خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعلی منصور بن نزار فاطمی

فایل پاورپوینت فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعلی منصور بن نزار فاطمی؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعلی منصور بن نزار فاطمی انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 75 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعلی منصور بن نزار فاطمی:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعلی منصور بن نزار فاطمی آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعلی منصور بن نزار فاطمی با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعلی منصور بن نزار فاطمی از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعلی منصور بن نزار فاطمی، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعلی منصور بن نزار فاطمی :

مقالات مرتبط: منصور بن نزار فاطمی (مقاله‌دوم).

‌حاکم بامراللّه، ابوعلی منصور، ششمین امام و خلیفه فاطمی. وی در ۲۳ ربیع الاول ۳۷۵ در قاهره از کنیزی نصرانی متولد شد.

[۱] ابن‌حماد، اخبار ملوک بنی‌عبید و سیرتهم، ج۱، ص۴۹.

[۲] ابوبکربن عبداللّه دواداری، کنزالدرر و جامع‌الغرر، ج۶، ص۲۵۶.

[۳] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۳، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

[۴] ابن‌تغری بردی، النجوم الزاهره فی ملوک مصر و القاهره، ج۴، ص۱۷۶.

او نخستین خلیفه فاطمی بود که در مصر به دنیا آمد.

[۵] رشیدالدین فضل‌اللّه، جامع التواریخ، ج۱، ص۵۰.

پدرش، العزیزباللّه، در ۳۸۳ او را به ولیعهدی برگزید و او پس از وفات پدر، در دوازده سالگی به خلافت رسید و بیش از ۲۵ سال فرمانروایی کرد.

[۶] ابن‌حماد، اخبار ملوک بنی‌عبید و سیرتهم، ج۱، ص۴۹ـ۵۰.

[۷] ابن‌میسّر، اخبار مصر، ج۲، ص۵۰.

[۸] رشیدالدین فضل‌اللّه، جامع التواریخ، ج۱، ص۵۰.

[۹] ابوبکربن عبداللّه دواداری، کنزالدرر و جامع‌الغرر، ج۶، ص۲۵۶.

فهرست مندرجات

1 – وصف مورخان از حاکم بامرالله
2 – وضعیت دوره حکومت
3 – فرامین الحاکم بامرالله
4 – بدرفتاری با مسیحیان و یهودیان
5 – برخورد با اهل سنت
6 – شورش علیه حاکم
7 – رفتارهای عجیب حاکم
8 – نسبت الوهیت به حاکم
9 – قتل حاکم
10 – فعالیت‌های الحاکم بامرالله
11 – فهرست منابع
12 – پانویس
13 – منبع

1 – وصف مورخان از حاکم بامرالله

مورخان به دلیل تغییرات ناگهانی رفتار وی، او را با تعابیر مختلف وصف کرده‌اند،

[۱۰] ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج۵، ص۲۹۲۲۹۳.

[۱۱] ابن‌تغری بردی، النجوم الزاهره فی ملوک مصر و القاهره، ج۴، ص۱۷۷.

از جمله برخی او را تأثیرگذار و استثنایی

[۱۲] محمدبن زین‌العابدین خراسانی‌فدائی، تاریخ اسماعیلیه، ج۱، ص۷۲.

[۱۳] ابن‌زولاق، تاریخ مصر و فضائلها، ج۱، ص۷۸ـ۹۵.

[۱۴] ابوبکربن عبداللّه دواداری، کنزالدرر و جامع‌الغرر، ج۶، ص۲۵۹.

و عده‌ای، وی را پلید و شرور خوانده‌اند.

[۱۵] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۵۶ـ۲۵۸.

[۱۶] ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج۵، ص۲۹۲.

[۱۷] عبدالرحمان‌بن ابی‌بکر سیوطی، حسن المحاضره فی تاریخ مصر و القاهره، ج۱، ص۶۰۲.

2 – وضعیت دوره حکومت

دوره الحاکم، به دلیل تقارن با تحولات سیاسی و فرهنگی در سرزمین‌های اسلامی، پُر از آشوب و درگیری بود.

