خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت اَرْتَماء (مفردات‌نهج‌البلاغه)

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت اَرْتَماء (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: اَرْتَماء (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: رمی (مفردات‌قرآن)، یَرْمُون (لغات‌قرآن)، رمی.

اَرْتَماء (به فتح الف و سکون راء و فتح تاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای مطاوعه و قبول رمى است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌ کار رفته است، مانند:

رَمْیَه (به فتح راء و سکون میم و فتح یاء) به معنی صید و تیر انداخته شده؛
مَرْمى (به فتح میم و سکون راء) یعنی تیر، آنچه که انداخته مى‌شود؛ مَرامی (به فتح میم) جمع آن است؛
رَمْی (به فتح راء و سکون میم) یعنی تکه‌هاى ابر و ابرى را گویند که داراى دانه‌هاى درشت باران است؛ اَرْمیه (به فتح الف و سکون راء) جمع آن است.

فهرست مندرجات

1 – معنای اَرْتَما
2 – کاربردها
2.۱ – ارْتَمَت – خطبه ۹۰ (درباره حق تعالی)
2.۲ – الرَّمیَّه – نامه ۲۸ (خطاب به معاویه)
2.۳ – رَمى و مَرامیَه – خطبه ۱۲۷ (درباره خوارج)
2.۴ – أَرْمیَه – خطبه ۲۵ (مذمت یاران)
3 – پانویس
4 – منبع

1 – معنای اَرْتَما

اَرْتَما

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۷۱-۴۷۲.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۱، ص۱۹۵.

به معنای مطاوعه و قبول رمى است.
رَمْیَه به معنی صید و تیر انداخته شده است.
مَرْمى یعنی تیر، آن‌چه که انداخته مى‌شود.
مَرامی جمع آن است.
رَمْی یعنی تکه‌هاى ابر و ابرى را گویند که داراى دانه‌هاى درشت باران است.
اَرْمیه جمع آن است.

2 – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

2.۱ – ارْتَمَت – خطبه ۹۰ (درباره حق تعالی)

امام علی (علیه‌السلام) درباره حق تعالی فرموده:
«هُوَ الْقادِرُ الَّذی إِذا ارْتَمَتِ الاَوْهامُ لِتُدْرِکَ مُنْقَطَعَ قُدْرَتِهِ… فَرَجَعَتْ»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۸۲-۱۸۳، خطبه ۹۰.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۱، ص۱۶۱، خطبه ۸۹.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۲۵-۱۲۶، خطبه ۹۱.

یعنى: «او همان قادرى است که چون افکار و اوهام یکدیگر را زدند و مزاحمت کردند تا انتهاى قدرت او را درک کند، برگشته‌اند.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۱۸۱، خطبه ۹۱.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۶۹۳.

(شرح‌های خطبه:

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۷۰۹-۷۱۱.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین، ج۴، ص۴۴-۴۶.

[۱۰] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۳۲۵.

[۱۱] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۴۰۷.

)

«إِرْتَمى» در اینجا به معنى ترامى و انداختن تیر به یکدیگر است، «إِرْتَماء اوهام» یعنى تزاحم به یکدیگر.

2.۲ – الرَّمیَّه – نامه ۲۸ (خطاب به معاویه)

خطاب به معاویه مى‌نویسد:
«وَ لَوْ لا ما نَهى اللهُ عَنْهُ مِنْ تَزْکیَهِ الْمَرْءِ نَفْسَهُ لَذَکَرَ ذاکِرٌ فَضائِلَ جَمَّهً… فَدَعْ عَنْکَ مَنْ مالَتْ بِه الرَّمیَّهُ»

[۱۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۶۲۰، نامه ۲۸.

[۱۳] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه