خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عساکر (مقاله‌دوم)

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عساکر (مقاله‌دوم) :

منبع: فایل کامل و عالی پاورپوینت ابن عساکر (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: ابن عساکر.

ابوالقاسم علی بن حسن بن هبه اللّه دمشقی مشهور به ابن عساکر (۴۹۹ق ـ ۵۷۱ق) از بزرگ‌ترین محدثان و مورخان اهل سنت، در دمشق به دنیا آمد.
او سفرهای علمی گسترده‌ای به شهرهای مختلف داشت و نزد بیش از ۱۳۰۰ استاد علم حدیث آموخت.
مهم‌ترین اثر او تاریخ دمشق است.
ابن عساکر عمر خود را صرف تعلیم، تدوین، تدریس و عبادت کرد و در سال ۵۷۱ هجری در دمشق درگذشت.

فهرست مندرجات

1 – معرفی ابن عساکر
2 – شهرت علمی
3 – مسافرت‌ها
4 – اساتید
5 – شاگردان
6 – آثار
7 – وفات
8 – پانویس
9 – منبع

1 – معرفی ابن عساکر

ابوالقاسم علی بن حسن بن هبه اللّه دمشقی مشهور به ابن عساکر از بزرگ‌ترین و مشهورترین محدثان و مورخان اهل سنت که در ماه محرم سال ۴۹۹ هجری در دمشق به دنیا آمد و علاوه بر تعلیم و تربیت شاگردان فراوان، تصنیفات و نوشته‌های بسیاری از خود بر جای گذاشت که مشهورترین آن‌ها تاریخ دمشق است.

2 – شهرت علمی

سبکی وی را در زمره علمای شافعی ذکر کرده و او را به فضل و کمال و علم و تقوا ستوده است. سپس می‌نویسد: نورالدین محمود زنگی، حکمران شام او را گرامی داشته و مدرسه‌ای به نام «دارالحدیث النوریّه» در دمشق برای او تأسیس کرد و تا آخر عمر در آن‌جا تدریس می‌کرد.

[۱] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۲۱۵.

[۲] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۲۲۳.

رجال‌نویسان اهل‌سنت بر آنند ابن عساکر از بزرگ‌ترین محدثان روزگار خویش، فردی فهیم، حافظ حدیث، ثقه، متقن، زیرک و به تعبیری کم‌نظیر یا بی‌نظیر بود.

[۳] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۲۹۴.

اهتمام فراوانی به نماز جماعت داشت. ملازم قرآن بود و دائما به علم و عبادت و دوری از زرق وبرق دنیا مشغول بود.

[۴] اسنوی، عبدالرحیم، طبقات الشافعیه، ج۲، ص۹۵.

او در شعر هم دستی داشت؛ گرچه سروده‌هایش قوی نبود. یاقوت حموی ابیاتی از آن را آورده است.

[۵] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۷۰۳.

3 – مسافرت‌ها

بر پایه گزارش فرزندش ابومحمد قاسم، ابن عساکر علوم مقدماتی را نزد پدرش، برادر بزرگ ترش صائن و ابومحمد اکفانی در دمشق فراگرفت؛ سپس برای تکمیل دانش خویش راهی بلاد گوناگون گردید و نزد بیش از ۱۳۰۰ استاد مرد و بالغ بر هشتاد، زن حدیث و علوم دیگر را آموخت که پیش از آن از بسیاری از آنان اجازه روایت گرفته بود. در سال ۵۲۰ هجری راهی عراق شد در ۵۲۱ هجری به قصد انجام مناسک حج به مکه رفت و در مکه و مدینه حدیث شنید؛ پس از بازگشت به عراق مدت پنج سال اقامت کرد؛ سپس به شهرهای گوناگونی از کشورهای عراق، ایران، الجزیره، شام و حجاز از جمله اصفهان، مرو، هرات، نیشابور، سرخس، کوفه، بغداد و … سفر کرده و سالیانی دراز کوله باری از دانش فراهم آورد.

[۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۶۹۷.

4 – اساتید

از میان استادان فراوان وی می‌توان به افرادی همچون ابوالقاسم نسیب، قوام بن زید، سبیع بن قیراط، ابوطاهر حنائی، عبدالکریم بن حمزه و طاهر بن سهل اسفراینی اشاره کرد.

[۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۰، ص۵۵۵.

5 – شاگردان

ابن عساکر علاوه بر آن‌که در طول این سالیان به دانش اندوزی اشتغال داشت، به تدریس و تعلیم و تربیت هم همت گماشت و در جاهای گوناگونی از جمله مکه، نیشابور و اصفهان کرسی تدریس داشت. در بغداد نیز در مدرسه نظامیه به تدریس ادبیات، نحو و حدیث مشغول بود.

[۸] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۶۹۸.

میان شمار فراوان شاگردان وی نام افرادی چون ابوسعد سمعانی، عبدالقادر رهاوی، یونس بن محمد فارقی و عبدالقادر بغدادی به چشم می خورد.

[۹] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۴، ص۸۲.

6 – آثار

گفته شده وی بالغ بر ۱۳۴ اثر داشته که عنوان بیش از صد تألیف وی در منابع ذکر شده که عبارت‌اند از:
• اتحاف الزائر؛ • الاجتهاد فی اقامه فرض الجهاد؛ • اربعین البلدان؛ • اربعون حدیثا من اربعین شیخا من اربعین مدینه؛ • الاربعون الطوال؛ • اربعین المساوات؛ • اربعین المصافحات؛ • الاحادیث الخماسیات و اخبار ابن ابی الدنیا؛ • الاحادیث المتخیره فی فضائل العشره؛ • اخبار ابی عمر و الاوزاعی؛ • الاشراف علی معرفه الاطراف فی الحدیث؛ • امالی فی الحدیث؛ • التاریخ الکبیر لدمشق؛ • تاریخ المزه؛ • التالی لحدیث ملک العالی؛ • تبیان الوهم و التخلیط الواقع فی حدیث الاطیط؛ • تبیین الامتنان بالامر بالختان؛ • تبیین کذب المفتری فیما نسب الی ابی موسی الاشعری؛ • ثواب الصبر علی المصاب بالولد؛ • جزء حدیث الهبوط؛ • جزء کفر سوسه؛ • الزهاده فی بذل الشهاده؛ • سباعیات فی الحدیث؛ • عوالی شعبه؛ • عوالی الثوری؛ • عوالی مالک فی الحدیث؛ • غرائب مالک؛ • فضل اصحاب الحدیث؛ • فضل الجمرتین؛ • فضل الربو