[۱۸] عارف تامر، تاریخ الاسماعیلیه، ج۳، ص۱۳.

آنچه مسلّم است، وی در ابتدای خلافت، به علت کمی سن، نتوانست بر امور دولت مسلط شود، چنان‌که بلافاصله پس از جلوس، تحت نفوذ رهبران قبیله کُتامه،

[۱۹] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۳۷.

[۲۰] رشیدالدین فضل‌اللّه، جامع التواریخ، ج۱، ص۵۰.

[۲۱] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۴، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

یکی از شیوخ آنان به نام حسن بن عمار را در ۳۸۶ به جانشینی خود تعیین کرد و لقب امین‌الدوله به او اعطا نمود.

[۲۲] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۳۷ـ ۲۳۸.

[۲۳] ابن‌میسّر، اخبار مصر، ج۲، ص۵۳.

اقدامات سلطه جویانه ابن عمار موجب دخالت تام کُتامیان در امور ملک‌داری شد

[۲۴] ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۱۱۸.

و به سرعت زمینه‌ای برای رقابت و کشمکش میان مردم غرب و شرق جهان اسلام (مَغاربه و مَشارقه) ایجاد کرد.

[۲۵] ابن‌ظافر ازدی، اخبارالدول المنقطعه، ج۱، ص۴۳.

[۲۶] ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۱۱۹.

[۲۷] ابوبکربن عبداللّه دواداری، کنزالدرر و جامع‌الغرر، ج۶، ص۲۵۷.

همین امر منجر به جنگ داخلی میان طوایف بربر مقیم قاهره شد. در یکی از این جنگها (۲۳ شعبان ۳۸۷)، که مشارقه کتامیان را شکست دادند و خانه‌هایشان را غارت کردند،

[۲۸] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۳۹.

[۲۹] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۱۱، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

ابن‌عمار گریخت و سرانجام در شوال ۳۹۰ کشته شد. الحاکم بامراللّه به ناچار در رمضان ۳۸۷ امور اداری و حکمرانی مصر را به برجوان، مربی و هم‌نشین خود، سپرد.

[۳۰] ابن‌صیرفی، الاشاره الی من نال الوزاره، ج۱، ص۲۷.

[۳۱] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۱۳، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

[۳۲] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۳۶، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

در شعبان همان سال، قیصر روم، دوقس، با لشکری عظیم به حلب، که جزو قلمرو فاطمیان بود، حمله برد، اما سپاه فاطمی، به فرماندهی جیش بن صمصامه، او را شکست داد و اسیران زیادی گرفت.

[۳۳] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۴۳.

[۳۴] ابن‌قلانسی، تاریخ أبی یعلی حمزه ابن‌القلانسی، ج۱، ص۵۱ـ ۵۲.

[۳۵] عبداللّه‌بن علی کاشانی، زبده التواریخ، ج۱، ص۸۶.

[۳۶] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۱۹، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

در همین دوره، لشکریان فاطمی به بسیاری از شهرهای شام، چون دمشق، انطاکیه، طرابلس، حلب، غزه، عسقلان و رَمْلَه، حمله کردند

[۳۷] ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۱۱۹۱۲۱.

و در کوفه، موصل، انبار و مدائن

[۳۸] ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۲۲۳.

[۳۹] محمدبن‌احمد ذهبی، حوادث و وفیات ۴۰۱ـ ۴۱۰ه، ج۱، ص۶، ۱۴۱۷/۱۹۹۷.

به‌نام الحاکم خطبه خواندند.
نفوذ و اقتدار فزاینده برجوان، خلیفه را ناگزیر ساخت تا به تشویق خواجه حرم‌سرا، ریدان، که از مخالفان سرسخت برجوان بود، اسباب قتل وزیر را فراهم آورد.

[۴۰] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۲۵۲۶، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

در شوال ۳۹۰، برجوان کشته شد و حسین‌بن جوهر جانشین وی گردید

[۴۱] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۴۹.

