خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت اِعراب حکمت ۱

ارائه‌ی فایل کامل و عالی پاورپوینت اِعراب حکمت ۱ – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اِعراب حکمت ۱ شامل 25 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اِعراب حکمت ۱:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اِعراب حکمت ۱ به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل کامل و عالی پاورپوینت اِعراب حکمت ۱ به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل کامل و عالی پاورپوینت اِعراب حکمت ۱ با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اِعراب حکمت ۱ با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل کامل و عالی پاورپوینت اِعراب حکمت ۱ با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت اِعراب حکمت ۱ را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت اِعراب حکمت ۱ :

««حکمت قبل

حکمت بعد»»

فهرست

گزارش خطا

نام:

شماره موبایل :

متن پیام

ارسال

حکمت ۱

اُسْلُوبُ مُوَاجَهَهِ الْفِتَنِ؛
«اسلوب مواجهه با فتنه‌ها»

قَالَ (عَلَیْهِ‌اَلسَّلَامُ‌):
«امام (علیه‌السلام) فرمود:»

«کُنْ فِی اَلْفِتْنَهِ‌ کَابْنِ اَللَّبُونِ‌»۱
«کُنْ‌»:

فِعْلُ أَمْرٍ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ الظَّاهِرِ، وَ اسْمُهُ ضَمِیرٌ مُسْتَتِرٌ فِیهِ وُجُوبًا تَقْدِیرُهُ: أَنْتَ؛

«فعل امر مبنی بر سکون ظاهری، و فاعل آن ضمیر مستتر وجوبی با تقدیر: أنتَ است»

«فِی»:

حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛

«حرف جر مبنی بر سکون که محلی از اعراب ندارد»

«الْفِتْنَهِ‌»:

اِسْمٌ مَجْرُورٌ وَ عَلَامَهُ جَرِّهِ الْکَسْرَهُ الظَّاهِرَهُ؛

«اسم مجرور و علامت جر آن کسره ظاهری است»

وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِحَالٍ

[۱] فِی الْفِتْنَهِ: ظَرْفٌ مُسْتَقِرٌّ حَالٌ عَنِ الضَّمِیرِ الْمُسْتَتِرِ فِی کَلِمَهِ (کُنْ).

مَحْذُوفٍ؛

«و جار و مجرور متعلق به حال

[۲] فی الفتنه: ظرف مستقر و حال برای ضمیر مستتر در کلمه (کن) است.

محذوف هستند»

«کَابْنِ‌»:

الْکَافُ: حَرْفُ جَرٍّ وَ تَشْبِیهٍ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛

«”””الکاف””””: حرف جر و تشبیه مبنی بر فتح که محلی از اعراب ندارد»

ابْنِ‌: اِسْمٌ مَجْرُورٌ وَ عَلَامَهُ جَرِّهِ الْکَسْرَهُ الظَّاهِرَهُ، وَ هُوَ مُضَافٌ؛

«ابن: اسم مجرور و علامت جر آن کسره ظاهری است، و آن مضاف است»

«اللَّبُونِ‌»:

مُضَافٌ إِلَیْهِ مَجْرُورٌ وَ عَلَامَهُ جَرِّهِ الْکَسْرَهُ الظَّاهِرَهُ عَلَى آخِرِهِ؛

«مضاف‌الیه مجرور و علامت جر آن کسره ظاهری در آخر آن است»

وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِخَبَرِ «کُنْ‌» مَحْذُوفٍ؛

«و جار و مجرور متعلق به خبرِ «کُنْ‌» محذوف هستند»

وَ الْجُمْلَهُ مَقُولُ الْقَوْلِ؛

«و جمله مقول قول است.»

«لاَ ظَهْرٌ فَیُرْکَبَ»۲
«لا»:

حَرْفُ نَفْیٍ

[۳] کَلِمَهُ (لاَ) حِجَازِیَّهٌ مُشَبَّهَهٌ بِ‌ (لَیْسَ)، وَ یَجُوزُ أَنْ تَکُونَ تَمِیمِیَّهً لِمُجَرَّدِ النَّفْیِ، فَیَکُونَ الْاِسْمُ بَعْدَهَا مُبْتَدَأً، وَ خَبَرُهُ مَحْذُوفٌ.

مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛

«حرف نفی

[۴] کلمه (لا) حجازیه و شبیه به (لیس) است، و جایز است که تمیمیه و فقط برای نفی باشد، در این صورت اسم بعد از آن مبتدا و خبرش محذوف است.

مبنی بر سکون که محلی از اعراب ندارد»

«ظَهْرٌ»:

اِسْمُ «لا» مَرْفُوعٌ وَ عَلَامَهُ رَفْعِهِ الضَّمَّهُ الظَّاهِرَهُ، وَ الثَّانِیَهُ لِلتَّنْوِینِ؛

«اسمِ «لا» مرفوع و علامت رفع آن ضمه ظاهری است، و (ضمه) دوم برای تنوین است»

وَ خَبَرُهَا مَحْذُوفٌ وَ هُوَ (لَهُ)، وَ قِیلَ: مَوْجُودًا؛

«و خبر آن محذوف و تقدیر آن (له) است، و گفته شده: موجوداً (خبر محذوف است)»

وَ الْجُمْلَهُ حَالِیَّهٌ مِنْ «ابْنِ اللَّبُونِ‌»

[۵] فَیَتَعَیَّنُ أَنْ یَکُونَ الْخَبَرُ الْمَحْذُوفُ (لَهُ) لِیَرْبُطَهَا بِهِ.

؛

«و جمله حالیه از «ابْنِ اللَّبُونِ‌»

[۶] پس لازم می‌آید که خبر محذوف (له) باشد تا آن را به آن مرتبط کند.

است.»

«فَیُرْکَبَ‌»:

الْفَاءُ: سَبَبِیَّهٌ

[۷] أَوِ الْفَاءُ لِلتَّفْرِیعِ.

؛

«”””الفاء””””: سببیه

[۸] یا فاء برای تفریع است.

است»

یُرْکَبَ‌: فِعْلٌ مُضَارِعٌ لِلْمَجْهُولِ مَنْصُوبٌ

[۹] وَ یُمْکِنُ أَنْ یَکُونَ (یُرْکَبُ) مَرْفُوعٌ عَلَى الْأَصْلِ عَلَى صِیغَهِ الْمَبْنَى لِلْمَفْعُولِ، وَ قَالَ ابْنُ أَبِی الْحَدِیدِ: مَنْصُوبٌ فِی جَوَابِ النَّفْیِ، وَ مَا اعْتَمَدْنَاهُ هُوَ النَّصْبُ، وَ التَّقْدِیرُ: إِنْ کُنْتَ کَذَلِکَ تُرْکَبُ، فَلَمَّا دَخَلَتِ الْفَاءُ الَّتِی هِیَ لِلْجَزَاءِ نُصِبَ الْفِعْلُ ب