خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت اَصْبَحَ (مفردات‌قرآن)

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت اَصْبَحَ (مفردات‌قرآن) :

منبع: اَصْبَحَ (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: اَصْبَحْتُمْ (لغات‌قرآن)، اَصْبَحَ (صرف و نحو).

اَصْبَح (به فتح الف، سکون صاد و فتح باء) از واژگان قرآن کریم از افعال مقاربه به معنای صار و گردید است.
مشتقات اَصْبَح که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

تُصْبِحُونَ‌ (به ضم تاء، سکون صاد و کسر باء) به معنای آن‌گاه که صبح می‌کند؛

مُصْبِحِینَ‌ (به ضم میم، سکون صاد و کسر باء) به معنای صبحگاهان؛

بِمَصابِیحَ‌ (به کسر باء، فتح میم و کسر باء دوم) به معنای چراغ‌ها است.

فهرست مندرجات

1 – معنای اَصْبَح
2 – کاربردها
2.۱ – فَاَصْبَحَ‌ (آیه ۳۰ سوره مائده)
2.۲ – فَاَصْبَحَ‌ (آیه ۴۵ سوره کهف)
2.۳ – تُصْبِحُونَ‌ (آیه ۱۷ سوره روم)
2.۴ – مُصْبِحِینَ‌ (آیه ۱۷ سوره قلم)
2.۵ – بِمَصابِیحَ‌ (آیه ۵ سوره ملک)
2.۶ – بِمَصابِیحَ‌ (آیه ۱۲ سوره فصلت)
3 – پانویس
4 – منبع

1 – معنای اَصْبَح

اَصْبَح

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۰۵.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۳۸۲.

از افعال مقاربه، به معنی صار (گردید) است.

2 – کاربردها

به مواردی از اَصْبَح که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

2.۱ – فَاَصْبَحَ‌ (آیه ۳۰ سوره مائده)

(فَقَتَلَهُ‌ فَاَصْبَحَ‌ مِنَ الْخاسِرِینَ)

[۳] مائده/سوره۵، آیه۳۰.

«او را کشت و از زیانکاران گردید.»

[۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۴۹۸.

[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۳۰۶.

[۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۶.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۱۸.

2.۲ – فَاَصْبَحَ‌ (آیه ۴۵ سوره کهف)

(فَاَصْبَحَ‌ هَشِیماً تَذْرُوهُ الرِّیاحُ)

[۸] کهف/سوره۱۸، آیه۴۵.

(امّا بعد از مدتى مى‌خشکد؛ به گونه‌اى که بادها آن را به هر سو پراکنده مى‌کند.)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۹۸.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۴۲.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۱۸.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۷۲.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۳۱.

تمام موارد این صیغه در قرآن به معنی صار و گردیدن است، مگر بعضی از قبیل‌ آیات ذیل:

2.۳ – تُصْبِحُونَ‌ (آیه ۱۷ سوره روم)

(حِینَ تُمْسُونَ وَ حِینَ‌ تُصْبِحُونَ‌ )

[۱۴] روم/سوره۳۰، آیه۱۷.

(ه