خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالمحاسن مفضل بن محمد معرّی تنوخی بصری

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالمحاسن مفضل بن محمد معرّی تنوخی بصری :

منبع: مفضل بن محمد معرّی

مفضل بن محمد معرّی (بعد ۳۷۰ ـ ۴۴۲ هـ.ق) فقیه، محدث، نحوی و ادیب حنفی مذهب بود.
او برای تحصیل و روایت حدیث به بغداد، سامرا و دمشق سفر کرد و شاگردانی چون ابوالقاسم نسیب داشت.
ایشان از حسن بن محمد فحّام، ابوعمر بن مهدی و دیگران حدیث شنید.
وی در قضاوت دمشق و بعلبک فعال بود و برخی وی را معتزلی یا شیعه دانسته‌اند.
آثار مهمش شامل اخبار النحاه، التنبیه و اللباب است.
وفات ایشان را سال‌های مختلفی از جمله ۴۴۲ (هجری قمری)، ۴۴۳ (هجری قمری) و حتی ۴۰۳ (هجری قمری) ذکر کرده‌اند.

فهرست مندرجات

1 – معرفی مفضل بن محمد معرّی
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – مذهب
5 – آثار
6 – وفات
7 – پانویس
8 – منبع

1 – معرفی مفضل بن محمد معرّی

ابوالمحاسن مفضل بن محمد بن مشعر معرّی تنوخی بصری

[۱] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۰، ص۹۱.

[۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۷۱۰.

[۳] ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم فی طبقات الحنفیه، ج۲، ص۱۰۶.

[۴] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۳۱۵.

[۵] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۸۰.

[۶] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۲۹۷.

[۷] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره فی ملوک مصر و القاهره، ج۵، ص۵۲.

[۸] قرشی، عبدالقادر بن محمد، الجواهر المضیه فی طبقات الحنفیه، ج۲، ص۱۷۹.

[۹] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۶، ص۸۲.

[۱۰] ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۴، ص۱۷۱.

[۱۱] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص ۱۱۰۷.

[۱۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۲۵، ص۱۹۲.

[۱۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۲۰۱.

بعد از سال ۳۷۰ (هجری قمری)

[۱۴] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۰، ص۹۲.

[۱۵] ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم فی طبقات الحنفیه، ج۲، ص۱۰۷.

[۱۶] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۳۱۵.

[۱۷] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۲۵، ص۱۹۲.

در معره النعمان (شهری نزدیک حلب) متولد شد.

[۱۸] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۷۱۰.

[۱۹] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۳۱۵.

[۲۰] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۸۰.

[۲۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۲۵، ص۱۹۲.

او استاد در قرائت، محدث، از فقهای حنفی مذهب،

[۲۲] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۰، ص۹۱.

[۲۳] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۷۱۰.

[۲۴] ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم فی طبقات الحنفیه، ج۲، ص۱۰۶.

[۲۵] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۳۱۵.

[۲۶] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره فی ملوک مصر و القاهره، ج۵، ص۵۲.

[۲۷] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۲۵، ص۱۹۲.

ادیب و نحوی بود.

[۲۸] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۷۱۰.

[۲۹] ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم فی طبقات الحنفیه، ج۲، ص۱۰۶.

[۳۰] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۳۱۵.

[۳۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۸۰.

[۳۲] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۲۹۷.

[۳۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۲۰۱.

وی برای فراگیری علوم و بیان حدیث، به بغداد، سرمن رای و دمشق سفر کرده است.

[۳۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۷۱۰.

[۳۵] ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم فی طبقات الحنفیه، ج۲، ص۱۰۷.

[۳۶] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۳۱۵.

[۳۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۸۰.

[۳۸] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۲۹۷.

ایشان قضاوت دمشق

[۳۹] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۰، ص۹۱.

[۴۰] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۷۱۰.

[۴۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۸۰.

[۴۲] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۲۹۷.

[۴۳] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۲۵، ص۱۹۲.

و بعلبک

[۴۴] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۰، ص۹۱.

[۴۵] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۷۱۰.

[۴۶] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۳۱۶.

[۴۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۸۰.

[۴۸] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۲۹۷.

[۴۹] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره فی ملوک مصر و القاهره، ج۵، ص۵۲.

[۵۰] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۲۵، ص۱۹۲.

را به عهده داشت.

[۵۱] ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم فی طبقات الحنفیه، ج۲، ص۱۰۶.

[۵۲] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۶، ص۸۲.

[۵۳] ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۴، ص۱۷۱.

2 – اساتید

ابوالمحاسن از ابومحمد حسن بن محمد فحّام،

[۵۴] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۰، ص۹۱.

ابوعمر بن مهدی

[۵۵] ابن عساکر، علی بن حسن،