خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوبدیل ابراهیم بن علی شروانی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوبدیل ابراهیم بن علی شروانی :

منبع: ابراهیم بن علی خاقانی

ابوبدیل ابراهیم بن علی بن عثمان افضل الدین حسان العجم حکیم شروانی خاقانی (حدود ۵۲۵ق ـ ۵۹۵ق)، شاعر برجسته قرن ششم هجری، در شروان متولد شد.
وی در دربار شروانشاهان به شهرت رسید و به دلیل مهارت در قصیده‌سرایی، علوم مختلف و تشبیهات نوآورانه، یکی از بزرگان شعر فارسی به شمار می‌آید.
خاقانی در اشعارش به موضوعات متنوعی همچون توحید، اخلاق و مدح پرداخته و به دلیل آثار ارزشمندش، مانند «تحفه العراقین» و کلیات اشعارش، در تاریخ ادب فارسی جایگاه ویژه‌ای دارد.
او در سال ۵۹۵ هجری در تبریز درگذشت و در مقبره سرخاب به خاک سپرده شد.

فهرست مندرجات

1 – معرفی ابراهیم بن علی خاقانی
2 – ورود به دربار شروانشاهان
3 – جایگاه علمی و ادبی
4 – اعتقادات مذهبی و سفرها
5 – آثار
6 – وفات
7 – پانویس
8 – منبع

1 – معرفی ابراهیم بن علی خاقانی

ابوبدیل ابراهیم بن علی بن عثمان افضل الدین حسان العجم حکیم شروانی خاقانی اسم او را تذکره نویسان، ابراهیم نوشته‌اند؛ ولی او نام خویش را بدیل گفته و در بیتی بدان اشاره نموده است.

[۱] ذبیح الله صفا، تاریخ ادبیات در ایران، ج۲، ص۷۷۶.

سید محسن امین به نقل از مؤلف گلستان ارم می‌گوید:
وی در قریه‌ای به نام ملهملو در اوایل قرن ششم هجری متولد شد؛ ولی از بعضی اشعار او که در این باب سروده چنین برمی آید در سده پنجم هجری متولد شده است.

[۲] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۲، ص۱۹۶.

برخی دیگر نیز ولادت او را در حدود سال ۵۲۵ هجری در شهر شروان دانسته‌اند. پدرش نجار و مادرش از ترسایان نستوری بود که مسلمانان به اسارت آورده بودند.

2 – ورود به دربار شروانشاهان

پس از مرگ پدر، چندی از دسترنج مادر می‌زیست و عمویش کافی الدین عمر بن عثمان از او نگهداری می‌کرد و به کسب دانش می‌پرداخت.
در همان زمان به شاگردی ابوالعلای گنجوی رفت و به شاعری پرداخت و نخست حقایقی تخلص کرد. در همین اوان به دربار خاقان منوچهر شروانشاه که در حدود ۵۵۰ هجری پادشاهی می‌کرد راه یافت و در سلک ستایشگران دربار او پذیرفته شد و به همین دلیل خاقانی تخلص کرد.

[۳] سعید نفیسی، تاریخ نظم و نثر در ایران و در زبان فارسی، ص۱۰۳.

3 – جایگاه علمی و ادبی

خاقانی از بزرگان شعرای ایران و از مشاهیر علمای آذربایجان بود که نزد سلاطین شروان و وزرای آذربایجان و پادشاهان عراق و خلفای بغداد که معاصر یکدیگر بودند، عزت و احترام داشت. وی مداح آنان بود و مکاتبات و مراسلات و مناظراتی با مشاهیر قرن ششم داشت و در حق برخی از آنان اشعاری سروده است.
او به علوم متداول عصر خویش، به ویژه حکمت، هیأت، احکام نجوم و موسیقی آگاهی داشت؛ لذا بعضی از اصطلاحات این علوم در اشعار او مشهود است. همچنی