خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعمر بن عبدالبر

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوعمر بن عبدالبر :

اِبْن‌ِ عَبْدُالبَرّ، ابوعمر یوسف‌ بن‌ عبدالله‌ بن‌ محمد بن‌ عبدالبر ابن‌ عاصم‌ نَمری‌ (۲۵ ربیع‌ الاخر ۳۶۸- آخر ربیع‌الاول‌ ۴۶۳ق‌/ ۳۰ نوامبر ۹۷۸- ۵ ژانویه ۱۰۷۱م‌) فقیه‌، محدث‌، تاریخ‌نگار و ادیب‌ اندلسى است‌.

فهرست مندرجات

1 – شرح حال
2 – اساتید و مشایخ حدیث
3 – مذهب
4 – دیگر شاگردانش‌
5 – دور شدن از آشوبها
6 – نجات دادن ابومحمد
7 – پرثمرترین‌ دوران‌ زندگی‌
8 – آثار
8.۱ – چاپی‌
8.۲ – خطی‌
9 – فهرست منابع
10 – پانویس
11 – منبع

1 – شرح حال

او را از این‌ روی‌ نمری‌ خوانده‌اند که‌ نسبش‌ به‌ نمر بن‌ قاسط ابن‌ افصی‌ بن‌ دعمی‌ بن‌ حَدیله بن‌ اسد بن‌ ربیعه بن‌ نزاز می‌رسد.

[۱] علی‌ ابن‌ حزم‌، جمهره انساب‌ العرب‌، ص۳۰۰- ۳۰۲، بیروت‌، ۱۴۰۳ق‌/ ۱۹۸۳م‌.

در قرطبه‌ زاده‌ شد و در همان‌جا رشد کرد. پدرش‌ از فقیهان‌ قرطبه‌ بود و او در ۱۸ سالگی‌ پدر را از دست‌ داد.

[۲] قاضی‌ عیاض‌ بن‌ موسی‌، ترتیب‌ المدارک‌، ج۴، ص۵۵۶، به‌ کوشش‌ احمد بکیر محمود، بیروت‌، ۱۳۸۷ق‌/ ۱۹۶۷م‌.

در قرطبه‌ به‌ فراگیری‌ دانشهای‌ معمول‌ آن‌ زمان‌ پرداخت‌.

[۳] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۳۴۴، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

2 – اساتید و مشایخ حدیث

از استادانش‌ می‌توان‌ به‌ اینان‌ اشاره‌ کرد: ابوالولید ابن‌ فَرَضی‌، ابوعمر طَلْمَنَکی‌، قاسم‌ بن‌ اصبغ‌ بیانی‌ که‌ نزد او حدیث‌ خواند،

[۴] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۱۰۶، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

[۵] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۲۳۸، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

[۶] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۳۱۲، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

ابوعمر ابن‌ مکوی‌، سعید بن‌ نصر،

[۷] قاضی‌ عیاض‌ بن‌ موسی‌، ترتیب‌ المدارک‌، ج۴، ص۸۰۸، به‌ کوشش‌ احمد بکیر محمود، بیروت‌، ۱۳۸۷ق‌/ ۱۹۶۷م‌.

احمد بن‌ فتح‌ تاجر، احمد بن‌ قاسم‌ تاهرتی‌ بزاز که‌ کتابهای‌ محمد بن‌ جریر طبری‌ را به‌ نامهای‌ صریح‌ السنه، التبصیر و فضائل‌ الجهاد، نزد او خواند، قاضی‌ ابن‌ صفار و ابن‌ جسور که‌ ذیل‌ المذیل‌ را نزد او خواند.

[۸] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۹۹، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

[۹] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۱۳۲، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

[۱۰] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۱۳۳، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

[۱۱] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۳۶۲، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

3 – مذهب

ابن‌ عبدالبر در آغاز ظاهری‌ مذهب‌ بود، سپس‌ مالکی‌ شد و گاه‌ در پاره‌ای‌ از مسائل‌ به‌ فقه‌ شافعی‌ می‌گرایید.

[۱۲] محمد ذهبی‌، سیر اعلام‌ النبلاء، ج۱۸، ص۱۵۶-۱۵۷، به‌ کوشش‌ شعیب‌ ارنؤوط و محمد نعیم‌ عرقسوسی‌، بیروت‌، ۱۴۰۵ق‌/ ۱۹۸۴م‌.

