خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسن محمد بن محمد حسینی علوی بغدادی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسن محمد بن محمد حسینی علوی بغدادی :

منبع: محمد بن محمد عبیدلی

محمد بن محمد عبیدلی (۳۳۸ ـ ۴۳۷ هـ.ق) از دانشمندان بزرگ امامیه و استاد علم انساب بود.
که نسبش به عبیدالله أعرج، از نوادگان امام سجاد (علیه‌السلام) می‌رسید.
او به سفر به شهرهای مختلف، از جمله دمشق و مصر پرداخت و از شیخ مفید و دیگر علما بهره برد.
تألیفات مهم او شامل تهذیب الانساب و نهایه الأعقاب است که به عنوان منابع معتبر در علم نسب شناخته می‌شوند.
در مورد تاریخ درگذشت او، سال‌های ۴۳۵، ۴۳۶ و ۴۳۷ (هجری قمری) ذکر شده است.

فهرست مندرجات

1 – معرفی محمد بن محمد عبیدلی
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – آثار
5 – وفات
6 – پانویس
7 – منبع

1 – معرفی محمد بن محمد عبیدلی

ابوالحسن محمد بن محمد بن علی حسینی علوی بغدادی معروف به شیخ الشرف عبیدلی و ابن ابی‌جعفر

[۱] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۱، ص۲۴۶.

[۲] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۱.

[۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۴، ص۵۰۸.

[۴] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۷.

[۵] شیرازی، سید علی‌خان، الدرجات الرفیعه، ص۴۸۰.

[۶] ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۴، ص۳۰.

[۷] قاضی مروزی، اسماعیل بن حسین، الفخری فی انساب الطالبیین، ص۶۶.

[۸] فخر رازی، محمد بن عمر، الشجره المبارکه، ص۱۷۱.

از دانشمندان بزرگ امامیه در علم نسب، ادیب و شاعر بود.

[۹] قاضی مروزی، اسماعیل بن حسین، الفخری فی انساب الطالبیین، ص۶۶.

[۱۰] فخر رازی، محمد بن عمر، الشجره المبارکه، ص۱۷۰.

[۱۱] شیرازی، سید علی‌خان، الدرجات الرفیعه، ص۴۸۱.

وی در سال ۳۳۸ (هجری قمری) به دنیا آمد.

[۱۲] عبیدلی، محمد بن محمد، تهذیب الانساب، ص۲۲۲.

[۱۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۴۱.

چون نسبش به عبیداللّه أعرج، از نوادگان امام سجاد (علیه‌السلام) می‌رسد، به عبیدلی معروف شد.

[۱۴] ابن عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب، ص۵۳.

[۱۵] شیرازی، سید علی‌خان، الدرجات الرفیعه، ص۴۸۰.

[۱۶] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۷.

[۱۷] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۴، ص۵۰۸.

در بعضی منابع عبیدی ذکر شده است،

[۱۸] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۱.

که تصحیفی از عبیدلی است.
همچنین از این نظر که یگانه در علم انساب و امام در این علم بود، به شیخ الشرف ملقب گردید.

[۱۹] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ص۱۰۹.

[۲۰] فخر رازی، محمد بن عمر، الشجره المبارکه، ص۱۷۰.

[۲۱] قاضی مروزی، اسماعیل بن حسین، الفخری فی انساب الطالبیین، ص۶۶.

[۲۲] شیرازی، سید علی‌خان، الدرجات الرفیعه، ص۴۸۱.

[۲۳] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۹، ص۴۰۷.

[۲۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۱.

[۲۵] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۱، ص۲۴۶.

پدرش ابوجعفر به صاحب صندوق مقلب است که چون مدت بیست سال متولی تقسیم اموال در بین علویین و همچنین متولی بازکردن در صندوق‌ها و ضریح‌های واقع بر روی قبور علویین بوده، او را صاحب صندوق می‌گفتند.

[۲۶] عبیدلی، محمد بن محمد، تهذیب الانساب، صص۱۲ و ۲۲۲.

[۲۷] قاضی مروزی، اسماعیل بن حسین، الفخری فی انساب الطالبیین، ص۶۷.

در بعضی منابع این لقب به اشتباه برای ابوالحسن عبیدلی ذکر شده است.

[۲۸] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۴، ص۱۰۶.

[۲۹] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۲، ص۹۰.

عبیدلی در طلب علم و نشر آن به مناطق گوناگون از جمله دمشق، مصر، طبریه و موصل مسافرت کرد و در نهایت به بغداد بازگشت.

[۳۰] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۵۵، ص۲۱۰.

[۳۱] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۱، ص۲۴۶.

2 – اساتید

ابوالحسن از شاگردان شیخ مفید بود.
وی از ابوالفرج اصفهانی، ابوبکر احمد بن فضل ربعی ملقب به سندانه، ابوعمر بن حیویه، محمد بن عمران مرزبانی، پدرش ابوجعفر،

[۳۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۴۱.

جد مادری‌اش احمد بن علی بن ابراهیم جوانی،

[۳۳] علوی عمری، سیدابوالحسن، المجدی فی الانساب، ص۱۹۷.

دایی‌اش ابوهاشم حسین بن احمد جوانی،

[۳۴] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۵، ص۴۱۷.

ابونصر بخاری نسّابه،

[۳۵] علوی عمری، سیدابوالحسن، المجدی فی الانساب، ص۱۴.

ابومحمد حسن بن محمد‌ بن یحیی معروف به ابن اخی طاهر (م ۳۵۸ هـ.ق) و برخی دیگر روایت کرده است.

[۳۶] ابن عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب، ص۳۶۶.

[۳۷] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۴، ص۵۰۸.

3 – شاگردان

از شیخ الشرف عبیدلی شخصیت‌های بزرگ شیعه نیز مانند سید رضی و سید مرتضی بهره بردند.

[۳۸] ابن عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب، ص۵۳.

[۳۹] شیرازی، سید علی‌خان، الدرجات الرفیعه، ص۴۸۱.

غیر از این دو نفر مذکور افرادی چون؛ ابوحرب محمد بن محسن علوی نسابه، احمد بن محمد بن وتّار، ابومنصور محمد بن محمد بن عبداللّه لعزیز عکبری و ابوالغنائم محمد بن علی بن محمد عمری نیز شاگرد یا راوی او بوده‌اند.

[۴۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۴۱.

اما از مهم‌ترین و معروف‌ترین شاگردان وی یکی ابوالحسن علی بن ابی‌الغنائم عمری علوی، نویسنده المجدی فی انساب الطالبیین است که در کتاب خود بسیار از او روایت کرده است

[۴۱] علوی عمری، سیدابوالحسن، المجدی فی الانساب، ص۱۵.

و دیگری ابوعبداللّه حسین بن محمد بن قاسم معروف به ابن طباطبا (م ۴۴۹ هـ.ق) است که بر کتاب تهذیب الانساب استاد خویش استدراکات و تعلیقاتی نوشته است.

[۴۲] عبیدلی، محمد بن محمد، تهذیب الانساب، مقدمه محقق ص۷.

4 – آثار

عبیدلی را دارای تألیفات بسیار در علم نسب دانسته‌اند که برخی را مختصر و بعضی را به گونه مفصل نوشته بود.

[۴۳] ابن عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب، ص۳۵۵.

[۴۴] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۵۵، ص۲۱۰.

[۴۵] زرکلی