[۴۲] ابن‌صیرفی، الاشاره الی من نال الوزاره، ج۱، ص۲۷.

[۴۳] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۲۷، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

از این پس، الحاکم بامراللّه، شخصآ حکمران شد

[۴۴] محمدعبداللّه عنان، الحاکم بامراللّه و اسرارالدعوه الفاطمیه، ج۱، ص۱۰۰.

و به سبب ویژگی‌های شخصیتی‌اش سیاست‌های خاصی در پیش گرفت.

3 – فرامین الحاکم بامرالله

برخی فرمان‌های الحاکم در دوران خلافتش عبارت بودند از: منع خرید و فروش نبیذ ، شکستن ظروف شراب فروشان،

[۴۵] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۵۳ـ۲۵۴.

[۴۶] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۵۶.

[۴۷] ابن‌کثیر، البدایه و النهایه فی‌التاریخ، ج۱۲، ص۹.

دستگیری فروشندگان و مجازات نوشندگان مسکرات،

[۴۸] محمدبن زین‌العابدین خراسانی‌فدائی، تاریخ اسماعیلیه، ج۱، ص۷۴.

ویران کردن اماکن فساد،

[۴۹] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۵۶.

بستن دکان‌ها در روز و باز نمودن آن‌ها در شب،

[۵۰] عبدالرحمان‌بن ابی‌بکر سیوطی، حسن المحاضره فی تاریخ مصر و القاهره، ج۱، ص۶۰۲۶۰۳.

تبعید آواز خوانان و اصحاب مَلاهی از مصر،

[۵۱] رشیدالدین فضل‌اللّه، جامع التواریخ، ج۱، ص۵۹.

منع خروج زنان از خانه یا منع رفتن ایشان به حمام

[۵۲] ابن‌جوزی، المنتظم‌فی تاریخ الملوک و الامم، ج ۱۵، ص ۱۰۱.

[۵۳] ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۳۱۷.

ممانعت کفشگران از دوختن کفش برای بانوان

[۵۴] ابن‌جوزی، المنتظم‌فی تاریخ الملوک و الامم، ج ۱۵، ص ۱۰۱.

ممانعت زنان از گریه کردن یا رخ باز نمودن پشت جنازه‌ها،

[۵۵] ابوبکربن عبداللّه دواداری، کنزالدرر و جامع‌الغرر، ج۶، ص۲۷۳.

جلوگیری از خوردن غذاهای مورد علاقه معاویه بن ابوسفیان و متوکل عباسی و عایشه،

[۵۶] ابن‌ظافر ازدی، اخبارالدول المنقطعه، ج۱، ص۴۴.

[۵۷] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۵۳، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

ممانعت از صید و فروش و خوردن ماهی‌های بدون فلس، و نیز طلینس/ دلنیس (نوعی صدف)، منع فروش انگور،

[۵۸] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۵۷.

[۵۹] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۵۳، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

[۶۰] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۹۰، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

کشتن تمامی سگ‌های ولگرد، در قاهره و فسطاط،

[۶۱] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۵۸.

خشونت با متخلفان، و تازیانه زدن و دور شهر گرداندن و گردن زدن متمردان.

[۶۲] ابن‌حماد، اخبار ملوک بنی‌عبید و سیرتهم، ج۱، ص۵۳.

فرمان‌های الحاکم، که از خشم‌های ناگهانی او سرچشمه می‌گرفت، در بسیاری موارد منجر به قتل وزرا، قضات، درباریان و اطرافیان او می‌شد.

[۶۳] ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج۵، ص۲۹۲۲۹۳.

[۶۴] ابن‌حماد، اخبار ملوک بنی‌عبید و سیرتهم، ج۱، ص۵۷.

[۶۵] ابن‌میسّر، اخبار مصر، ج۲، ص۵۴.

[۶۶] ابن‌خلدون، ج۴، ص۷۴.

[۶۷] احمدبن علی مقریزی، اتعاظ الحنفا باخبار الائمه الفاطمیین الخلفا، ج۲، ص۸، ۱۴۱۶/۱۹۹۶.

