خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوطاهر محمد بن محمد بن مَحْمِش زیادی نیشابوری

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوطاهر محمد بن محمد بن مَحْمِش زیادی نیشابوری :

منبع: محمد بن محمد زیادی

محمد بن محمد زیادی (۳۱۷ ـ ۴۱۰ هـ.ق) ادیب، محدث، فقیه شافعی و مفتی نیشابور بود.
او از محضر بزرگان علم حدیث و فقه بهره برد و به مدت ۳۰ سال به تدریس و املا اشتغال داشت.
در علم شروط تخصص داشت و بسیاری از فقها و محدثان از او روایت کرده‌اند.
آثارش شامل کتابی درعلم شروط و الامالی در حدیث است.
وی در سال ۴۱۰ (هجری قمری) درگذشت و در نیشابور به خاک سپرده شد.

فهرست مندرجات

1 – معرفی محمد بن محمد زیادی
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – آثار
5 – وفات
6 – پانویس
7 – منبع

1 – معرفی محمد بن محمد زیادی

فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوطاهر محمد بن محمد بن مَحْمِش زیادی نیشابوری

[۱] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۹۸.

[۲] ابن قاضی شهبه، ابوبکر بن احمد، طبقات الشافعیه، ج۱، ص۱۹۵.

[۳] صیرفینی، ابراهیم بن محمد، المنتخب من کتاب السیاق، ص۱۸.

[۴] نووی، یحیی بن شرف، تهذیب الاسماء و اللغات، ج۲، ص۲۴۵.

[۵] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۹.

[۶] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱، ص۲۰۹.

[۷] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۶۰.

ادیب، محدث، فقیه شافعی مذهب و مفتی بلامنازع نیشابور در سده چهارم و اوایل سده پنجم (هجری قمری) بود.

[۸] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۹۸.

[۹] ابن قاضی شهبه، ابوبکر بن احمد، طبقات الشافعیه، ج۱، ص۱۹۵.

[۱۰] صیرفینی، ابراهیم بن محمد، المنتخب من کتاب السیاق، ص۱۸.

[۱۱] نووی، یحیی بن شرف، تهذیب الاسماء و اللغات، ج۲، ص۲۴۵.

[۱۲] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۹.

[۱۳] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۲۷۶.

[۱۴] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۲۱۳.

[۱۵] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱، ص۲۰۹.

[۱۶] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۶۰.

[۱۷] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۳۳.

وی در سال ۳۱۷ (هجری قمری)

[۱۸] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۹۸.

[۱۹] ابن قاضی شهبه، ابوبکر بن احمد، طبقات الشافعیه، ج۱، ص۱۹۶.

[۲۰] نووی، یحیی بن شرف، تهذیب الاسماء و اللغات، ج۲، ص۲۴۵.

[۲۱] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۹.

[۲۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۲۷۷.

[۲۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۲۱۳.

[۲۴] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۶۰.

[۲۵] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۳۳.

یا ۳۱۳ (هجری قمری) متولد شد.

[۲۶] ابن قاضی شهبه، ابوبکر بن احمد، طبقات الشافعیه، ج۱، ص۱۹۶.

[۲۷] صیرفینی، ابراهیم بن محمد، المنتخب من کتاب السیاق، ص۱۸.

او منسوب به یکی از اجداد خود به نام زیاد

[۲۸] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۱۰، ص۴۵۱.

[۲۹] ابن قاضی شهبه، ابوبکر بن احمد، طبقات الشافعیه، ج۱، ص۱۹۶.

[۳۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۲۷۶.

[۳۱] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۸۴.

[۳۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۶۰.

یا منسوب به محل سکونتش در میدان زیاد بن عبداللّه لرحمان در نیشابور بود.

[۳۳] صیرفینی، ابراهیم بن محمد، المنتخب من کتاب السیاق، ص۱۸.

[۳۴] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۹۹.

[۳۵] ابن قاضی شهبه، ابوبکر بن احمد، طبقات الشافعیه، ج۱، ص۱۹۶.

[۳۶] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۲۷۶.

[۳۷] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۲۱۳.

[۳۸] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۶۰.

پدرش از زهّادِ معروف نیشابور بود که مردم به او و دعایش تبرک می‌جستند.

[۳۹] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۹۹.

[۴۰] نووی، یحیی بن شرف، تهذیب الاسماء و اللغات، ج۲، ص۲۴۵.

[۴۱] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۲۷۷.

[۴۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۲۱۳.

[۴۳] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱، ص۲۰۹.

وی که از محدثان و فقهای نامدار نیشابور به شمار می‌رفت.

[۴۴] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۹۸.

[۴۵] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۲۷۶.

تخصصی تام در علم شروط (کیفیت ثبت احکام و اسناد) داشت.

[۴۶] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۹۸.

[۴۷] ابن قاضی شهبه، ابوبکر بن احمد، طبقات الشافعیه، ج۱، ص۱۹۶.

[۴۸] صیرفینی، ابراهیم بن محمد، المنتخب من کتاب السیاق، ص۱۸.

[۴۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۲۷۷.

[۵۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۲۱۳.

[۵۱] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱، ص۲۰۹.

[۵۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۶۰.

[۵۳] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۵، ص۳۳۳.

به مدت سی سال به تدریس و املا اشتغال داشت.

[۵۴] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۶۰.

2 – اساتید

ابوطاهردر سال ۳۲۵ (هجری قمری) به فراگیری علم حدیث روی آورد

[۵۵] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۹۹.

[۵۶] نووی، یحیی بن شرف، تهذیب الاسماء و اللغات، ج۲، ص۲۴۵.

[۵۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النب