خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابویعلی جعفری طالبی بغدادی

فایل کامل و عالی پاورپوینت ابویعلی جعفری طالبی بغدادی؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابویعلی جعفری طالبی بغدادی شامل 68 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابویعلی جعفری طالبی بغدادی را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل کامل و عالی پاورپوینت ابویعلی جعفری طالبی بغدادی با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابویعلی جعفری طالبی بغدادی با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابویعلی جعفری طالبی بغدادی تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابویعلی جعفری طالبی بغدادی را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابویعلی جعفری طالبی بغدادی :

منبع: ابویعلی جعفری

ابویعلی جعفری (م ۴۶۳ هـ.ق) از فقها و متکلمان برجسته امامیه و از نوادگان جعفر طیار بود.
او از شاگردان ممتاز شیخ مفید و داماد وی بود که پس از او کرسی تدریسش را در اختیار گرفت و در فقه و کلام مرجعیت یافت.
وی همچنین از محضر ابوعبداللّه غضائری بهره برد و شاگردانی همچون سلیمان بن حسن صهرشتی داشت.
ایشان آثار متعددی در فقه، کلام و تفسیر نگاشت.
درباره تاریخ وفات او اختلاف نظر وجود دارد، اما مشهورترین گزارش سال ۴۶۳ (هجری قمری) را ذکر کرده است. در بغداد به خاک سپرده شد.

فهرست مندرجات

1 – معرفی ابویعلی جعفری
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – جایگاه اجتماعی
5 – جایگاهش در منابع اهل تسنن
6 – جایگاهش در منابع شیعی
7 – اختلاف در مورد تاریخ وفات
8 – آثار
9 – وفات
10 – پانویس
11 – منبع

1 – معرفی ابویعلی جعفری

ابویعلی محمد بن حسن بن حمزه جعفری طالبی بغدادی

[۱] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۶، ص۱۳۷.

[۲] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۳۰، ص۴۶۶.

[۳] نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۷، ص۲۶.

[۴] خویی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۶، ص۲۲۴.

[۵] ابن عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب، ص۴۶.

از بزرگان فقها و متکلمان امامیه

[۶] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۶، ص۱۳۷.

[۷] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ج۲، ص۹۱.

[۸] قهپایی، عنایت‌الله، مجمع الرجال، ج۵، ص۱۸۵.

[۹] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۳۰، ص۴۶۶.

[۱۰] نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۷، ص۲۶.

[۱۱] الجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۲۷۸.

[۱۲] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۱.

[۱۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۱، ص۱۶۷.

و از نوادگان جعفر طیار (علیه‌السلام) بود.

[۱۴] نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۷، ص۲۷.

[۱۵] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۱، ص۱۶۶.

[۱۶] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۳، ص۱۰۸.

[۱۷] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۲، ص۲۱۵.

بنابر اساتید و شاگردانش تولد او در دهه‌های آخر قرن چهارم (هجری قمری) اتفاق افتاده باشد.

2 – اساتید

ابویعلی یکی از برجسته‌ترین و ممتازترین شاگردان شیخ مفید (م ۴۱۳ هـ.ق)

[۱۸] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ج۲، ص۹۱.

[۱۹] قهپایی، عنایت‌الله، مجمع الرجال، ج۵، ص۱۸۵.

[۲۰] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۳۰، ص۴۶۶.

[۲۱] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۵، ص۵۳۲.

[۲۲] نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۷، ص۲۶.

[۲۳] امینی، عبدالحسین، الغدیر، ج۲، ص۳۴۴.

[۲۴] خویی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۶، ص۲۲۵.

[۲۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۳، ص۳۴۳.

و داماد او

[۲۶] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۳، ص۱۰۸.

[۲۷] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۱، ص۱۶۷.

[۲۸] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۳۶۰.

[۲۹] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۶، ص۲۵۱.

[۳۰] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۲، ص۲۱۴.

بود.
که پس از وی به جای او نشست و کرسی تدریس او را در اختیار گرفته و در مسائل فقهی و کلامی مرجع خاص و عام گردید.

[۳۱] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۱۳۵.

[۳۲] نجاشی، احمد بن علی، رجال نجاشی، ص۴۰۴.

