خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابواسماعیل، عبدالله بن ابى‌منصور انصارى

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابواسماعیل، عبدالله بن ابى‌منصور انصارى :

۱
ولادت۲
استادان، شاگردان و سفرهاى خواجه۳
وفات۴
آثار۵
وابسته‌ها

آرامگاه خواجه عبدالله انصاری در هرات

نام
انصاری، عبدالله بن محمد

نام‎های دیگر

انصاری، ابواسماعیل

خواجه عبدالله انصاری

عبدالله انصاری

هروی، عبدالله بن محمد

نام پدر

محمد

متولد

2 شعبان ۳۹۸ ق

محل تولد

کهن‌دژ، از توابع طوس

رحلت

22 ذی الحجه ۴۸۱ ق

اساتید

یحیى بن عمار شیبانى سیستانى

ابوخلال بغدادى

ابوالحسن خرقانى

برخی آثار

شرح منازل السائرین (التلمسانى)

شرح منازل السائرین (عبدالرزاق کاشانی)

شرح منازل السائرین خواجه عبدالله أنصاری بر اساس شرح عبدالرزاق کاشانی

أنیس العارفین (تحریر فارسی شرح عبدالرزاق کاشانی بر منازل السائرین خواجه عبدالله انصاری)

کد مؤلف

AUTHORCODE00813AUTHORCODE

ابواسماعیل، عبدالله بن ابى‌منصور انصارى (۳۹۸ -۴۸۱ق)، معروف به پیر هرات، مفسر، محدث، فقیه، از علماى نام‌آور شریعت و پیران و رهروى باحقیقت و طریقت است که با شش واسطه به ابوایوب انصارى مى‌رسد. ابوایوب انصارى، از صحابه حضرت رسول اکرم(ص) است که صاحب رَحل رسول‌الله(ص) بوده و زمانى که حضرت رسول(ص) از مکه به مدینه هجرت فرمود، همه استدعا داشتند که حضرت به خانه آن‌ها وارد شود، اما حضرت فرمودند: «هر جا شتر فرود آید، من آنجا درآیم». شترِ حضرت، در خانه ابوایوب بنشست و حضرت به خانه ابوایوب درآمد.

ولادت

خواجه، نامش عبدالله، و کنیه‌اش اسماعیل و ملقب به شیخ‌الاسلام، به سال ۳۹۸ق در غروب آفتاب روز جمعه دوم شعبان در قریه قهن‌دژ یا کهن‌دژ، از توابع طوس، در زمان خلافت القادر بالله عباسى، دیده به جهان گشود.

استادان، شاگردان و سفرهاى خواجه

عبدالله انصارى، از استادان زیادى کسب فیض کرد و با شخصیت‌هاى علمى و عرفانى عصر خود ملاقات نمود. اساتید خواجه، بیشتر، مذهب شافعى داشتند. یحیى بن عمار شیبانى سیستانى، از شیراز به هرات آمد و تلاش ورزید تا شیوه اهل طریقت را با شریعت، دمساز کند. وى در تفسیر، حدیث، شعر و ادب ید طولایى داشت و خواجه از محضر او استفاده بسیار کرد.

وى اصول و فروع مذهب شافعى را از محضر قاضى ابومنصور ازدى، فقیه و محدث و امام شافعیان هرات فراگرفت. ابومنصور حدود سى سال، بر مسند قضاوت تکیه داشت و با سلطان محمود غزنوى، بسیار نزدیک بود. دربار غزنه به او اعتماد داشت.

خواجه در سال ۴۱۷ق، در ۲۱ سالگى براى کسب علم و معرفت به نیشابور سفر کرد. در سال ۴۲۳ق، به زیارت خانه خدا شرفیاب شد. در بغداد، مدتى اقامت گزید تا از نزد ابوخلال بغدادى، متوفاى ۴۳۹ق، بهره برد. وى هنگام بازگشت از سفر، به دیدار ابوالحسن خرقانى، متوفاى ۴۲۵ق، شتافت و در مجلس وى آیینه دل را جلا داد؛ چنان‌که در این باب، خود خواجه مى‌گوید: «اگر خرقانى را نمى‌دیدم، حقیقت را نمى‌شناختم».

عبدالله انصارى، به ابوالحسن خرقانى ارادت زیادى داشت و او را با نثر آهنگین مسجع این‌طور توصیف کرده است: «عبدالله، مردى بود بیابانى، مى‌رفت به طلب آب زندگانى، ناگاه رسید ‎به ابوالحسن خرقانى، چندان کشید آب زندگانى که نه عبدالله ماند و نه خرقانى».

خواجه بارها به نیشابور که در آن وقت، مهد ادب و عرفان بود، سفر کرد و از نزد اساتید بزرگوار، چیزها آموخت. با ابوسعید ابى الخیر، ملاقات کرد. خواجه نظام‌الدین طوسى، وزیر مقتدر و دانشمند ملک‌شاه سلجوقى به وى ارادت داشت. عبدالله، با ذکاوت و حوصله‌مندى از نزد شیخ عمو، شیخ طاقى، شبرى سکزى، جراحى، محمد باشانى، احمد الحاجى، ابوعلى زرگر، بارودى، ابوعلى بوتر، اسماعیل باس و ابوحضض کورتى بسى آموخت. گویند که در اعتقاد، استاد خواجه، ابوعبدالله طاقى بوده است. پیر هرات در علم حدیث، تفسیر و فقه ید طولایى داشت.

عبدالله انصارى، به مریدان و شاگردانش بیشتر درس تفسیر قرآن شریف و وعظ مى‌داد و تا آخر عمر به آن تداوم