خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت احمد بن محمد طوسی‌غزالی (مقاله‌دوم)

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت احمد بن محمد طوسی‌غزالی (مقاله‌دوم) :

منبع: فایل کامل و عالی پاورپوینت احمد بن محمد طوسی‌غزالی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: احمد بن محمد طوسی‌غزالی.

ابوالفتوح (ابوالفتح) احمد بن محمد بن محمد غزّالی طوسی مجدالدین (م ۵۲۰ق)، برادر ابوحامد غزالی، از فقهای برجسته و محدثان سده پنجم هجری بود.
وی علوم مختلف از جمله کلام، فلسفه، منطق و شعر را آموخت و در بغداد به تدریس و وعظ مشغول شد.
غزالی علاوه بر تدریس، در تصوف نیز تأثیرگذار بود و آثاری همچون «بحر الحقیقه» و «لباب الاحیاء» از خود برجای گذاشت.
وی در سال ۵۲۰ هجری در قزوین درگذشت.

فهرست مندرجات

1 – معرفی احمد بن محمد طوسی‌غزالی
2 – تحصیلات
3 – روحیه ارشاد و موعظه گری
4 – دوره تدریس و نقش در بغداد
5 – آثار
6 – وفات
7 – پانویس
8 – منبع

1 – معرفی احمد بن محمد طوسی‌غزالی

ابوالفتوح (ابوالفتح) احمد بن محمد بن محمد غزّالی طوسی مجدالدین برادر ابوحامد غزالی و از فقهای بنام روزگار خویش بود. پدرش محمد غزالی پیشه ریسندگی داشت و پشم ریسی می‌کرد و آن را در دکان خویش در بازار طوس می‌فروخت. هنگام مرگ، دوست خود را سفارش کرد تا دو فرزندش احمد و محمد را خط آموخته و تربیت ایشان را بر عهده گیرد. پس از مرگ پدر زندگی برایشان سخت آمده و امرار معاش و قوت روزانه وضعیت غیر قابل تحملی برای آن‌ها فراهم آورد و گویا همین امر انگیزه‌ای شد تا به درس و مدرسه روی آورده تا از این طریق هم ارتزاق کرده و هم به تحصیل دانش و علوم متداول روز بپردازند.
وی در طریقت پیرو ابوبکر نسّاج بوده و سلسله ذهبیه او را از کبار اقطاب شمرده‌اند و او خود چند تن از مشایخ بزرگ تصوف را تربیت کرده است.

[۱] ذبیح الله صفا، تاریخ ادبیات در ایران، ج۲، ص۹۳۲.

غزالی گرچه به حرمت و جاه می‌زیست و استاد زبردستی بود، برخی وی را به تخلیط در امور، جعل حدیث، مطالب غیرواقعی، فاسد و کذب متهم کرده‌اند.

[۲] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۷، ص۲۳۸.

ذهبی معتقد است اشتباهات و تناقضات بسیاری در کلامش وجود دارد.

[۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۵، ص۱۲۸.

2 – تحصیلات

به هرحال وی علوم مقدماتی را در طوس فراگرفت و به زودی در بسیاری از علوم متداول آن روزگار از قبیل کلام، اصول، جدل، منطق، حکمت و فلسفه مهارت یافت. از استادان و شیوخ وی گزارشی در دست نیست؛ ولی به گفته خویش در سفری که به گرگان داشت از ابونصر اسماعیلی، مطالبی فراگرفت.

[۴] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۵، ص۱۲۶.

افزون بر علوم یاد شده در شعر نیز دستی داشت و اشعار فارسی هم می‌سرود. پاره‌ای از سروده‌های او در تاریخ ادبیات در ایران آمده است.

[۵] ذبیح الله صفا، تاریخ ادبیات در ایران، ج۲، ص۹۳۲.

3 – روحیه ارشاد و موعظه گری

بر خلاف آنکه برخی وی را فردی عارف زاهد، صوفی مسلک معرفی کرده و اصولاً انزواطلب دانسته‌اند،

[۶] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ص۹۷.

اما روحیه