خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت آیت‌الله میرزا محمدعلى شاه‌آبادى

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت آیت‌الله میرزا محمدعلى شاه‌آبادى :

۱
ولادت۲
تحصیلات۲.۱
اجتهاد در جوانى۲.۲
اساتید۲.۳
شاگردان۳
فعالیتها۴
وفات۵
آثار۶
پانویس۷
منابع مقاله۸
وابسته‌ها

شاه‌آبادی، محمدعلی

نام
شاه‌آبادی، محمدعلی

نام‎های دیگر

آیت‌الله شاه آبادی

شاه آبادی طهرانی، محمدعلی

محمدعلی بیدآبادی

نام پدر

آیت‌الله محمدجواد بیدآبادی

متولد

1292ق ـ ۱۲۵۱ش

محل تولد

محله حسین‌آباد اصفهان

رحلت

سوم آذر ۱۳۲۸ یا ۱۳۶۹ ق یا ۱۹۴۹ م

اساتید

علامه میرزا محمدهاشم خوانسارى چهارسوقى، آیت‌الله میرزا محمدحسن آشتیانى، آخوند ملا محمدکاظم خراسانى، شیخ الشریعه اصفهانى، میرزا محمدتقى شیرازى(میرزاى دوم).

شاگردان

امام خمینى، آیت‌الله سید شهاب‌الدین مرعشى نجفى، آیت‌الله میرزا هاشم آملى

برخی آثار

شذرات المعارف

رشحات البحار

ترجمه رشحات البحار

مفتاح السعاده فى احکام العباده (توضیح المسائل)

کد مؤلف

AUTHORCODE07559AUTHORCODE

برای دیگر کاربردها، شاه‌آبادی (ابهام‌زدایی) را ببینید.

میرزا محمدعلى شاه‌آبادى (۱۲۹۲-۱۳۶۹ق)، فقیه، مجتهد، استاد اخلاق و عرفان، فیلسوف، وی در اعتراض به حرکت‌های رضاخان ۱۵ ماه در حرم عبدالعظیم حسنی تحصن کرد. مدفن او در حرم حضرت عبدالعظیم قرار دارد.

ولادت

در سال ۱۲۹۲ق در محله بیدآباد اصفهان در بیت فقیه ربانى، آیت‌الله میرزا محمدجواد اصفهانى (حسین‌آبادى) دیده به جهان گشود.

تحصیلات

از همان ابتدا در محضر پدر بزرگوار خود، مقدمات علوم الهى و دروس حوزه را فراگرفت و از محضر سایر اساتید وقت و علماى اصفهان کسب فیض نمود.

در سال ۱۳۰۴ق در سن ۱۲ سالگى، زمانى که پدر ایشان توسط ناصرالدین شاه به تهران تبعید گردید، به همراه پدر و برادر دیگرشان به تهران مهاجرت کرد و در طول اقامت ۱۶ ساله در تهران (تا ۱۳۲۰ق) به اشتغالات علمى پرداخت و اساتید دیگرى را درک نمود.

اجتهاد در جوانى

ایشان در سال ۱۳۱۰ق، پس از ۶ سال اقامت در تهران، آن‌گاه که حدود ۱۸ سال داشت به درجه‌ى اجتهاد نایل آمد. وى در سال ۱۳۱۲ق در سن ۲۰ سالگى، در سوگ پدر و مربى خود نشست و پس از فقدان پدر، کماکان در تهران به اشتغالات علمى خود ادامه داد و خصوصا در فلسفه و عرفان به مراتب بالایى از کمال دست یافت. سپس در سال ۱۳۲۰ق به اصفهان رفته و طى دو سال اقامت در این شهر، از محضر اساتید حوزه‌ى غنى اصفهان استفاده برد و همزمان با آن، کتاب قانون در طب و زبان فرانسه را نیز فراگرفت.

با انتشار کتاب جدید التألیف کفایه الأصول که مبانى تازه‌اى از اصول فقه در آن مطرح گردیده بود، وى تصمیم گرفت که به نجف اشرف عزیمت کرده و با مؤلف این کتاب گرانقدر آشنا شود و لذا در سال ۱۳۲۲ق، هنگامى که ۳۰ سال داشت، از اصفهان به همراه مادر، همسر و پدر همسر خود به نجف رفت تا از خرمن علم علماى بزرگ آن حوزه، مخصوصاً آخوند خراسانى بهره برد.

در سال ۱۳۲۹ق، زمانى که ۳۷ سال از عمر شریف ایشان گذشته بود، با ارتحال آخوند خراسانى، نجف را پس از یک دوره اقامت ۷ ساله ترک کرد و رحل اقامت به سامرا افکند تا از محضر درس میرزاى دوم استفاده کند و همچنین به تدریس فقه و اصول و فلسفه بپردازد.

حوزه‌ى درسى ایشان در سامراء از حوزه‌هاى درسى قوى و پر استقبال طلاب و فضلاء آن دوره گردید، به حدى که میرزاى شیرازى، مراجعت ایشان به ایران را موجب خلأ حوزه‌ى سامراء دانسته و ایشان را از مراجعت به ایران نهى مى‌فرمود، اما وى در سال ۱۳۳۰ق پس از یک سال ا