خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت تمثیل، خیال و تأویل

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت تمثیل، خیال و تأویل :

۱
ساختار۲
گزارش کتاب۳
پانویس۴
منابع مقاله۵
وابسته‌ها

تمثیل، خیال و تأویل تألیف داود اسپرهم، تمثیل، خیال و تأویل سه رویکرد در معرفت‌شناسی صوفیه است. «خیال» با جولان در صحرای برهوت «معنا» رهاوردی صورتمند و شکل‌یافته از آن جهان بی‌صورت به ارمغان می‌آورد و بدین‌ترتیب معانی متعال را متنطل می‌کند.

ساختار

کتاب از چهار بخش تشکیل شده است.

گزارش کتاب

تمثیل، خیال و تأویل سه رویکرد در معرفت‌شناسی صوفیه است. «خیال» با جولان در صحرای برهوت «معنا» رهاوردی صورتمند و شکل‌یافته از آن جهان بی‌صورت به ارمغان می‌آورد و بدین‌ترتیب معانی متعال را متنطل می‌کند. در فرایند خیال/ تخیل فقط زبان تمثیل است که صورتمند‌شدن معانی بی‌چون را ممکن می‌سازد. «تمثیل» یک‌سویه در معنا و سویه‌ای در صورت دارد؛ از این‌رو زبان خاص تخیل صوفیانه است؛ اما «تأویل» رویکرد ناگزیر در فهم صوفیانه است. تأویل فرایندی معکوس دارد. هر آنچه خیال با کمک تمثیل از معنا به صورت آورده است، اکنون تأویل صورت را نازل را به معنا و جایگاه اصلی تعالی می‌دهد تا جریان ادراک و فهم کامل شود.

بخش اول کتاب دربار تمثیل است. «تمثیل» در عرفان همچون برهان، قیاس و استقراء در فلسفه است. با وجود این نمی‌توان تمثیل را زبان اختصاصی عرفان دانست چراکه در آثار غیر عرفانی نیز از قدرت تصویری و تلقینی تمثیل برای تقریب معنا به ذهن مخاطب استفاده شده است. آثار اخلاقی، غنایی، اسطوره‌ای، تعلیمی و حتی سیاسی ما و جهان غرب نیز مشحون از این ابزار کارآمد بیانی، معرفتی و هنری است. فی‌‌المثل کتاب «کلیله و دمنه» مشحون از روایت‌های تمثیلی از نوع فابل برای بیان مقاصد سیاسی است. با این حال با مطالع متون و منابع عرفان و تصوف ایرانی به این نتیجه می‌رسیم که در آثار نثر صوفیانه کمتر از زبان تمثیل بهره‌برداری شده است؛ اما در آثار نظم صوفیه به‌ویژه در مثنوی‌های منظوم زبان تمثیل، زبان اصلی حجت و اقناع کلام است. سیر العباد الی المعاد و حدیقه الحقیقه سنایی، هر دو با حکایات و تمثیل شگل گرفته است. بعد از سنایی به حکایات عطار در مثنوی‌های منظوم به‌ویژه در منطق‌الطیر می‌رسیم. علاوه بر ساختار کلی این اثر که بی‌تردید اثری تمثیلی است تک‌تک حکایات درون آن نیز جنب تمثیلی دارند. پس از عطار به حکایات مولانا در مثنوی می‌رسیم. مولانا بیشترین کاربرد قصص و حکایات و داستان تمثیلی را در مثنوی معنوی دارد.

«خیال» و پیوند آن با دل کم‌کم از دور نوافلاتونیان مطرح و به‌زودی به‌عنوان مرجع دیگری برای ادراک/ شناخت معرفی شد. رفته‌رفته به جای پرورش عقل و تشحیذ حواس، سخن از تخیل و پالایش قلب و تعالی روح به میان آمد. وقتی نوبت به عرفای مسلمان رسید، خیال با دل، پیوندی گسست