خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوبکر فورک اصفهانی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوبکر فورک اصفهانی :

منبع: محمد بن حسن فورک اصفهانی

مقالات مرتبط: محمد بن حسن فورک اصفهانی (مقاله‌دوم).

محمد بن حسن فورک اصفهانی (م ۴۰۶ هـ.ق) از فقها و متکلمان اشعری مکتب شافعی بود.
در فقه، کلام، حدیث و تفسیر مهارت داشت و از اساتیدی چون ابوالحسن باهلی و احمد بن محمود اهوازی بهره برد.
در نیشابور به تدریس پرداخت و شاگردانی چون ابوبکر بیهقی و ابوالقاسم قشیری داشت.
با کرامیه مخالف بود و در مناظرات متعددی شرکت کرد.
از آثار او طبقات المتکلمین، مشکل الآثار، دقائق الأسرار و تفسیر القرآن است.
ایشان در سال ۴۰۶ (هجری قمری) در مسیر بازگشت از غزنه مسموم شد و در نیشابور به خاک سپرده شد.

فهرست مندرجات

1 – معرفی محمد بن حسن فورک اصفهانی
2 – اساتید
3 – مذهب
4 – شاگردان
5 – حوادث مذهبی
6 – فعالیت‌ها
7 – آثار
8 – وفات
9 – پانویس
10 – منبع

1 – معرفی محمد بن حسن فورک اصفهانی

ابوبکر محمد بن حسن بن فورک اصفهانی مشهور به ابن فورک

[۱] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۸.

[۲] زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۳، ص۵۱۵.

[۳] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۱۳.

[۴] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۲۵۴.

[۵] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۴، ص۲۴۰.

[۶] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۴۲.

[۷] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۳، ص۱۱۰.

[۸] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۱۴۷.

[۹] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۷۲.

[۱۰] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۴.

اهل اصفهان بود و پس از گذر ایام کودکی به تحصیل علم فقه پرداخت و برای اقنای خویش از استادان کلام بهره برد.

[۱۱] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۲۷.

2 – اساتید

ابوبکر در سفری که به بغداد و بصره داشت از استادان آن شهرها استفاده کرد.

[۱۲] ابن عساکر، ابوالقاسم، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۳۲.

[۱۳] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۸.

از ابوالحسن باهلی متکلم معروف در کلام و مذهب اشعری استفاده کرد.

[۱۴] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۱۴۸.

در زمینه حدیث از احمد بن محمود بن خرزاد اهوازی و عبداللّه بن جعفر بن فارس اصفهانی استفاده کرد.

[۱۵] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۲۱۵.

[۱۶] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۱۴۷.

او در سفری که به مکه داشت از دیبلی نیز حدیث شنید

[۱۷] صیرفینی، ابراهیم بن محمد، المنتخب من کتاب السیاق، ص۱۷.

و در ادبیات عرب، نحو

[۱۸] ابن عساکر، ابوالقاسم، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۳۲.

[۱۹] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۸.

[۲۰] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۱۳.

[۲۱] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۴۲.

[۲۲] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۳، ص۱۱۰.

[۲۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۱۴۸.

[۲۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۲۷۲.

[۲۵] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۴.

و تفسیر مهارت یافت.

3 – مذهب

درباره مذهب ابن فورک، سُبکی او را از فقیهان شافعی

[۲۶] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۲۸.

[۲۷] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۸.

و ابن قطلوبغا از فقیهان حنفی شمرده است.

[۲۸] ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم، ص۲۱۳.

او در این میان به بحث‌های کلامی شهرت یافته بود و متکلمی اشعری شمرده می‌شد.

[۲۹] ابن عساکر، ابوالقاسم، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۳۲.

4 – شاگردان

محمد بن حسن آموخته‌های خویش را به دیگران نیز انتقال می‌داد.
بسیاری از او حدیث شنیدند ، گروهی در زمینه فقه و گروهی در زمینه کلام از او بهره بردند.
ابوبکر بیهقی، ابوالقاسم قشیری و حاکم نیشابوری از جمله کسانی هستند که از او استفاده کردند.

[۳۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۲۱۵.

[۳۱] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۴، ص۲۴۰.

[۳۲] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۲۵۴.

[۳۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۱۴۷.

5 – حوادث مذهبی

ابن حسن شاهد حوادث مهمی که در زمان او اتفاق افتاد و آن اختلافاتی است که بین شیعه و سنی در اصفهان رخ داد. او در این ماجرا زندانی شد.

[۳۴] ابن عساکر، ابوالقاسم، تبیین کذب المفتری، ص۲۳۳.

همچنین با افکار کرامیه مخالف بود؛ اما چون کرامیه از طرف حکومت حمایت می‌شد بر او سخت می‌گذشت.

[۳۵] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۳۱.

[۳۶] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۱۴۸.

زیرا بارها به جلسات مناظره دعوت شد و به بحث پرداخت.

[۳۷] ابن عساکر، ابوالقاسم، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۳۳.

ایشان آزار بسیاری از کرامیه تحمل کرد و اتهاماتی بر او وارد می‌شد، ولی تبرئه گردید.

[۳۸] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۳۱.

[۳۹] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۱۴۸.

6 – فعالیت‌ها

اصفهانی با آن‌که در اصفهان در خدمت صاحب بن عباد بود و وزیر دیلمیان به او نظر خوبی داشت، ولی در شیراز به عضدالدوله دیلمی پیوست.

[۴۰] ، قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۳، ص۱۱۱.

مدتی را در عراق اقامت گزید و سپس به ری رفت.

[۴۱] کحاله، عمررضا، معجم الم