خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالعلاء تنوخی

با فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالعلاء تنوخی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالعلاء تنوخی شامل 35 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالعلاء تنوخی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالعلاء تنوخی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالعلاء تنوخی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالعلاء تنوخی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالعلاء تنوخی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالعلاء تنوخی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالعلاء تنوخی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالعلاء تنوخی :

منبع: احمد بن عبدالله معرّی

احمد بن عبدالله معرّی (۳۶۳-۴۴۹ هـ.ق) شاعر، ادیب و لغت‌شناس برجسته، در معره‌النعمان متولد شد و از کودکی نابینا شد.
او در بغداد و طرابلس تحصیل کرد و پس از بازگشت به زادگاهش به تدریس و تألیف پرداخت.
ایشان که به نبوغ ادبی و حافظه قوی شهرت داشت، آثار ارزشمندی از جمله لزوم مالایلزم و رساله الغفران را نگاشت.
او به دلیل برخی دیدگاه‌هایش متهم به الحاد شد و در ۴۴۹ (هجری قمری) درگذشت.

فهرست مندرجات

1 – معرفی احمد بن عبدالله معرّی
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – اعتقادات
5 – سفرها
6 – آثار
7 – وفات
8 – پانویس
9 – منبع

1 – معرفی احمد بن عبدالله معرّی

ابوالعلاء احمد بن عبداللّه بن سلیمان تنوخی معرّی در بیست و هفتم ربیع الاول سال ۳۶۳ (هجری قمری)

[۱] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۴، ص۴۶۴.

[۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۸، ص۳۰۰.

[۳] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ص۱۱۳.

[۴] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۷۶.

[۵] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۰۰.

[۶] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۸، ص۱۵۰.

[۷] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۴۶.

[۸] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۷۲.

[۹] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء، ص۲۵۸.

[۱۰] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۲۲۵.

در معره النعمان ـ شهری قدیمی از توابع حمص بین حلب و حماه در سوریه ـ متولد شد.

[۱۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ص۲۹۵.

[۱۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۸، ص۳۰۰.

[۱۳] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ص۱۱۳.

[۱۴] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۴۷.

[۱۵] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۲۲۵.

او شاعری ظریف طبع،

[۱۶] ثعالبی نیشابوری، عبدالملک، تتمه یتیمه الدهر، ص۱۶.

تیزهوش و از حافظه‌ای عجیب برخوردار بود.

[۱۷] صفدی، خلیل بن ایبک، نکت الهمیان، ص۷۸.

که از یازده سالگی شعر می‌گفت،

[۱۸] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۶، ص۲۲.

[۱۹] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ص۱۱۴.

[۲۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۰۱.

[۲۱] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۴۷.

[۲۲] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۷۲.

[۲۳] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء، ص۲۵۸.

دارای اشعاری زیبا، ادبیاتی بی‌نظیر، عالم به لغت و فصیح بود.

[۲۴] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۴، ص۴۶۳.

[۲۵] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۸، ص۱۵۰.

[۲۶] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء، ص۲۵۸.

[۲۷] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۲۲۵.

ایشان در کودکی براثر مرض آبله، بینایی خود را از دست داد.

[۲۸] ابن عدیم، عمر بن احمد، بغیه الطلب، ج۲، ص۸۸۹.

[۲۹] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۰۰.

[۳۰] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۷۶.

[۳۱] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۹۴.

[۳۲] باخرزی، علی بن حسن، دمیه القصر، ص۱۵۷.

[۳۳] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۴۷.

[۳۴] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۷۲.

[۳۵] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء، ص۲۵۸.

[۳۶] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۲۲۵.

2 – اساتید

ابوالعلاء ادبیات و لغت را نزد پدرش و محمد بن عبداللّه بن سعد نحوی و بنی کوثر و شاگردان ابن خالویه آموخت.

[۳۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۲۵.

[۳۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ص۱۱۳.

[۳۹] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۰۰.

[۴۰] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۴۶.

[۴۱] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۷۶.

همچنین حدیث را نیز نزد پدر، جد و برادر خود ابوالمجد و چند تن دیگر فرا گرفت.

[۴۲] مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی، دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج ۶، ص۱۰.

او در سال ۳۹۹ (هجری قمری) وارد بغداد شد و ابوالقاسم تنوخی دیوان شعرش را نزد او قرائت کرد.

[۴۳] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۴، ص۴۶۳.

[۴۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ص۱۱۴.

[۴۵] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۷۶.

[۴۶] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۰۱.

[۴۷] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۴۷.

[۴۸] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۷۳.

[۴۹] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء، ص۲۵۸.

[۵۰] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۲۲۵.

3 – شاگردان

بزرگانی همچون ابوالقاسم علی بن محسن تنوخی، ابوالخطاب علاء بن حزم اندلسی، ابوزکریا یحیی بن علی خطیب تبریزی و دیگران از احمد بهره برده‌اند.

[۵۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ص۱۱۳.

[۵۲] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۴۶.

[۵۳] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۷۶.

[۵۴] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء، ص۲۵۸.

[۵۵] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۲۲۵.