او چندان‌ به‌ درس‌ و پژوهش‌ اهتمام‌ ورزید که‌ پس‌ از چندی‌ از دیگر پیشینیان‌ اندلسی‌ خود پیشی‌ گرفت‌.

[۱۳] قاضی‌ عیاض‌ بن‌ موسی‌، ترتیب‌ المدارک‌، ج۴، ص۸۰۹، به‌ کوشش‌ احمد بکیر محمود، بیروت‌، ۱۳۸۷ق‌/ ۱۹۶۷م‌.

حمیدی‌ در ۴۴۸ق‌/ ۱۰۵۶م‌ ضمن‌ آنکه‌ با او دیدار کرده‌ است‌، از وی‌ اجازه‌ای‌ برای‌ روایت‌ شنیده‌ها و گردآورده‌هایش‌ گرفته‌ است‌.

[۱۴] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۳۴۵، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

[۱۵] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۳۴۶، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

4 – دیگر شاگردانش‌

ابوالعباس‌ دلایی‌، ابومحمد بن‌ ابی‌ قحافه‌، طاهر بن‌ مفوز، ابوبحر سفیان‌ بن‌ عاصی‌، ابو علی‌ غسّانی‌ که‌ الموطأ را نزد او خواند و ابن‌ بُربال‌ حِجازی‌ بودند و افزون‌ بر اینان‌ ابن‌ حزم‌ را نیز از شاگردان‌ وی‌ شمرده‌اند.

[۱۶] عبدالحق‌ ابن‌ عطیه‌، فهرس‌، ج۱، ص۷۸، به‌ کوشش‌ محمد ابوالاجفان‌ و محمد زاهی‌، بیروت‌، ۱۹۸۳م‌.

[۱۷] عبدالحق‌ ابن‌ عطیه‌، فهرس‌، ج۱، ص۱۰۸، به‌ کوشش‌ محمد ابوالاجفان‌ و محمد زاهی‌، بیروت‌، ۱۹۸۳م‌.

[۱۸] عبدالحق‌ ابن‌ عطیه‌، فهرس‌، ج۱، ص۱۲۸-۱۳۳، به‌ کوشش‌ محمد ابوالاجفان‌ و محمد زاهی‌، بیروت‌، ۱۹۸۳م‌.

[۱۹] قاضی‌ عیاض‌ بن‌ موسی‌، ترتیب‌ المدارک‌، ج۴، ص۸۰۸، به‌ کوشش‌ احمد بکیر محمود، بیروت‌، ۱۳۸۷ق‌/ ۱۹۶۷م‌.

[۲۰] قاضی‌ عیاض‌ بن‌ موسی‌، ترتیب‌ المدارک‌، ج۴، ص۸۰۹، به‌ کوشش‌ احمد بکیر محمود، بیروت‌، ۱۳۸۷ق‌/ ۱۹۶۷م‌.

5 – دور شدن از آشوبها

در روزگاری‌ که‌ ابن‌ عبدالبر در قرطبه‌ به‌ سر می‌برد، این‌ شهر مرکز حکومت‌ امویان‌ در اندلس‌ بود و هشام‌ مؤید بن‌ حکم‌ (حک ۳۶۶-۳۹۹ق‌/ ۹۷۷-۱۰۰۹م‌) بر آن‌ فرمانروایی‌ داشت‌. در جمادی‌ الاخر ۳۹۹ محمد ابن‌ هشام‌ ملقب‌ به‌ مهدی‌ بر مؤید شورید و او را کنار زد. در ۵ شوال‌ ۳۹۹ هشام‌ بن‌ سلیمان‌ بن‌ ناصر به‌ همراه‌ بربریان‌ بر او شورید. از طرف‌ دیگر عموم‌ مردم‌ قرطبه‌ به‌ یاری‌ محمد بن‌ هشام‌ برخاسته‌ و بربریان‌ را شکست‌ دادند. آنان‌ دوباره‌ گرد آمده‌ و سلیمان‌ بن‌ حکم‌ بن‌ سلیمان‌ را به‌ فرمانروایی‌ برداشتند و با یاری‌ مسیحیان‌ جنگ‌ خونینی‌ آغاز کردند که‌ هزاران‌ نفر از مردم‌ قرطبه‌ از جمله‌ ابن‌ فرضی‌

[۲۱] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۲۳۸، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

استاد ابن‌ عبدالبر، کشته‌ شدند و مهدی‌ شکست‌ خورد. در ۴۰۰ق‌/ ۱۰۱۰م‌ مهدی‌ دوباره‌ لشکری‌ فراهم‌ آورد و در شوال‌ همین‌ سال‌ بر قرطبه‌ مسلط شد که‌ پس‌ از درگیری‌ دیگری‌ با بربریان‌ و شکست‌ از آنان‌ در ذیحجه همین‌ سال‌ کشته‌ شد و مؤید بن‌ حکم‌ دومین‌بار (۴۰۰-۴۰۷ق‌) به‌ حکومت‌ رسید.

