خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعمرو سماک

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعمرو سماک :

مقالات مرتبط: ابن سماک (مقاله‌دوم).

اِبْن‌ِ سَمّاک‌، ابوعمرو عثمان‌ بن‌ احمد بن‌ عبدالله‌ بن‌ یزید دَقّاق‌ (د ۲۶ ربیع‌الاول‌ ۳۴۴ق‌/۲۰ ژوئیه ۹۵۵م‌)، از محدثان بغداد در قرن چهارم هجری قمری بود.

فهرست مندرجات

1 – شرح حال
2 – مشایخ
3 – شاگردان
4 – جایگاه رجالی
5 – وفات
6 – آثار
7 – فهرست منابع
8 – پانویس
9 – منبع

1 – شرح حال

از جزئیات‌ زندگی‌ و حتی‌ مذهب‌ فقهی‌ ابن‌ سماک‌ ابوعمرو عثمان‌ بن‌ احمد، اطلاعی‌ در دست‌ نیست‌. همین‌ مقدار می‌دانیم‌ که‌ او در بغداد می‌زیسته‌ است‌.

[۱] سمعانی‌، عبدالکریم‌، الانساب‌، ج۷، ص۲۰۴، حیدرآباد دکن‌، ۱۳۹۶ق‌/۱۹۷۶م‌.

[۲] حاکم‌ نیشابوری‌، محمد، المستدرک‌ علی‌ الصحیحین‌، ج۴، ص۱۷۶.

[۳] خطیب‌ بغدادی‌، احمد، تاریخ‌ بغداد، ج۱۱، ص۳۰۱، قاهره‌، ۱۳۴۹ق‌.

2 – مشایخ

ابن‌ سماک‌ از مشایخ بسیاری‌ بهره‌ برده‌ که‌ از آن‌ میان‌ می‌توان‌ از محمد بن‌ عبیدالله‌ بن‌ منادی‌، حسن‌ بن‌ مکرم‌، محمد بن‌ حسین‌ خثعمی‌، جعفر بن‌ محمد بن‌ مالک‌، ابوقلابه‌ رقاشی‌ و یحیی‌ بن‌ ابی‌طالب‌ نام‌ برد.

[۴] دارقطنی‌، علی‌ بن عمر، سنن الدارقطنی، ج۲، ص۳۹۰.

[۵] دارقطنی‌، علی‌ بن عمر، سنن الدارقطنی، ج۱، ص۸۳، به‌ کوشش‌ عبدالله‌ هاشم‌ یمانی‌، قاهره‌، دارالمحاسن‌.

[۶] دارقطنی‌، علی‌ بن عمر، سنن الدارقطنی، ج۱، ص۹۹، به‌ کوشش‌ عبدالله‌ هاشم‌ یمانی‌، قاهره‌، دارالمحاسن‌.

[۷] حاکم‌ نیشابوری‌ محمد، المستدرک‌ علی‌ الصحیحین‌، ج۱، ص۵۳۷.

[۸] شیخ مفید، الامالی‌ ج۱، ص۳۴۰، به‌ کوشش‌ غفاری‌ و استاد ولی‌، قم‌، ۱۴۰۳ق‌.

[۹] نجاشی‌، احمد، الرجال‌، ج۱، ص۱۱۲، به‌ کوشش‌ موسی‌ زنجانی‌، قم‌، ۱۴۰۷ق‌.

(برای آگاهی از دیگر مشایخ وی به منابع زیر رجوع شود.

[۱۰] دارقطنی‌، علی‌ بن عمر، سنن الدارقطنی، ج۲، ص۴۸۷.

[۱۱] حاکم‌ نیشابوری‌ محمد، المستدرک‌ علی‌ الصحیحین‌، ج۱، ص۵۶۳.

[۱۲] شیخ مفید، الامالی‌، ج۱، ص۲۹۳، به‌ کوشش‌ غفاری‌ و استاد ولی‌، قم‌، ۱۴۰۳ق‌.

[۱۳] طوسی‌، محمد بن حسن، الامالی‌، ص۳۸۶.

[۱۴] خطیب‌ بغدادی‌، احمد، تاریخ‌ بغداد، ج۱۱، ص۳۰۲-۳۰۳، قاهره‌، ۱۳۴۹ق‌.

[۱۵] خطیب‌ بغدادی‌، احمد، شرف‌ اصحاب‌ الحدیث‌، ج۱، ص۲۱، به‌ کوشش‌ خطیب‌ اوغلی‌، آنکارا، ۱۹۷۱م‌.

[۱۶] ذهبی‌، محمد، سیر اعلام‌ النبلاء، ج۱۲، ص۴۹.

[۱۷] ذهبی‌، محمد، سیر اعلام‌ النبلاء، ج۷، ص۴۹۲.

[۱۸] رودانی‌، محمد بن سلیمان، صله الخلف‌ بموصول‌ السلف‌، ج۱ ص۳۲۸، به‌کوشش‌ محمد حجّی‌، بیروت‌، ۱۴۰۸ق‌/ ۱۹۸۸م‌.