[۳۳] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ج۲، ص۹۱.

[۳۴] شیرازی، سید علی‌خان، الدرجات الرفیعه فی طبقات الشیعه، ص۴۹۹.

[۳۵] بروجردی، سید علی، طرائف المقال، ص۱۲۶.

[۳۶] خویی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۶، ص۲۲۵.

[۳۷] الجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۲۷۷.

[۳۸] صدر، سید حسن، الشیعه و فنون الإسلام، ص۷۴.

[۳۹] ابن عنبه، احمد بن علی، عمده الطالب، ص۴۶.

وی همچنین از محضر ابوعبداللّه حسین بن عبیداللّه غضائری (م ۴۱۱ هـ.ق) نیز بهره برده و از او روایت کرده است.

[۴۰] مکی عاملی، شمس‌الدین بن محمد، غایه المراد فی شرح نکت الإرشاد‌، ص۷۱.

3 – شاگردان

محمد بن حسن افرادی چون ابوالحسن بن هلال عمانی، ابومنصور بن احمد

[۴۱] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۱۳۵.

و سلیمان بن حسن صهرشتی که از مشاهیر شاگردان شیخ طوسی نیز بوده، در زمره شاگردان و راویان وی محسوب می‌شوند.

[۴۲] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ص۱۵.

[۴۳] الجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۲۷۸.

[۴۴] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۱۳۵.

4 – جایگاه اجتماعی

ابویعلی جعفری هنگام وفات سید مرتضی در سال ۴۳۶ (هجری قمری) همراه با نجاشی و سلار دیلمی (م۴۶۳هـ.ق) متولی غسل سیدمرتضی شدند.

[۴۵] نجاشی، احمد بن علی، رجال نجاشی، ج۱، ص۴۰۴.

[۴۶] بحرالعلوم، سید محمدمهدی بن مرتضی، الفوائد الرجالیه، ج۲، ص۳۷.

[۴۷] خویی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۶، ص۲۲۵.

[۴۸] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۳، ص۳۴۳.

[۴۹] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۲، ص۲۱۵.

که این می‌تواند نشان از جایگاه بلند او در میان علما و مردم باشد.

5 – جایگاهش در منابع اهل تسنن

از ابن حسن، ذهبی

[۵۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۲۳۷.

[۵۱] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۱، ص۱۶۶.

[۵۲] الجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۲۷۸.

و بعضی دیگر از منابع اهل تسنن

[۵۳] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۳۶۰.

[۵۴] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۳، ص۱۰۸.

یاد کرده و می‌گویند: وی شاگرد و داماد شیخ مفید و همچنین شاگرد سید مرتضی بود.

[۵۵] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۵، ص۵۳۲.

[۵۶] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۳۶۰.

[۵۷] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۶، ص۲۵۱.

[۵۸] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۲، ص۲۱۴.

شیخ مفید کتابخانه خود را در اختیار او گذاشته بود و از ممتازترین شاگردان شیخ مفید در علم فقه، اصول و کلام به شمار می‌رفت. وی آگاه و عالم به قرائت‌های مختلف نیز بود.

[۵۹] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۳، ص۱۰۸.

[۶۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۱، ص۱۶۷.

[۶۱] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۳۶۰.

ذهبی سپس از تاریخ ابن ابی‌طی نقل می‌کند که ابویعلی که از صلحا و عُبّاد طایفه امامیه نیز بوده است.

[۶۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۱، ص۱۶۷.

[۶۳] الجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۲۷۸.

6 – جایگاهش در منابع شیعی

طالبی در منابع متقدم شیعی اثری از او نیست

[۶۴] الجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۲۷۸.

و منابع متأخر شیعی نیز عموماً شرح حال او را از ذهبی و برخی از منابع اهل تسنن گرفته‌اند،

[۶۵] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۶، ص۲۵۱.

[۶۶] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۲، ص۲۱۴.

به نظر می‌رسد وی همان ابویعلی محمد بن حسن بن حمزه جعفری باشد که ذهبی یا ابی ابی‌طی به اشتباه از او با عنوان حمزه بن محمد یاد کرده و وفات او را در سال ۴۶۵ (هجری قمری) دانسته‌اند.

[۶۷] الجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۲۷۹.

