خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوفراس حارث حمدانی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوفراس حارث حمدانی :

منبع: حارث بن سعید حمدانی

حارث بن سعید حمدانی (۳۲۰-۳۵۷ق) فردی شاعر، ادیب، بخشنده و رئیس نظامیان دولت حمدانی در قرن چهارم هجری قمری بود. وی با وجود شهرت ادبی و نظامی و زندگی پرفراز و نشیب سیاسی، عمری بسیار کوتاه داشت و در سن ۳۷ سالگی کشته شد.

فهرست مندرجات

1 – معرفی حارث حمدانی
2 – شخصیت
3 – آثار
4 – وفات
5 – پانویس
6 – منبع

1 – معرفی حارث حمدانی

ابوفراس حارث بن سعید بن حمدان حمدانی تغلبی عدوی، وی در سال ۳۲۰ یا ۳۲۱ هجری در شهر مَنْبِج بین فرات و حلب به دنیا آمد.

[۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۵، ص۲۰۶-۲۰۵.

و در همان جا که اقطاع او بود، زندگی می‌کرد.

[۲] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۱، ص۲۰۲.

فردی شاعر، ادیب، بخشنده و رئیس نظامیان دولت حمدانی بود.

[۳] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۶، ص۱۹۶.

نسب او به جدش حمدان، مؤسس سلسله حمدانی می‌رسد.

[۴] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی مختصر الانساب، ج۱، ص۳۸۶.

وی پسرعمو و همچنین برادر همسر سیف الدوله بود و به دلیل فصاحت ادبی و مهارت نظامی اش مورد توجه بسیار او بود و وی را بسیار احترام و اکرام می‌کرده و بر اقوام دیگرش برتری می‌داد؛ چنان که در بسیاری از نبردها وی را با خود می‌برد و در بسیاری از کارها و امور، وی را جانشین و امین خود قرار می‌داد.

[۵] ثعالبی، عبدالملک بن محمد، یتیمه الدهر، ج۱، ص۵۷.

2 – شخصیت

وی در ادبیات، فضل و کرامت، نجابت و بزرگی، فصاحت و مهارت و شجاعت نظامی در آن زمان بی مانند بود. اشعارش مضامین عالی و خودش طبعی روان داشت و به واسطه زیبایی و متانت، معروف بود. پیش از وی در میان شاعران فقط اشعار عبداللّه بن معتز، چنین صفات و ویژگی‌هایی داشت؛ ولی او نزد اهل فن، تواناتر و زبردست تر از ابن معتز شناخته شده است؛ تا جایی که صاحب بن عباد می‌گوید شعر با امرءالقیس آغاز شد و با ابوفراس پایان یافت.

[۶] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۲، ص۵۸-۵۹.

مهارت وی در شعر و ادبیات آن زمان به حدی بود که کسی از هم عصرانش را یارای برابری و رقابت با او نبود.

[۷] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۱، ص۲۰۱.

و فقط جعفر بن محمد بن ورقا شیبانی از شاعران بزرگ معاصر ابوفراس با وی مکاتبه و مراوده داشت.

[۸] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۱، ص۱۶۸.

در بخشندگی و سخاوت وی آورده‌اند که زمانی وارد بغداد شد و در ضمن اینکه قصیده‌ای می‌خواند، پانصد درهم و حتی بیشتر را میان نظامیان تقسیم کرد و از در دیگر خارج شد.

[۹] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۱، ص۱۳۶-۱۳۷.

ابوفراس در جنگ‌های سیف الدوله با دولت روم، دو بار به اسارت درآمد؛ نخست در سال ۳۴۸ ه و بار دوم در سال ۳۵۱ هجری در حَمله رومیان به شهر منبج به اسارت درآمد و درحالی که زخمی شده بود، ابتدا به خرشنه و سپس به قسطنطنیه انتقال یافت و تا سال ۳۵۵ هجری (چهار سال) در اسارت رومیان بود.
وی در دوران اسارت خود، اشعار و قصاید بسیاری سرود که همه آنها در دیوانش موجود است. ابوفراس در تمام مدت اسارتش با سیف الدوله مکاتبه داشت و اینان از طریق نامه، اشعاری را برای یکدیگر می‌فرستادند. سرانجام سیف الدوله با دادن فدیه وی را آزاد کرد.

[۱۰] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۲، ص۶۲-۵۹.

سیف الدوله پس از آزادکردن وی، اموال و ثروت بسیاری به او بخشید و این بار افزون بر حکومت منبج که پیش تر در دست او بود، حکومت حران،

[۱۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۲، ص۱۵۵.

حمص و حلب را نیز به او واگذار کرد.

[۱۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۶، ص۱۹۶-۱۹۷.

3 – آثار

وی صاحب دیوان شعر

[۱۳] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۲، ص۶۱-۵۹.

و قصایدی چند به نام‌های البرده در موضوع فخر و سربلندی، رائیه، لامیه و میمیه در مظلومیت اهل بیت (علیهم‌السّلام) و مظالم بنی عباس معروف به الشافیه است،

[۱۴] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۷۳.

که المذهبه نیز نامیده شده است.

[۱۵] گروهی از نویسندگان، موسوعه مؤلفی الامامیه، ج۱، ص۴۴۸.

الرومیات نیز که اثر جداگانه دانسته شد،

[۱۶] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۳، ص۱۲.

به احتمال بسیار، نامی برای مجموعه قصاید اوست که آنها را در زمان اسارتش در روم سروده است.
آثار ابوفراس پس از خودش مورد توجه قرار گرفت؛ چنان که بر بسیاری از آنها شرح‌هایی نوشته شد؛ از جمله سیدحسن بن محمد بن حسین حسینی، احمد بن احمد بن علی ماجدی،

[۱۷] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذ