخاری، محمود،«نقشبند خیـال»، کتاب تهران، ص ۴۴۳، تهران، ۱۳۷۶ ش.

[۱۰] وارتانیان، آیدا، «استاد کلارا آبکار»، پیمـان، ص ۲۰، تهران، ۱۳۷۵ ش، شم‌ ‌۲.

[۱۱] پاکباز، رویین، نقاشی ایران: از دیرباز تا امروز، ص۱۹۱، تهران، ۱۳۷۹ ش.

[۱۲] صدرنیا، معصومه، «تولد یک موزه»، پیمان، ص ۲، تهران، ۱۳۷۵ ش، شم‌ ‌۲.

3 – کسب مهارت‌های هنری

کلارا آبکار در ۱۳۱۷ ش، پس از به‌پایان‌رساندن دور سه‌سال هنرستان و اخذ دیپلم نگارگری، وارد هنرستان عالی هنرهای زیبا شد و تا ۱۳۲۰ ش، زیر نظر استادان نامداری چون علی کریمی، عبدالله باقری، محمدعلی زاویه، نصرت‌الله یوسفی، طاهر جوادزاده، نصرت‌علی کریمی و ابوطالب مقیمی تبریزی به کسب مهارت در رشت نگارگری و تذهیب پرداخت.

[۱۳] فرخ‌زاد، پوران، دانشنام زنان فرهنگ‌سـاز ایران و جهان، ج۱، ص۲۵، تهران، ۱۳۷۸ ش.

[۱۴] Keshmirshekan, H., Contemporary Iranian Art ,47, Beirut, 2013

گره‌سازی یا گره‌چینی را نزد حسین کاشی‌تراش فراگرفت و در این زمینه نیز آثار چشمگیری را به شیو استادش پدید آورد.

[۱۵] وارتانیان، آیدا، «استاد کلارا آبکار»، پیمـان، ص ۲۱-۲۲، تهران، ۱۳۷۵ ش، شم‌ ‌۲.

[۱۶] فرخ‌زاد، پوران، دانشنام زنان فرهنگ‌سـاز ایران و جهان، ج۱، ص۲۵-۲۶، تهران، ۱۳۷۸ ش.

[۱۷] افتخاری، محمود، «گوشه‌نشین خلوت هنر»، فصلنام هنـر، ص ۱۵۳، تهران، ۱۳۶۸- ۱۳۶۹ ش، شم‌ ‌۱۸.

[۱۸] بربریان، لیدا، «کلارا آبکـار»، ترجم هرمیک آقاکیان، پیمـان، ص ۱۷، تهران، ۱۳۷۵ ش، شم‌ ‌۲.

4 – استخدام در وزارت فرهنگ

آبکار پس از پایان تحصیلات در هنرستان عالی، کار خود را در وزارت فرهنگ و هنر آن زمان آغاز کرد و در ۱۳۲۰ ش، از سوی این وزارتخانه موفق به دریافت گواهی‌نام درج اول هنر نگارگری شد (فرخ‌زاد، ۱/ ۲۶). او در ۱۳۳۴ ش/ ۱۹۵۵ م، به‌عنوان هنرمند نگارگر در ادار هنرهای زیبای کشور مشغول فعالیت، و در ۱۳۳۷ ش، موفق به اخذ درج لیسانس نگارگری شد. آبکار در ۱۳۵۳ ش/ ۱۹۷۴ م، از مشاغل دولتی بازنشسته شد.

5 – دریافت درج استادی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

او همچنین در ۱۳۶۸ ش/ ۱۹۸۹ م، از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درج استادی (معادل دکتری هنر) در رشت نگارگری را دریافت کرد.

[۱۹] افتخاری، محمود، «گوشه‌نشین خلوت هنر»، فصلنام هنـر، ص ۱۵۵، تهران، ۱۳۶۸- ۱۳۶۹ ش، شم‌ ‌۱۸.

[۲۰] افتخاری، محمود،«نقشبند خیـال»، کتاب تهران، ص ۴۴۳، تهران، ۱۳۷۶ ش.