7 – اختلاف در مورد تاریخ وفات

ابن حسن در مورد وفاتش رجال نجاشی روز شنبه شانزدهم رمضان سال ۴۶۳ (هجری قمری) ذکر شده است.

[۶۸] نجاشی، احمد بن علی، رجال نجاشی، ص۴۰۴.

[۶۹] نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۷، ص۲۷.

این در حالی است که به گفته علامه، نجاشی در سال ۴۵۰ (هجری قمری) درگذشته است.

[۷۰] حلی، حسن بن یوسف، خلاصه الاقوال، ص۲۱.

بنابر این باید یکی از دو تاریخ اشتباه باشد.

[۷۱] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۴، ص۲۴.

برخی معتقدند با توجه به این‌که نسخه صحیحه‌ای از رجال نجاشی نزد علامه بوده و خود علامه

[۷۲] حلی، حسن بن یوسف، خلاصه الاقوال، ص۱۶۴.

و همچنین ابن داود

[۷۳] ابن داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۱۶۸.

و ابن اثیر

[۷۴] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۸، ص۲۲۷.

وفات جعفری را در سال ۴۶۳ (هجری قمری) ذکر کرده‌اند، تاریخ ۴۶۳ (هجری قمری)برای وفات جعفری صحیح است و باید علامه در تاریخ وفات نجاشی اشتباه کرده باشد و لابد وفات نجاشی بعد از سال ۴۶۳ (هجری قمری) رخ داده است.

[۷۵] خویی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث،ج۱۵، ص ۲۱۱- ۲۱۲.

[۷۶] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۱۹۵.

در مقابل، برخی دیگر تاریخ وفات نجاشی را در سال ۴۵۰ (هجری قمری) صحیح دانسته و معتقدند باید جعفری قبل از سال ۴۵۰ (هجری قمری) یعنی در سال ۴۳۳ (هجری قمری) یا غیر آن درگذشته باشد.

[۷۷] حسینی تفرشی، سید مصطفی، نقد الرجال، ج۴، ص۱۷۴.

ولی بعید نیست هر دو تاریخ (وفات نجاشی در سال ۴۵۰ (هجری قمری) و وفات جعفری در سال ۴۶۳ (هجری قمری)) صحیح باشد؛ زیرا به نظر می‌رسد ذکر تاریخ وفات جعفری در این سال در اصل از قلم نجاشی نبوده، بلکه از حواشی کتاب رجال نجاشی بوده که به مرور زمان به تحریف یا اشتباه نُساخ، داخل متن گردیده است.

[۷۸] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، ص ۱۵۹.

[۷۹] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۲، ص۲۱۴.

آن‌چه این موضوع را تأیید می‌کند این است که نجاشی در ذکر کتاب‌های جعفری از دو کتاب او به نام التکمله و الموجز فی التوحید نام می‌برد و می‌گوید: «موقوف علی التمام»

[۸۰] نجاشی، احمد بن علی، رجال نجاشی، ص۴۰۴.

و منظور او این است که امید اتمام نگارش این کتاب از طرف مؤلف می‌رود؛ بنابراین معلوم می‌شود هنگامی که نجاشی شرح حال او را می‌نوشته، جعفری در قید حیات بوده است و ذکر وفات تاریخ جعفری در سال ۴۶۳ (هجری قمری) از حواشی متن است.
در غیر این صورت اگر ذکر این تاریخ را از جانب نجاشی بدانیم و بگوییم بعد از وفات او در سال ۴۶۳ (هجری قمری)، نجاشی به نگارش شرح حال او مشغول بوده، طبعاً باید به جای تعبیر «موقوفٌ علی التمام» تعبیر «لم یُتم» را که بیانگر ناتمام بودن کتاب است، ذکر می‌کرد.

[۸۱] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۴، ص۴۰۸.

مؤید دیگر بر این‌که ذکر این تاریخ از جانب نجاشی نیست، این‌که نجاشی قبل از پرداختن به شرح حال محمد بن حسن جعفری از شیخ الطائفه محمد بن حسن طوسی (م ۴۶۰ هـ.ق) یاد کرده

[۸۲] نجاشی، احمد بن علی، رجال نجاشی، ج۱، ص۴۰۴.

و اگر در این تاریخ یعنی س