خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوجعفر احمد بن ابراهیم بن ابى‌خالد جزار

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوجعفر احمد بن ابراهیم بن ابى‌خالد جزار :

۱
ولادت۲
تألیفات۳
پانویس۴
منابع مقاله۵
وابسته‌ها

ابن جزار، احمد بن ابراهیم

نام
ابن جزار، احمد بن ابراهیم

نام‌های دیگر

ابن جزار، ابوجعفر احمد

ابن جزار قیروانی، احمد بن ابراهیم

نام پدر

ابراهیم

متولد

محل تولد

قیروان در تونس

رحلت

369 ق

اساتید

اسحاق‌ بن‌ سلیمان‌ 

برخی آثار

فی المعده و أمراضها و مداواتها

طب الفقراء و المساکین

الفروق بین الاشتباهات فی العلل

کد مؤلف

AUTHORCODE03091AUTHORCODE

ابوجعفر احمد بن ابراهیم بن ابى‌خالد جزار (متوفای ۳۶۹ق‌/ ۹۷۹م‌)، معروف به اِبن جزّار، پزشک و مورخ مشهور مغربى است. نخستین گزارشگر زندگى این دانشمند، ابن جلجل است که گزاش او با اندکى کاستى و افزودگى منشأ نوشته‌هاى بعدى شده است. ابن جلجل با این که معاصر ابن جزار بود، تاریخ تولد و وفات او را یاد نکرده و منابع بعدى نیز غالباً ً متذکر آن نشده‌اند، اما ابن عذارى که حدود ۳ قرن پس از ابن جزار مى‌زیسته، تاریخ مرگ او را ضبط کرده است و از آنجا که به اخبار مغرب دسترسى داشته، گفته او دور از اعتبار به نظر نمى‌رسد.

ولادت

به هر حال ابن جزار در قیروان زاده شد. از تاریخ تولد او اطلاعى در دست نیست، اما با توجه به این که در هنگام مرگ کمى بیش از ۸۰ سال از عمر او مى‌گذشت، مى‌بایست چند سال پیش از ۲۸۹ق (۹۰۲م) متولد شده باشد. پدر و عمویش طبیب بودند. ظاهراً او نیز پزشکى را از آنان و احتمالاً نزد استادان دیگر آموخت و سپس نزد اسحاق بن سلیمان اسرائیلى، طبیب مشهور عبیدالله المهدى (۲۹۶ق-۳۲۲ق)، به تکمیل دانش خود پرداخت.

بر پایه برخى شواهد تاریخى، مى‌توان دریافت که ارتباط ابن جزار با اسحاق بن سلیمان، فراتر از رابطه شاگردى و استادى بوده است؛ مثلاًً ابن جزار در کتاب از میان رفته‌اش، «اخبار الدوله»، از اسحاق ابن سلیمان سخنى نقل کرده که از فحواى آن چنین برمى‌آید که آن دو را دوستى و مصاحبتى در بین بوده است.

ابن جزار پیرو یکى از مذاهب تسنن و به احتمال بسیار زیاد مالکى بود. زیرا از یک سو ابن صاعد او را نیکو مذهب شمرده و از سوى دیگر قاضى عیاض مالکى مکرر به نقل از آثار او پرداخته است. افزون بر این‌ها، رواج کامل مذهب مالکى در افریقیه به روزگار ابن جزار و بى‌اعتنایى او به امیران و خلفاى فاطمى شیعى مذهب، که در بیشتر منابع به آن اشاره شده است مى‌تواند مؤید این نظر باشد.

ابن جزار از ویژگى‌هاى رفتارى برجسته‌اى برخور