خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابو المعالی جوینی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابو المعالی جوینی :

دیگر کاربردها: جوینی (ابهام‌زدایی).

ابوالمعالی جوینی، از پیشوایان و دانشوران بزرگ شافعی ، معروف به امام الحرمین بود.

فهرست مندرجات

1 – معرفی اجمالی
1.۱ – امام الحرمین
1.۲ – ممنوع شدن لعن اشعریه و شافعیه
1.۳ – اجازه نقل حدیث
1.۴ – علمیت
1.۵ – درگذشت
2 – فهرست منابع
3 – پانویس
4 – منبع

1 – معرفی اجمالی

عبدالملک بن عبدالله ابوالمعالی ملقب به ضیاء الدین، از پیشوایان و دانشوران بزرگ شافعی با مسلک اعتقادی اشعری بود.

[۱] الانساب، ج۳، ص۴۳۰.

[۲] وفیات الاعیان، ج۳، ص۱۶۸.

[۳] الوافی بالوفیات، ج۱۹، ص۱۱۶.

سال ولادت او را ۴۱۷ق.

[۴] ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۴۷.

یا ۴۱۹ق.

[۵] الوافی بالوفیات، ج۶، ص۲۵۰.

در جوین سبزوار از نواحی نیشابور قدیم دانسته‌اند.

[۶] المنتظم، ج۱۶، ص۲۴۴.

پدرش ابومحمد جوینی نیز از دانشوران بزرگ مذهب شافعی و در تفسیر ، اصول و ادب چیره دست بود.

[۷] المنتظم، ج۱۶، ص۲۴۵.

[۸] معجم البلدان، ج۲، ص۱۹۳.

[۹] سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۴۶۹.

پدرش در تربیت او بسیار دقت داشت و به مادر او که کنیز بود، سفارش کرد که جز خودش کسی او را شیر ندهد.

[۱۰] طبقات الشافعیه، ج۵، ص۱۶۸.

[۱۱] البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۱۲۸.

ابوالمعالی علوم حدیث و فقه را از پدرش فراگرفت و سپس نزد قاضی حسین و ابوالقاسم اسکافی

[۱۲] وفیات الاعیان، ج۲، ص۱۶۸.

دانش آموخت و پیش از رسیدن به ۲۰ سالگی، صاحب کرسی تدریس پدر شد.

[۱۳] المنتظم، ج۱۶، ص۲۴۵.

او هنگام درگذشت پدرش ۲۰ ساله بود.

[۱۴] سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۴۶۹.

[۱۵] الوافی بالوفیات، ج۱۹، ص۱۱۶.

[۱۶] الوفیات، ص۲۵۸.

از آن پس به بغداد عزیمت کرد و دیگر بار به نیشابور بازگشت.

1.۱ – امام الحرمین

پس از اجرای فرمان سلطان طغرل سلجوقی برای لعن شیعیان و اشعریان و شافعیان بر منابر شهرها که به تحریک وزیرش عمید الملک کندری حنفی مذهب صورت گرفت، ابوالمعالی همراه دانشمندان شهرهای مختلف از جمله ابوالقاسم قشیری ، خراسان را معترضانه ترک کرد و به مکه و مدینه رفت و آن گاه کنار خانه خدا ساکن شد. او به مدت چهار سال در مکه کرسی تدریس و فتوا برپا کرد. در این مدت به مدینه نیز رفت و آمد داشت و از همین رو امام الحرمین خوانده شد

[۱۷] الکامل، ج۱۰، ص۳۳.

[۱۸] وفیات الاعیان، ج۳، ص۱۶۹.

[۱۹] الاعلام، ج۴، ص۱۶۰.

1.۲ – ممنوع شدن لعن اشعریه و شافعیه

با روی کار آمدن آلب ارسلان و وزیرش نظام الملک شافعی مذهب ، در سال ۴۵۶ق. لعن اشعریان و شافعیان ممنوع شد و دانشمندان معترض با احترام به خراسان بازگشتند

[۲۰] الکامل، ج۱۰، ص۲۰۹.

[۲۱] تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۲۸۵.

که از جمله آنان ابوالمعالی جوینی بود. نظام الملک مدرسه نظامیه نیشابور را برای تدریس او بنا نهاد و اموری چون امامت جمعه و ریاست اوقاف و زعامت مذهب شافعی و خطابه و وعظ را به وی سپرد. او به مدت ۳۰ سال بدون رقیب عهده دار آن امور بود.

[۲۲] وفیات الاعیان، ج۳، ص۱۶۸.

[۲۳] سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۴۷۰.

[۲۴] تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۳۰-۲۳۱.

1.۳ – اجازه نقل حدیث

ابوالمعالی در نقل حدیث، از پدر و نیز استادش ابونعیم اصفهانی (م. ۴۶۰ق.) اجازه داشت.

[۲۵] تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۳۱-۲۳۲.

[۲۶] الوافی بالوفیات، ج۱۹، ص۱۱۷.

[۲۷] الکنی و الالقاب، ج۲، ص۵۵.

برخی او را به ضعف در حدیث متهم کرده‌اند.

[۲۸] الوافی بالوفیات، ج۱۹، ص۱۱۷.

در مجلس درس او حدود ۳۰۰ فقیه شرکت داشتند.

[۲۹] وفیات الاعیان، ج۳، ص۱۶۸.

[۳۰] الوافی بالوفیات، ج۱۹، ص۱۱۷-۱۱۸.

[۳۱] البدایه و النها