[۲۲] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۱۸، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

[۲۳] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۱۹، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

ابن‌ عبدالبر در این‌ گیرودار جز دور شدن‌ از این‌ آشوب‌ها و رفتن‌ به‌ محیطی‌ آرام‌، فراروی‌ خود راهی‌ نمی‌دید. از این‌ رو از قرطبه‌ بیرون‌ آمد، ولی‌ هیچ‌گاه‌ از اندلس‌ بیرون‌ نرفت‌.

[۲۴] محمد حمیدی‌، جذوه المقتبس‌، ج۱، ص۳۴۴، به‌ کوشش‌ محمد بن‌ تاویت‌ طنجی‌، قاهره‌، ۱۳۷۲ق‌/ ۱۹۵۲م‌.

او که‌ به‌ دنبال‌ مکانی‌ مناسب‌ می‌گشت‌، تنها دانیه‌ را که‌ دورترین‌ نقطه شرق‌ اندلس‌ بود، برگزید و به‌ آنجا رهسپار شد. این‌ شهر در نزدیکی‌ بلنسیه‌ و تحت‌ حکومت‌ ابوالحسن‌ مجاهد عامری‌ (حک ۴۰۸-۴۳۲ق‌) که‌ به‌ دانش‌ دوستی‌ شهره‌ بود، قرار داشت‌.

6 – نجات دادن ابومحمد

چند سال‌ بعد پسرش‌ ابومحمد که‌ در اشبیلیه‌ وزیر یکی‌ از ملوک‌ طوایف‌ اندلس‌ به‌ نام‌ معتضد بن‌ عباد (حک ۴۳۴-۴۶۱ق‌) بود، مورد خشم‌ وی‌ قرار گرفت‌ و به‌ سیاه‌ چال‌ افتاد.
ابن‌ عبدالبر چون‌ شنید که‌ جان‌ پسر در معرض‌ خطر است‌، سراسیمه‌ خود را به‌ اشبیلیه‌ رساند و از معتضد درخواست‌ تا وی‌ را ببخشاید. معتضد که‌ از کمتر کسی‌ درمی‌گذشت‌، وی‌ را به‌ جان‌ امان‌ داد. ابوعمر که‌ با زیرکی‌ پسر را نجات‌ داده‌ بود،

[۲۵] علی‌ ابن‌ بسام‌، الذخیره، ج۳، ص۱۲۵، به‌ کوشش‌ احسان‌ عباس‌، لیبی‌/ تونس‌، ۱۹۸۱م‌.

[۲۶] علی‌ ابن‌ بسام‌، الذخیره، ج۳، ص۱۲۶، به‌ کوشش‌ احسان‌ عباس‌، لیبی‌/ تونس‌، ۱۹۸۱م‌.

[۲۷] علی‌ ابن‌ سعید، المغرب‌، ج۲، ص۴۰۷، به‌ کوشش‌ شوقی‌ ضیف‌، قاهره‌، ۱۹۵۵.

[۲۸] علی‌ ابن‌ سعید، المغرب‌، ج۲، ص۴۰۸، به‌ کوشش‌ شوقی‌ ضیف‌، قاهره‌، ۱۹۵۵.

[۲۹] محمد ابن‌ ابار، اعتاب‌ الکتاب‌، ج۱، ص۲۲۰، به‌ کوشش‌ صالح‌ اش‌تر، دمشق‌، ۱۳۸۰ق‌/ ۱۹۶۱م‌.

[۳۰] محمد ابن‌ ابار، اعتاب‌ الکتاب‌، ج۱، ص۲۲۱، به‌ کوشش‌ صالح‌ اش‌تر، دمشق‌، ۱۳۸۰ق‌/ ۱۹۶۱م‌.

او را با خود به‌ دانیه‌ برد، اما د