خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابونصر عبدالرحیم بن عبدالکریم قشیری

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابونصر عبدالرحیم بن عبدالکریم قشیری :

منبع: عبدالرحیم بن عبدالکریم قُشیری

ابونصر عبدالرحیم بن عبدالکریم بن هَوازِن قُشیری نیشابوری (وفات ۵۱۴ق) مفسر، ادیب، متکلم، شاعر و فقیه نیشابوری بود.
او علوم دینی را نزد پدر و امام الحرمین جوینی آموخت و در وعظ و تدریس شهرت یافت.
سفرهایش به بغداد موجب جذب بزرگان و حتی اسلام آوردن برخی اهل ذمه شد، اما در یکی از سفرهایش باعث فتنه‌ای بین حنابله و شافعیه شد و از بغداد اخراج گردید.
از آثار او «التیسیر فی التفسیر» و «الموضح فی فروع الفقه الشافعی» است.
پس از مدتی به نیشابور بازگشت و در همان‌جا درگذشت.

فهرست مندرجات

1 – معرفی عبدالرحیم بن عبدالکریم قُشیری
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – شهرت علمی
5 – تبعید قشیری از بغداد
6 – آثار
7 – وفات
8 – پانویس
9 – منبع

1 – معرفی عبدالرحیم بن عبدالکریم قُشیری

ابونصر عبدالرحیم بن عبدالکریم بن هَوازِن قُشیری نیشابوری از ولادت و کودکی او اطلاعی در دست نیست؛ اما آورده‌اند وی مفسر، ادیب، متکلم، شاعر و فقیه نیشابور بود.

2 – اساتید

ابونصر ادبیات عرب را نزد پدرش فراگرفت و در نظم و نثر گوی سبقت را از همگان ربود. همچنین علم اصول و تفسیر را از پدرش آموخت و چون پدرش از دنیا رفت، به مجلس درس امام الحرمین ابوالمعالی عبدالملک جُوَیْنی (رییس شافعیه در نیشابور) حاضر شد و کانون اعتنا و توجه ویژه او قرار گرفت؛ به گونه‌ای که بیشتر روزها با هم بودند و حتی جوینی بعضی از مسائل حساب را در باب واجبات و وصایا از او بهره می‌برد.

[۱] ابن عساکر، علی بن حسن، تبیین کذب المفتری، ص۳۰۸.

علاوه بر این جوینی در کتاب الوصیه به نقل از او پرداخت.

[۲] ابن قاضی شهبه، ابوبکر بن احمد، طبقات الشافعیه، ص۲۸۵.

از دیگر استادان او ابوعثمان صابونی، ابوالحسین بن نقور، ابوالحسین عبدالغافر فارسی، ابوالقاسم زنجانی، ابوحفص بن مسرور، ابوسعد کَنْجروذی و ابوبکر بیهقی است.

3 – شاگردان

از شاگردان او نوه دختراش ابوسعد عبداللّه بن عمر صفار، ابوالفتح طائی، ابوالفضل طوسی و محمد بن عبدالکریم بن احمد شهرستانی (م ۵۴۸ق) بودند.

[۳] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۱۵۹.

[۴] ابن قاضی شهبه، ابوبکر بن احمد، طبقات الشافعیه، ص۳۲۳.

4 – شهرت علمی

قشیری فوق العاده تیزهوش و باذکاوت بود و زبانی فصیح و بلیغ داشت. هنگامی که در سفر حج به بغداد وارد شد، چون اهل بغداد فضل و کمال او را دیدند، شیفته او شدند و حتی خواص و بزرگانی چون ابواسحاق شیرازی فقیه عراق در مجلس وعظ و