خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسن علی بن سلیمان بن فضل بغدادی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسن علی بن سلیمان بن فضل بغدادی :

منبع: علی بن سلیمان بغدادی

فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسن علی بن سلیمان بن فضل بغدادی ملقب به اخفش صغیر (حدود ۲۳۵ق ـ ۳۱۵ق)، از نحویان و واژه‌شناسان برجسته بغداد بود که در سال ۳۱۵ هجری درگذشت.
او از محضر علمای بزرگی چون ثعلب و مبرّد بهره برد و به علم نحو و واژه‌شناسی شهرت داشت، هر چند در روایت اخبار و شعر مهارت کمتری داشت.
اخفش به دلیل ویژگی ظاهری خاص و روابط نزدیک با بزرگان زمان خود، به ویژه در دربار عباسیان، شناخته می‌شد.
آثاری از جمله شرح بر کتاب سیبویه و «تفسیر معانی القرآن» به او نسبت داده شده است.

فهرست مندرجات

1 – معرفی اخفش صغیر
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – آثار
5 – وفات
6 – پانویس
7 – منبع

1 – معرفی اخفش صغیر

فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوالحسن علی بن سلیمان بن فضل بغدادی ملقب به اخفش صغیر اهل بغداد بود

[۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۹۱.

و به گفته سیوطی، به هنگام درگذشت، حدود هشتاد سال عمر داشت؛ از این رو و با توجه به تاریخ درگذشت وی می‌توان پنداشت که در حدود ۲۳۵ هجری به دنیا آمده است.
اخفش به معنای کسی است که چشمی کوچک دارد و بینایی او اندک است. سیوطی از دوازده تن با عنوان اخفش یاد می‌کند که مشهور ترین آن‌ها عبدالحمید بن عبدالمجید (اخفش اکبر یا اخفش کبیر)، سعید بن مسعده (اخفش اوسط) و علی بن سلیمان (اخفش صغیر) هستند.

[۲] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۱۶۷.

اخفش در سال ۲۸۷ هجری به مصر سفر کرد و به گفته بسیاری تا سال ۳۰۰ق یا ۳۰۶ هجری در آن‌جا اقامت داشت و بنا بر نقل ابن عساکر در همین زمان بود که تعلیم و تربیت فرزند ابن مدبر، وزیر معتمد خلیفه عباسی را بر عهده گرفت. وی سپس مصر را ترک کرد و راهی حلب شد و مدتی در آن‌جا اقامت گزید و سرانجام به عراق و بغداد بازگشت.

[۳] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۱، ص۵۱۹.

رجال‌شناسان اهل‌سنّت، او را موثق خوانده‌اند.

[۴] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۳۳.

از نشانه‌های ظاهری اخفش این است که چهره‌ای ناموزون داشت و از آن‌جا که لب‌هایش کوتاه بود و هنگام بستن دهان، دندان‌هایش آشکار می‌ماند، او را اجلع گفته‌اند.

[۵] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۷۷۰.

اخفش معاصر ابن رومی، شاعر برجسته و ادیب نامدار روزگار خود بود و ابن رومی او را هجو می‌کرد.
از آن‌جا که ابن رومی چهره‌ای عبوس و درهم کشیده و طینتی خشن و خشک داشت و اخفش در مزاح و بذله‌گویی زبانزد بود، غالباً مشاجره‌هایی میان آنان پیش می‌آمد و ابن رومی اخفش را هجو می‌کرد.

[۶] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲۱، ص۹۶.

اخفش نزد بزرگانی چون ابوعلی مقله، وزیر عباسیان، مقام و منزلت خاصی داشت و او اخفش را بسیار احترام می‌کرد و معیشت وی را تأمین می