خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابومحمد قطب‌الدین عبدالحق بن ابراهیم بن محمد بن نصر مرسى رقوطى

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابومحمد قطب‌الدین عبدالحق بن ابراهیم بن محمد بن نصر مرسى رقوطى :

۱
ولادت۲
تحصیلات۳
وفات۴
آثار۵
پانویس۶
منابع مقاله۷
وابسته‌ها

ابن سبعین، عبدالحق بن ابراهیم

نام
ابن سبعین، عبدالحق بن ابراهیم

نام‌های دیگر

مرسی، ابومحمد عبدالحق

رقوطی، قطب‌الدین عبدالحق بن ابراهیم

نام پدر

ابراهیم

متولد

1217 م

محل تولد

زقوطه از نواحی مرسیه اندلس

رحلت

669 ‌‎ق

اساتید

ابواسحاق ابراهیم بن یوسف بن محمد بن دهاق

برخی آثار

أنوار النبی صلّی‌الله‌علیه‌وسلّم أسرارها و أنواعها

رسایل ابن سبعین

کد مؤلف

AUTHORCODE01555AUTHORCODE

ابن سَبْعین، ابومحمد قطب‌الدین عبدالحق بن ابراهیم بن محمد بن نصر بن سبعین مرسى رقوطى (۶۱۴ ه – ۹ شوال ۶۶۹ ه / ۱۲۱۷ – ۱۲۶۹)، عارف، زاهد و فیلسوف اندلسى بوده است.

ولادت

ولادت او را اغلب مؤلفان در ۶۱۴ق، نوشته‌اند و چون زادگاه او رَقوطه، از نواحى مُرسیه بوده است، او را مرسى و رقوطى گفته‌اند.

تحصیلات

وى در اوایل زندگانى در مرسیه به تحصیل منطق، حکمت، کلام و ریاضیات پرداخت، سپس به عرفان روى آورد و گفته‌اند که طب، کیمیا، سیمیا و علم حروف را نیز فراگرفت. برخى از مؤلفان، او را شاگرد ابواسحاق ابراهیم بن یوسف بن محمد بن دهاق (معروف به ابن المرأه)، عارف و متکلم مشهور اندلسى، دانسته‌اند، ولى وفات ابن دهاق در ۶۱۱ق و قبل از ولادت ابن سبعین بوده و این گفته ظاهراً در اصل به ارتباط فکرى و تأثیر پذیرفتن ابن سبعین از عقاید ابن دهاق اشاره داشته است. از سوى دیگر، در اواخر سده ۶ و اوایل سده ۷ق افکار فلسفى و عرفانى ابوعبدالله شوذى از طریق شاگردش ابن دهاق و شاگرد او ابن اَحْلى در اندلس رواج گرفته بود و دور نیست که ابن سبعین که در این محیط فکرى پرورش یافته و تأثیر پذیرفته بود، چنان‌که در بعضى از منابع تلویحاً اشاره شده است، در مرسیه نزد ابن احلى کسب علم کرده باشد.

ابن سبعین در جوانى – و به گفته ابن شاکر کتبى، در ۳۰ سالگى – با جمعى از یاران و شاگردان خود رهسپار مغرب شد و در راه، چند گاهى در خانقاهى نزدیک غرناطه توقف نمود. ظاهراً علت مهاجرت او از زادگاهش مخالفت‌هایى بود که از طرف فقها و متشرعین با افکار و اقوال او مى‌شد. پس از ورود به مغرب در شهر سبته بر ساحل جنوبى تنگه جبل الطارق اقامت گزید و به تبلیغ و ترویج عقاید خود در میان پیروان و تحقیق، مطالعه و تألیف پرداخت. بااینکه در سنین جوانى بود، در همین دوران شهرت او به جایى رسیده بود که هنگامى که پرسش‌هاى علمى و فلسفى فردریک دوم، امپراتور صقلیه از علماى ممالک اسلامى به مغرب رسید، خلیفه عبدالواحد الرشید، آنها را به سبته فرستاد و از ابن سبعین خواسته شد که جواب بنویسد. ظاهراً به سبب همین اشتهار به فلسفه و نیز شاید به سبب استقبالى که از عقاید او مى‌شد، ناچار گردید که آن شهر را ترک گوید و به عدوه و سپس به بجایه رود. وى چند سالى در این شهر اقامت داشت و همچنان به نشر افکار خاص خود مشغول بود و پیروان و مریدان بسیارى که از طبقات مختلف نزد او گرد آمده بودند، آراء و عقاید او را به نقاط دیگر مى‌رساندند. در اینجا نیز افکار و اقوال او و طرز سلوک پیروانش مخالفت و خصومت فقها و متشرعین را برانگیخت و به الحاد و کفر متهم و مجبور به ترک آنجا شد. وى ظاهرا