خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم)

با فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم) یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم) شامل 29 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم) را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم) با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم) بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم) با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم) وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم) با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم) مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم) :

منبع: فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عبدون (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: ابن عبدون.

ابن عبدون (حدود ۳۳۰ ـ ۴۲۳ه) از محدثان و استادان امامیه در قرن چهارم و پنجم هجری است.
وی علوم حدیث و ادبیات را از بزرگان آموخت و در شهرهایی مانند تفلیس، اهواز، و بغداد به کسب دانش پرداخت.
ابن عبدون از اساتیدی چون ابوالحسن علی بن محمد بن زبیر قرشی و احمد بن محمد بن حسن بن ولید حدیث روایت کرد و به‌عنوان فردی ثقه و مورد اعتماد شناخته می‌شود.
وی مؤلف آثاری چون تفسیر خطبه فاطمه (ع)، التاریخ و رجال ابن عبدون است و در سال ۴۲۳ ه درگذشت.

فهرست مندرجات

1 – معرفی ابن عبدون
2 – اساتید
3 – جایگاه علمی
4 – آثار
5 – وفات
6 – پانویس
7 – منبع

1 – معرفی ابن عبدون

ابوعبداللّه احمد بن عبداللّه لواحد بن احمد بزاز مشهور به ابن عبدون و ابن حاشر، از محدثان معروف امامیه، از استادان و مشایخ اجازه نجاشی و شیخ طوسی

[۱] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۸۷.

[۲] طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۴۵۰.

[۳] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ص۳۰۵.

[۴] قمی، عباس، الکنی والالقاب، ص۳۵۳.

[۵] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۸، ص۱۰۴.

که از حیات فردی و اجتماعی او اطلاع چندانی نداریم. وی در حدود ۳۳۰ه متولد شد.

[۶] نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ص۳۶۰.

[۷] حلی، حسن بن یوسف، ایضاح الاشتباه، ص۱۰۴.

2 – اساتید

ابن حاشر کتب ادبیات را نزد بزرگان اهل ادب آموخت و ادیب ماهری شد.

[۸] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۸۷.

[۹] قمی، عباس، الکنی والالقاب، ص۳۵۳.

[۱۰] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۱۷.

[۱۱] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ص۴۵.

[۱۲] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۳، ص۱۹.

[۱۳] بروجردی، سید علی، طرائف المقال، ص۱۳۰.

[۱۴] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ص۵۳.

[۱۵] قهپایی، عنایت‌الله، مجمع الرجال، ص۱۲۴.

[۱۶] حلی، حسن بن یوسف، ایضاح الاشتباه، ص۱۰۴.

[۱۷] مازندرانی حائری، محمد بن اسماعیل، منتهی المقال، ص۲۸۰.

[۱۸] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ص۵۰۴.

[۱۹] خویی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۱۵۲.

او در طلب علم و سماع حدیث به مناطق گوناگونی از جمله تفلیس (تنیس)، اهواز و بغداد مسافرت کرد.

[۲۰] طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۱۷۰.

[۲۱] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۳، ص۱۹.

[۲۲] قمی، عباس، الکنی والالقاب، ص۳۵۳.

[۲۳] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۸، ص۱۰۴.

[۲۴] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۱۷.

[۲۵] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ص۴۵.

[۲۶] قهپایی، عنایت‌الله، مجمع الرجال، ص۱۲۴.

[۲۷] حسینی تفرشی، سید مصطفی، نقد الرجال، ص۱۳۴.

[۲۸] مازندرانی حائری، محمد بن اسماعیل، منتهی المقال، ص۲۸۰.

[۲۹] خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۱۵۲.

[۳۰] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ص۵۰۵.

و از محضر ابوالحسن علی بن محمد بن زبیر قرشی (م ۳۴۸ ه)، ابوالحسین عبداللّه لکریم بن عبداللّه بن نصر بزاز، احمد بن ابی رافع صیمری،

[۳۱] طوسی، محمد بن حسن، الاستبصار، ج۴، ص۳۱۰.

[۳۲] قمی، عباس، الکنی والالقاب، ص۳۵۳.

[۳۳] حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۱۷.

[۳۴] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ص۴۵.

[۳۵] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۳، ص۱۹.

[۳۶] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ص۵۳.

[۳۷] قهپایی، عنایت‌الله، مجمع الرجال، ص۱۲۴.

[۳۸] حلی، حسن بن یوسف، ایضاح الاشتباه، ص۱۰۴.

[۳۹] مازندرانی حائری، محمد بن اسماعیل، منتهی المقال، ص۲۸۰.

[۴۰] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ص۵۰۴.

[۴۱] خویی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۱۵۲.

ابوبکر احمد بن عبداللّه بن احمد دوری ورّاق،

[۴۲] طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص ۲۷۳.

ابومحمد حسن بن محمد بن یحیی علوی معروف به ابن اخی طاهر،

[۴۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ص۳۰۷.

[۴۴] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ص۷.

احمد بن محمد بن حسن بن ولید

[۴۵] طوسی، محمد بن حسن، الإستبصار، ج۴، ص۳۱۹.

و برخی دیگر حدیث شنید و روایت کرد.

[۴۶] طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۱۲.

[۴۷] نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ص۳۶۰.

3 – جایگاه علمی

رجال‌نویسان شیعه، ابن عبدون را فردی ثقه و مورد اعتماد

[۴۸] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۶، ص۲۸۹.

[۴۹] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۸، ص۱۰۴.

و احادیث او را صحیح دانسته‌اند؛

[۵۰] مجلسی، محمدباقر، الوجیزه، ص۲۱.

[۵۱] حلی، حسن بن یوسف، ایضاح الاشتباه، ص۱۰۴.

همچنین علامه حلی و ابن داود