) وی‌ همچنین‌ قرائت‌ را نزد اسماعیل‌ بن‌ اسحاق‌ قاضی‌ و محمد بن‌ احمد براء فرا گرفت‌.

3 – شاگردان

ابوالحسن‌ دارقطنی‌ علاوه‌ بر حدیث در قرائت‌ نیز از ابن سماک بهره‌ برده‌ است‌.

[۱۹] دارقطنی‌، علی‌ بن عمر، سنن الدارقطنی، ج۱، ص۵۸، به‌ کوشش‌ عبدالله‌ هاشم‌ یمانی‌، قاهره‌، دارالمحاسن‌.

[۲۰] دارقطنی‌، علی‌ بن عمر، سنن الدارقطنی، به‌ کوشش‌ عبدالله‌ هاشم‌ یمانی‌، قاهره‌، دارالمحاسن‌.

[۲۱] ابن‌ جزری‌، محمد، غایه النهایه، ج۱، ص۵۰۱، به‌ کوشش‌ گ‌ برگشترسر، قاهره‌، ۱۳۵۲ق‌/ ۱۹۳۳م‌.

از دیگر راویان‌ و شاگردان‌ وی‌ حاکم‌ نیشابوری‌، ابن‌ شاهین‌، شیخ‌ مفید ، ابوعلی‌ بن‌ شاذان‌، محمد بن‌ عثمان‌ نصیبی‌، هلال‌ بن‌ محمد حفّار، ابن‌ منده‌ و ابن‌ فضل‌ قطان‌ را می‌توان‌ نام‌ برد.

[۲۲] حاکم‌ نیشابوری‌، محمد، المستدرک‌ علی‌ الصحیحین‌، ج۴، ص۳۹۲.

[۲۳] حاکم‌ نیشابوری‌، محمد، المستدرک‌ علی‌ الصحیحین‌، ج۱، ص۳۶۰.

[۲۴] شیخ مفید، الامالی‌، ج۱، ص۳۴۰، به‌ کوشش‌ غفاری‌ و استاد ولی‌، قم‌، ۱۴۰۳ق‌.

[۲۵] نجاشی‌، احمد، الرجال‌، ج۱، ص۱۱۲، به‌ کوشش‌ موسی‌ زنجانی‌، قم‌، ۱۴۰۷ق‌.

[۲۶] طوسی‌، محمد، الامالی‌، ج۱، ص۹۸.

[۲۷] خطیب‌ بغدادی‌، احمد، تاریخ‌ بغداد، ج۱۱، ص۳۰۱، قاهره‌، ۱۳۴۹ق‌.

[۲۸] ذهبی‌، محمد، سیر اعلام‌ النبلاء، ج۷، ص۴۹۲.

[۲۹] شیخ مفید، الامالی‌، ج۱، ص۲۹۳، به‌ کوشش‌ غفاری‌ و استاد ولی‌، قم‌، ۱۴۰۳ق‌.

[۳۰] طوسی‌، محمد، الامالی‌، ج۱، ص۳۵۷.

[۳۱] طوسی‌، محمد، الامالی‌، ج۲، ص۹، بغداد، ۱۳۸۴ق‌/۱۹۶۴م‌.

[۳۲] خطیب‌ بغدادی‌، احمد، شرف‌ اصحاب‌ الحدیث‌، به‌ کوشش‌ خطیب‌ اوغلی‌، آنکارا، ۱۹۷۱م‌.

[۳۳] رودانی‌، محمد، صله الخلف‌ بموصول‌ السلف‌، ج۱، ص۲۴۳.

4 – جایگاه رجالی

برخی‌ از رجال‌نویسان‌ همچون‌ حاکم‌ نیشابوری‌، دارقطنی‌، ابن‌ شاهین‌ و خطیب‌ بغدادی‌ وی‌ را توثیق‌ کرده‌اند.

[۳۴] حاکم‌ نیشابوری‌، محمد، المستدرک‌ علی‌ الصحیحین‌، ج۱، ص۳۰۰.

[۳۵] خطیب‌ بغدادی‌، احمد، تاریخ‌ بغداد، ج۱۱، ص۳۰۲-۳۰۳، قاهره‌، ۱۳۴۹ق‌.

لیکن‌ ذهبی‌

[۳۶] ذهبی‌، محمد، میزان‌ الاعتدال‌، ج۳، ص۳۱، به‌ کوشش‌ علی‌ محمد بن‌ بجاوی‌، بیروت‌، ۱۹۶۳م‌.

[۳۷] ذهبی‌، محمد، المغنی‌ فی‌ الضعفاء، ج۲، ص۳۲۴.

نه‌ شخص‌ وی‌، بلکه‌ اسناد برخی‌ روایات‌ او را مورد طعن قرار داده‌ است‌.
بنابر نقل‌ ابن‌ حجر عسقلانی‌

[۳۸] ابن‌ حجر عسقلانی‌، احمد، لسان‌ المیزان‌، ج۴، ص۱۳۱، حیدرآباد دکن‌، ۱۳۲۹-۱۳۳