[۲۱] وارتانیان، آیدا، «استاد کلارا آبکار»، پیمـان، ص ۲۱، تهران، ۱۳۷۵ ش، شم‌ ‌۲.

[۲۲] اقبال، فرشید، مقدمه بر اثری چند از کلارا آبکار، ص ۲،(که سال بازنشسته‌شدن آبکار را ۱۳۵۶ ش آورده است.) تهران، ۱۳۷۹ ش.

6 – آثار

آثار آبکار نخستین‌بار در ۱۳۶۷ ش، در موزه هنرهای ملی ایران برای عموم به معرض نمـایش گذاشته شد (نک‌ : دنبال مقاله). این آثار که شمار آنها به ۶۵ می‌رسید، دربرگیرند مجموعه‌ای از تابلوهای نگارگری، تذهیب، تشعیر، نقشهای گره‌چینی، و همچنین آثار زیرلاکی و روغنی بود.

[۲۳] افتخاری، محمود،«نقشبند خیـال»، کتاب تهران، ص ۴۴۲، تهران، ۱۳۷۶ ش.

[۲۴] صدرنیا، معصومه، «تولد یک موزه»، پیمان، ص ۳۸، تهران، ۱۳۷۵ ش، شم‌ ‌۲.

این آثار که برخی از آنها بر روی عاج، برخی دیگر بر روی بوم و مقوا، و شماری نیز بر روی جلد آلبوم اجرا شده‌، مبین شیوه‌ای کاملاً متمایز در فضای نگارگری ایرانی است.

7 – ویژگیهای آثار آبکار

آبکار با بهره‌جستن از موازین و قالبهای کهن و اصیل نقاشی ایرانی، آثاری با ویژگیهای آثار برجست نگارگریهای سده‌های میانی ایرانی خلق کرده، و با تسلط فوق‌العاده‌ای، به بازآفرینی آثار شاخص نقاشان مکتب هرات (یا تیموری) پرداخته، و به‌ویژه به مکتب نگارگری صفـوی ــ ازجمله، روح‌الله میـرک خراسـانی معروف به آقـا میرک و سلطان ‌محمد ــ نظر داشته است؛ تابلوهـای انوشیروان و بزرگمهر، شکار بهرام گور، و پیرزن و سلطان سنجرــ که حـاشی آن بـا تذهیبی به شیو مکتب هرات مزین شده است ــ از جمل این آثارند.
آبکار در دیگر آثار خود با حفظ شیوه‌های نگارگری دور صفوی و به‌کارگیری تمامی تکنیکهای فنی و تجربی آن، و نیز بهره‌گیری از مفاهیم عرفانی ادبیات فارسی دست به آفرینش آثاری زده است که از‌آن‌میان می‌توان به تابلوهای یوسف و زلیخا، و شیخ صنعان و دختر ترسا اشاره کرد. حاشی این آثار عمدتاً با نقوش بسیار ظریف قلم‌گیری، و به شیو تشعیر آراسته شده است.
از دیگر ویژگیهای آثار آبکار، وجود خطوط روان و موزون و موسیقایی‌بودن آنهاست.

[۲۵] افتخاری، محمود، «گوشه‌نشین خلوت هنر»، فصلنام هنـر، ص ۱۵۷،تهران، ۱۳۶۸- ۱۳۶۹ ش، شم‌ ‌۱۸.

[۲۶] دانشنام ایرانیان ارمنی، به کوشش ژانت. د. لازاریان، ص ۳۳۸- ۳۳۹، تهران، ۱۳۸۲ ش.

[۲۷] پاکباز، رویین، نقاشی ایران: از دیرباز تا امروز، ص ۱۹۱،تهران، ۱۳۷۹ ش.

آثار نگارگری آبکار دارای طراحی و فضاسازی ویژه‌ای است و رنگهای سنتی در آنها بسیار به کار گرفته شده‌اند. در آثار او پرسپکتیو مقامی و گاهی