4 – بدرفتاری با مسیحیان و یهودیان

بدرفتاری و خشونت خلیفه فاطمی با مسیحیان و یهودیان، در استمرار سیاست خصمانه پدرش، العزیزباللّه، بود. سخت‌گیری با اهل ذمه، اِعمال قوانین دشوار بر آن‌ها و اجبارشان به‌رعایت قوانین و احکام احتمالا به منظور جلب توجه مسلمانانی بود که از اقدامات بی‌رویه اهل ذمه در مسندهای دولتی و غیر دولتی به ستوه آمده بودند یا شاید برای جلب نظر قبطیان مسیحی مصر بود که عمدتآ با مسیحیان مَلْکائی مشکل داشتند و سخت‌گیری بر آن‌ها موجبات خشنودی مسیحیان قبطی را فراهم می‌کرد و به این‌ترتیب، بر محبوبیت خلیفه می‌افزود. برخی اقدامات او در این زمینه عبارت بود از: منع یهودیان و مسیحیان از سوار شدن بر اسب و به‌کار بردن زین و یراق، نهادن نشان صلیب پنج رطلی بر گردن مسیحیان و یوغ چوبی با همان وزن به گردن یهودیان،

[۶۸] ابن‌حماد، اخبار ملوک بنی‌عبید و سیرتهم، ج۱، ص۵۴.

[۶۹] محمدبن‌احمد ذهبی، حوادث و وفیات ۴۰۱ـ ۴۱۰ه، ج۱، ص۲۳۸، ۱۴۱۷/۱۹۹۷.

بستن جُلجُل

[۷۰] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۷۸.

[۷۱] رشیدالدین فضل‌اللّه، جامع التواریخ، ج۱، ص۵۵.

[۷۲] عبداللّه‌بن علی کاشانی، زبدهالتواریخ، ج۱، ص۹۱.

یا زنگوله در گرمابه به نشانه اهل ذمه بودن،

[۷۳] ابن‌حماد، اخبار ملوک بنی‌عبید و سیرتهم، ج۱، ص۵۴.

ویران کردن صومعه‌ها و کلیساها و تبدیل آن‌ها به مسجد و مصادره اموال آنها

[۷۴] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۵۲.

از جمله انهدام کلیسای مزار مقدّس یا قُمامه/ قیامه در قدس که دارای اشیای نفیس منحصر به‌فرد و مورد احترام و زیارت مسیحیان بود.

[۷۵] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۷۹.

[۷۶] ابن‌تغری بردی، النجوم الزاهره فی ملوک مصر و القاهره، ج۴، ص۲۱۸.

در پی اقدام اخیر، خشم مسیحیان سایر نقاط برانگیخته شد و فرمانروای روم شرقی، ضمن پایان دادن به پیمان صلح با فاطمیان، مانع از تجارت روم شرقی با فاطمیان شد. تصمیمات خلیفه، آنی و مقطعی بود. وی پس از مدتی، برای دلجویی از اهل ذمه، آن دسته از مسیحیان و یهودیانی را که به اجبار به اسلام گرویده بودند، ترغیب نمود که به کیش اصلی خود بازگردند. علاوه بر این، به مرمت کلیساها پرداخت و فشار را از اهل ذمه برداشت.

[۷۷] رشیدالدین فضل‌اللّه، جامع التواریخ، ج۱، ص۵۵.

5 – برخورد با اهل سنت

الحاکم در ۳۹۵، به منظور منزوی کردن اهل سنت از عرصه سیاست و فرهنگ، فرمان سب و لعن صحابه و خلفا

[۷۸] یحیی‌بن سعید انطاکی، تاریخ الانطاکی، ج۱، ص۲۵۶.

[۷۹] ابوبکربن عبداللّه دواداری، کنزالدرر و جامع‌الغرر، ج۶، ص۲۷۹.

[۸۰] احمدبن علی مقریزی، کتاب المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار، ج۲، ص۲۸۶، ۱۲۷۰.

و بزرگان منتسب به اهل سنّت را بر