خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسن علی بن یوسف جوینی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسن علی بن یوسف جوینی :

منبع: علی بن یوسف جوینی

علی بن یوسف جوینی (م ۴۶۳ هـ.ق) از اهالی جوین نیشابور و عموی امام الحرمین بود.
او برای تحصیل به خراسان، عراق، حجاز و مصر سفر کرد.
وی مدت زیادی در مکه به جمع‌آوری حدیث پرداخت و به همین دلیل به شیخ الحجاز مشهور شد.
او از فقهای شافعی و صوفی خوش مشربی بود که شاگردان زیادی تربیت کرد.
وی کتابی به نام السلوه در تصوف از خود به جای گذاشت.
جوینی در سال ۴۶۳ (هجری قمری) در نیشابور درگذشت.

فهرست مندرجات

1 – معرفی علی بن یوسف جوینی
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – آثار
5 – وفات
6 – پانویس
7 – منبع

1 – معرفی علی بن یوسف جوینی

ابوالحسن علی بن یوسف بن عبداللّه بن یوسف جوینی مشهور به شیخ الحجاز

[۱] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۳۱۵.

[۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۱، ص۱۲۴.

[۳] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۷.

[۴] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۶۹۱.

[۵] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۴۲.

[۶] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۳، ص۴۳۰.

[۷] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۱۸، ص۱۹۱.

از اهالی جُوین در حوالی نیشابور

[۸] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۳۱۵.

و عموی ابوالمعالی جوینی امام الحرمین بود.

[۹] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۲، ص۱۹۳.

[۱۰] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۳۱۵.

[۱۱] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۱، ص۱۲۴.

[۱۲] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۶۹۱.

[۱۳] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۹۹۹.

[۱۴] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۵، ص۲۹۵.

[۱۵] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۱۸، ص۱۹۱.

او برای کسب دانش به سرزمین‌های گوناگونی سفر کرد.
عبدالغافر فارسی می‌نویسد وی به خراسان، عراق، حجاز و مصر سفر کرد.
در مکه مدت درازی اقامت نمود و به جمع‌آوری و املای حدیث پرداخت و در مسجد مطرز مکه حلقه تدریس برپا ساخت و از همین زمان بود که به شیخ الحجاز شهرت یافت.

[۱۶] صیرفینی، ابراهیم بن محمد، المنتخب من کتاب السیاق، ج۱، ص۴۲۰.

ابوسعد سمعانی، وی را از صوفیان

[۱۷] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۴۲.

خوش‌مشرب و فاضل

[۱۸] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۳۱۵.

خوانده که در دانش حدیث پرتلاش بود.

[۱۹] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۵، ص۲۹۵.

[۲۰] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۳، ص۴۳۰.

سبکی، او را در زمره فقهای

[۲۱] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۱، ص۳۱۵.

شافعی

[۲۲] بغدا