خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسین احمد بن فارس بن زکریا بن حبیب قزوینی رازی زهراوی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسین احمد بن فارس بن زکریا بن حبیب قزوینی رازی زهراوی :

۱
ولادت۲
تحصیلات۳
مذهب۴
آثار۴.۱
الف – چاپى:۴.۲
ب – خطى:۴.۳
ج آثار یافت نشده:۵
پانویس۶
منابع مقاله۷
وابسته‌ها

ابن فارس، احمد بن فارس

نام
ابن فارس، احمد بن فارس

نام‌های دیگر

ابن فارس، ابوالحسین احمد

اب‍ن ف‍ارس‌، ابوالحسین اح‍م‍د ب‍ن ف‍ارس

اب‍ن ف‍ارس ال‍ق‍زوی‍ن‍ی‌، اح‍م‍د ب‍ن ف‍ارس

رازی، احمد بن فارس

ابوالحسن احمد بن فارس بن زکریا

نام پدر

فارس

متولد

سده ۴

محل تولد

قزوین

رحلت

395ق

اساتید

زکریا بن فارس، ابوسعید سیرافی،

برخی آثار

معجم مقاییس اللغه

کد مؤلف

AUTHORCODE00339AUTHORCODE

ابوالحسین احمد بن فارس بن زکریا بن حبیب قزوینی رازی زهراوی (۳۲۹- ۳۹۵ق)، معروف به ابن فارس، نحوى، لغوى، ادیب، شاعر و یکى از چهره‌هاى درخشان ادب عربى در سده‌ى ۴ق

ولادت

سال و محل تولد او به درستى روشن نیست؛ اما ظاهراً در یکى از روستاهاى قزوین به دنیا آمده است. نخستین آگاهى ما درباره‌ى زندگى او از آغاز تحصیلات اوست. وى در قزوین نزد پدرش زکریا بن فارس که فقیهى شافعى مذهب و دانشمندى اهل لغت و ادب بود، دانش آموخت و چندى بعد از ایشان کتاب اصلاح المنطق ابن سکّیت را روایت کرد. در موارد دیگرى نیز از پدر خود روایت کرده است.

تحصیلات

وى از آغاز تشنه‌ى آموختن بود و چنانکه پیداست، در این راه از هیچ کوششى فروگذار نکرد. آوازه‌ى هر استادى را در هرجا که شنید، به سوى وى شتافت؛ در قزوین، همدان، زنجان، میانه، اصفهان و بغداد به تحصیل پرداخت و استادان بسیار دید، به گونه‌اى که اکنون نام بیش از ۳۰ تن از استادان او در دست است که معروف‌ترین آنها اینانند:

ابوالفضل محمد بن عمید، على بن ابراهیم بن سلمه‌ى قطان، ابوالقاسم سلیمان ابن احمد بن ایوب طبرانى، ابوسعید سیرافى و گروهى دیگر.

چند تن از چهره‌هاى بزرگ ادبى و سیاسى در سده‌ى ۴ق از شاگردان او بوده‌اند. نخستین آنها بدیع الزمان همدانى پایه‌گذار فن مقامه‌نویسى است که گفته‌اند، این فن را از وى آموخت، صاحب بن عباد وزیر دانشمند و ادب دوست دیلمیان از دیگر شاگردان او بود، ابوالفتح ابن عمید، فرزند ابوالفضل ابن عمید که جانشین پدر در مقام وزارت شد، ابوطالب مجدالدوله. زهیر عبدالمحسن سلطان فهرستى نسبتاً جامع از شاگردان وى فراهم آورده است.

برخى از جنبه‌هاى شخصیت ابن فارس نیز قابل تأمل است، وى به امور دنیا سخت بى‌اعتنا بود و به همین سبب همواره از رفتار هم روزگاران خویش شکوه داشت و چندان بخشنده بود که گاه حتى جامه و فرش خانه‌ى خویش را به نیازمندان مى‌بخشید. ابن انبارى داستان جالبى در این باره نقل کرده است.

همه‌ى شهرت ابن فارس مرهون تألیفات او در زمینه‌ى لغت است؛ اما ثعالبى او را داراى ذوق شاعرانه نیز دانسته و ابن خلکان از اشعار فراوان و زیباى وى یاد کرده و یاقوت ۱۲ قطعه از سروده‌هاى او را شامل ۴۵ بیت آورده است. برخى از سروده‌هاى او نیز به عنوان ضرب‌المثل در نوشته‌هاى غیر ادبى نقل شده است.

مذهب

درباره‌ى مذهب ابن فارس نیز چون بسیارى دیگر از مشاهیر اختلاف است. گفته‌اند که وى شافعى بود؛ اما پس از اقامت در رى به مذهب مالک درآمد. توجیه خود وى در باب این تغییر مذهب قابل تأمل است: چون در رى هیچ کس را پیرو مالک ندیدم، غیرتم به جوش